Μετανάστες και συμπόνοια…

Από την ίδια συνέντευξη θέλοντας να επισημάνω κι αυτό το εξαιρετικό κομμάτι για να μην περάσει…αδιάβαστο..!

Στη συνέχεια, ο Μ. Ζομπανάκης μεταπήδησε στον τομέα των επενδύσεων, συνεργάστηκε στενά με τη Σαουδική Αραβία κι έγινε ο πρώτος Ελληνας που έφτασε στη θέση του αντιπροέδρου του διοικητικού συμβουλίου σε αμερικανική τράπεζα.

Σήμερα ο Μίνωας Ζομπανάκης συνεχίζει να δίνει τα φώτα του όποτε του δίνεται η ευκαιρία στον τομέα της οικονομίας, όμως έχει και άλλες πτυχές. Εχει θέσει υπό τη φροντίδα του 85 άστεγους μετανάστες που βρίσκονται στην Κρήτη. «Η συμπόνια είναι μία από τις αρχές μου. Τρία συσσίτια την εβδομάδα και επιπλέον δωρεάν φαγητό για να παίρνουν μαζί τους στο ενδιάμεσο. Με βοηθάει ένας εξαιρετικός ιερέας και οι κάτοικοι προσφέροντας λαχανικά και φρούτα. Τους έχω πάρει έναν μεγάλο καταψύκτη ειδικά γι’ αυτό τον σκοπό. Εχω δύο γιους και τέσσερα εγγόνια και είμαστε όλοι αγαπημένοι, όμως δεν θα ξεχάσω αυτό που είχε γράψει ο Δέλτας στη διαθήκη του: να με συγχωρέσουν τα παιδιά μου που δεν τους αφήνω τίποτα αλλά δούλεψα γι’ αυτή την κοινωνία στην οποία είμαστε όλοι συνεταίροι. Κανένας δεν με ξέρει στην Ελλάδα και στο χωριό μου δεν ξέρουν καν τι κάνω στη ζωή μου. Αλλά αυτό που μετράει για μένα είναι η έλλειψη συμπόνιας στην ελληνική κοινωνία».

Από την Καθημερινή

Σχολιασε και εσυ...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s