Ετσι ειναι η ζωη

Μονοι μας ερχομαστε σ αυτον τον κοσμο και μονοι μας φευγουμε. Στο ενδιαμεσο συναναστρεφομαστε με ανθρωπους που ειτε γινονται συνανθρωποι, ειτε συνοδοιποροι,ειτε φιλοι, ειτε γνωστοι, και συνεργατες. Πως το λεει το τραγουδι…τους ανθρωπους της ζωης μου καθισα να τους μετρησω. Τους περαστικους, οσους εφυγαν πριν γινουν, πολυ μ αρεσει το τραγουδι αλλα δεν θυμαμαι τους στιχους. Κι ειναι λιγοι πολυ λιγοι οσοι στ αληθεια σε αφουγκραζονται, σε καταλαβαινουν, σε νοιαζονται στ αληθεια, σε ακουν, σε παραδεχονται, ειναι διπλα σου διαθεσιμοι. Κι ειναι ανθρωποι κοντα σου που απλα περνατε μαζι τον καιρο και δεν σ εχουν καθολου στη ζωη τους. Ενω εσυ τους εχεις στη ζωη σου. Και δεν μετραμε κοντοφθαλμα…απλα για ποσο να γινεσαι ζητιανος; Κοινως εμπρακτα με τη συμπεριφορα τους σ εχουν γραμμενο. Βεβαια για να τα πουμε καλα, υπαρχουν και λιιιγοι που σε εχουν στη καρδια τους. Η διαφορα ποια ειναι; απλα με δυσκολευει οταν δινεσαι, νοιαζεσαι, βρισκεις τροπους και αφορμες εχοντας τους στη καρδια σου σε θεση να μενουν και εισπραττεις μια αλλοκοτη συμπεριφορα. Ενα διαρκες και αδιακοπο…ξεχασμα θα λεγα. Σιγουρα δεν θα γινονται κατανοητες αυτες οι σκεψεις γιατι δεν ειναι ευκολο να περιγραφει πως καποιες λεπτομερειες μετρανε πολυ. Οχι με διαθεση ελεγχου. Οχι. Αλλα γιατι απλα συμβαινει στη πραγματικοτητα. Τι να κανουμε; λεει καπου μη με ρωτας ποιο ειναι το μετρο της αγαπης, κοιτα το σταυρο. Κι ο σταυρος στη πραξη ειναι βαρυς. Εχει τον πονο. Ματωνεις. Αλλα δεν δικαιουσαι να εκφρασεις τιποτα. Εχει αξια στη σιωπη. Οχι γιατι δεν εχεις τι να πεις. Αλλα απλα δεν θα σε καταλαβει ο ακουων. Κι οταν σε καταλαβαινει ο ακουων εχει τεραστεια διαφορα αλλιως ειναι σα να μιλας σε τοιχο. Και ως γνωστον…τα αυτια εχουν τοιχους. Δεν ειναι λοιπον θεμα οπτικης γιατι ποσο αποθεμα να χεις να βλεπεις συνεχεια με καλη ματια τις καταστασεις; συνεχιζεις γιατι ετσι επιλεγεις. Αλλα αυτο δε σημαινει καποιες φορες πως δεν ξερεις και την αληθεια. Τοτε κανεις το χαζο. Κι ειναι αστειοι οι ανθρωποι που θεωρουν πως σε ξεγελασαν. Αλλα δεν εχει παντα νοημα να τους αποκαλυψεις πως ξερεις την αληθεια γιατι θα τους φερεις σε δυσκολη θεση και θα τους διακοψεις τη χαρα να ζουν στο ψεμα τους. Κι επειδη ζουν απο αυτο και μ αυτο δεν χρειαζεται να το χαλασεις. Γνωρισα ανθρωπους που ποτε δεν επιβαρυναν οχι γιατι ηταν ακαταδεκτοι αλλα ηξεραν πως δεν αντεχει ο ανθρωπος, μονο οι καλοι σαμαρειτες αυτοι οι ελαχιστοι. Οι αλλοι χαμπαρι…Δεν επιβαρυναν και περασαν ολες τις θλιψεις και τα προβληματα αθορυβα διχως κανεις ανθρωπος να ξερει οσα η καρδια τους κουβαλουσε. Ανθρωποι λεπτοι στο τροπο που μ ενα βλεμμα εμαθαν να γνωριζουν τα κρυφια. Κι ειναι καποιοι που αυτοι μας κρατουν με τον τροπο τους που ειναι μια αγκαλια που νοιαζεται. Μια μεγαλη καρδια που γεμιζει με ελαχιστα. Σ αυτους ειμαι ευγνωμων για τη ζωη μου. Κι αλλοι που ναι στη κοσμαρα τους. Καιρος να παμε κι εμεις στη κοσμαρα μας λοιπον. Καληνυχτα!

Ωδή στην χαρά…

Τιμή σ’ εκείνους όπου στη ζωή των ώρισαν να φυλάγουν Θερμοπύλες

11018898_421546664675064_7097768189847861254_n

Έρχονται άνθρωποι στη ζωή μας, σπάνιοι,

ανυπολόγιστης αξίας, προσφοράς και θυσίας.

Σηματωροί και κήρυκες που μας δείχνουν

άλλες οπτικές, άλλης βιοτής, με ορίζοντες ανοιχτούς.

Με πρόσημα θετικά στο νου και την καρδιά τους.

Φεύγοντας,  μάς παραδίδουν τη σκυτάλη να συνεχίζουμε

με πνεύμα ενότητας, ταπεινής συνεργασίας, θυσιαστικού αγκαλιάσματος, εμπνευσμένης συνδημιουγίας

ώστε να αυξάνει αυτή η παρακαταθήκη.

Αυτό το ανεκτίμητης αξίας δώρο

που γέμιζε τις εμπειρίες μας και πότιζε…τις ρίζες μας.

Δεν μας επιτρέπεται να την κρατήσουμε

εγωιστικά με σκέψεις αξιωσύνης και μη

αλλά να την μοιραστούμε και να την προσφέρουμε όπως μας δόθηκε στους νεότερους.

Αυτό μόνο  θα αποτελεί ουσιαστικά το έμπρακτο «ευχαριστώ» μας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Image

Τα «λόγια» δεν έχουν ήχο…

10408768_843504952374733_7992497398830141376_n

Να με συγχωρείς

ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ

Είναι μια μάχη να βλέπεις μέσα σου. Να στρέφεσαι εντός σου.

Δεν το αντέχω γι’ αυτό και το λησμονώ.

Να με αντέχεις…να με προσέχεις…μέχρι να σηκωθώ ψηλά.

Να με συγχωρείς, όχι μια φορά…συνέχεια! αυτό δεν θα με κάνει να επαναπαύομαι,

αλλά να ξεκουράζομαι όταν ξέρω πως είμαι άνθρωπος και παλεύω με τη φθορά μου.

Συνέχεια ανάγνωσης

Σαν σήμερα…το 523 μ.Χ.

Σαν σήμερα το 523 μ.Χ. θεμελιώνεται ξανά, από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό αυτή την φορά, η εκκλησία της Αγιάς Σοφιάς στην Κωνσταντινούπολη.

Agia-Sofia

Ο Βυζαντινός Ναός της Ύπατης Σοφίας του Ένσαρκου Λόγου του Θεού, περισσότερο γνωστή ως Αγία Σοφία ή Αγιά-Σοφιά, (τουρκικά Ayasofya, λατινικά Sancta Sophia ή Sancta Sapientia), γνωστός και ως Ναός της Αγίας του Θεού Σοφίας ή απλά Η Μεγάλη Εκκλησία, είναι το πρώτο κτίσμα που χτυπάει στα μάτια του επισκέπτη, καθώς εισέρχεται από την Προποντίδα. Το ξεχωριστό αυτό σημείο είχαν επιλέξει για να χτίσουν τους ναούς τους, αιώνες πριν από τους Βυζαντινούς, οι ειδωλολάτρες.

Ο πρώτος ναός της Αγίας Σοφίας θεμελιώθηκε από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο το 330 μ.Χ. όταν ονόμασε τη μετέπειτα Κωνσταντινούπολη πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η ανέγερση του ναού ολοκληρώθηκε από τον γιο του Κωνστάντιο και τα εγκαίνια έγιναν στις15 Φεβρουαρίου του 360.

Συνέχεια ανάγνωσης