Δεν είχαμε Playstations… Εμείς είχαμε φίλους!

Για όσους είναι γεννημένοι μεταξύ 1950-1988

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.

Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή:

περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να

περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο

ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές

έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε…

Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή…Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί…

Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα

σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και

μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ,

καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια.

Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε

ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα.

Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση..

Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και

δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα

στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά.

Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους»

Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα.

Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα..

Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου.

Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια,

βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet.  Εμείς είχαμε φίλους…

Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε… Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα… μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα..Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση.

Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα.

Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο!

Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη.

Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι.. Τι φρίκη!

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη

προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ..

Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά.

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.

Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς» που το διαβάζεις… συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί…Αν είσαι από τους«νέους» που το διαβάζεις…, τι κάνεις λοιπόν για να ζήσεις σαν παιδί….

25 σκέψεις σχετικά με το “Δεν είχαμε Playstations… Εμείς είχαμε φίλους!

  1. όντως από τα παραπάνω πιστεύω όλοι λίγο η πολλοί περάσαμε τέτοιες υπέροχες εμπειρίες.Δυστυχώς, η αλήθεια είναι ότι εγώ δεν γεννήθηκα σε αυτούς που με υπεράνθρωπες προσπάθειες επιβίωσαν.πιστεύω ότι υπερβάλλουμε λιγάκι.δηλαδή επειδή οι παλιότερες γενιές στερήθηκαν πολλά πράγματα,που όντως στερήθηκαν και πέρασαν αρκετά δύσκολα, θα πρέπει και οι επόμενες γενιές να μιμηθούν τους προηγούμενους;όχι βέβαια,αλλά καλό θα ήταν να να κοιτάμε τα λάθη και τις αρετές των παλιότερων ώστε να γινόμαστε καλύτεροι.Κάθε γενιά έχει τον δικό της χαρακτήρα είτε αυτή είναι του 50 είτε του 2000.μην προσπαθούμε με βάση κάποιο κοινωνικό μοντέλο να πορευτούν και οι επόμενες γενιές έτσι.

    Μου αρέσει!

  2. Είχαμε επιτυχία, αποτυχία, υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.
    Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς» που το διαβάζεις…συγχαρητήρια!
    Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί…αν είσαι από τους νέους που το διαβάζεις…τι κάνεις λοιπόν για να ζήσεις σαν παιδί;

    εγώ αν ήμουν παιδί θα απαντούσα:

    ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΚΑΝΩ. Αφού τα κάνατε όλα εσείς για να μη ζω σαν παιδί…
    Στις πολυκατοικίες «φυλακές» που χτίσατε αντί να βάλετε κήπο με κούνιες φτιάχνετε parking και εμένα με παρκάρετε σε διάφορες μορφές γνώσης…ή στο σπίτι και νιώθετε ασφαλής που κοιτάω τηλεόραση που με βομβαρδίζει κατευθύνοντάς με σε συγκεκριμένο τρόπο συμπεριφοράς και ζωής. Και πάει λέγοντας…

    Η γενιές του 1950-1988 αν είχαν παίξει σαν παιδιά, σήμερα θα έπρεπε να έχουμε καλύτερη ποιότητα ζωής! Το ότι έπαιξες σαν παιδί σε πιο ανθρώπινες συνθήκες δεν σε κάνει από μόνο του υπεύθυνο πολίτη.

    Ένα παιδί δεν πρόλαβε τουλάχιστον ακόμα να γίνει δεξιός, ή αριστερός, φασίστας ή κομμουνιστής παίζοντας τα παιχνίδια των μεγάλων…

    Μου αρέσει!

    1. Γιατί πρέπει όλα να τα μηδενίζουμε…..Όντως στην εποχή που μιλάει το κείμενο κυριαρχούσε μια απλότητα στο χώρο του παιδιού και ναι είναι αλήθεια μιας και εγώ έζησα μέσα σε αυτήν την περίοδο όπως και εσύ πιστεύω.Τα πράγματα ήταν πιο «αληθινά» με και χωρίς εισαγωγικά,πιο αθώα.Δεν υπήρχε αυτή οι πονηριά που υπάρχει στα σημερινά παιδιά.Φυσικά κάθε εποχή έχει τα δικά της πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα,τα δικά της καλά και κακά,τις δικές τις ευκαιρίες…Γράφεις στην εποχή που ζούμε τα παιδιά τουλάχιστον δεν πρόλαβαν να γίνουν δεξιοί, αριστεροί….γιατί συνέχεια να βλέπουμε τα αρνητικά από τους παλιούς, γιατί να γενικεύουμε ιδέες,γεγονότα,καταστάσεις.Δεν φταίνε όλοι για όλα.Το θέμα είναι τώρα τι κάνουμε εμείς για τα παιδιά που υπάρχουν.Εμείς που και καλά περάσαμε χρόνια ωραία παιδικά, και νομίζω δεν χρειάζεται να λέμε συνέχεια ποιος φταίει για το κάθε τι …..

      Μου αρέσει!

      1. Μ’αρέσει πολύ η τοποθέτησή σου!
        Ανήκω και γω σ’αυτήν την γκάμα παιδιών και δεν αλλάζω με τίποτε τα παιδικά μου χρόνια!!!
        Ξαναλέω ότι μ’άρεσε η τοποθέτησή σου στο πιο πάνω σχόλιο και με βρίσκει σύμφωνο.Ας μην είμαστε όλο γκρίνια και μιζέρια για το ποιος φταίει και «Α!Να, πως τα κάναν οι περασμένες γενιές και φτάσαμε εδώ!».

        Αλλά από την άλλη πιστεύω ότι ο αχαρακτήριστος δεν το θέτει με τόνο μεμψιμοιρίας,αλλά σε επίπεδο προβληματισμού.Νομίζω προσπαθεί να προκαλέσει έναν διάλογο προβληματισμού ή απλώς να καταθέση τον δικό του προβληματισμό…

        Μου αρέσει!

      2. clipset
        «Γράφεις στην εποχή που ζούμε τα παιδιά τουλάχιστον δεν πρόλαβαν να γίνουν δεξιοί, αριστεροί….γιατί συνέχεια να βλέπουμε τα αρνητικά από τους παλιούς, γιατί να γενικεύουμε ιδέες,γεγονότα,καταστάσεις.Δεν φταίνε όλοι για όλα.Το θέμα είναι τώρα τι κάνουμε εμείς για τα παιδιά που υπάρχουν».

        Απάντηση: γιατί θίγεσαι; μήπως είσαι πασοκόμουτρο;;; τα κόμματα ως γνωστόν δεν προσέφεραν κάτι στη χώρα που ζούμε εκτός από έναν φαύλο κύκλο…
        Δεν θίγω ποιός φταίει ή όχι γιατί αυτό το γνωρίζουμε όλοι λίγο ή πολύ…

        απλά δεν μ αρέσει ύστερα από μια επίκληση στο συναίσθημα που διακατέχει το κέιμενο να κλείνει με το υφάκι τί κάνεις για να ζήσεις σαν παιδί…δίνοντας εύσημα σε όσους μεγάλωσαν με όλα τα καλά που ισχυρίζεται παραπάνω.

        Σίγουρα μεγαλώσαμε καλύτερα και οι γονείς μας ακόμη πιο αυθεντικά ίσως σαν παιδιά. Αλλά αλλού είναι το θέμα…με λίγα λόγια όταν ένας πληθυσμός από αγροτικός, όπως κυρίως ήταν ο ελληνικός, μετατρέπεται σε αστικό! Η αποκοπή από τη φύση και την ύπαιθρο είναι βασικός παράγοντας παράλληλα με την εξέλιξη της τεχνολογίας, που οδηγεί τα παιδιά σήμερα να μεγαλώνουν διαφορετικά.

        Αν μπορούμε να τα βοηθήσουμε έχει καλώς αλλιώς μη τα σημαδεύουμε με το περίστροφο, έτσι μεγάλωσαν, αυτό βρήκαν, αυτό τους προσφέρθηκε. Και τέλος μάλλον δεν είναι τόσο απογοητευτικά τα πράγματα, υπάρχει και η άλλη όψη ακόμη!

        Μου αρέσει!

      3. Σου αρέσει να τα πλέκεις…είσαι απίθανος,αχαρακτήριστος axaraxtiriste. Πάντως βοήθεια χρειαζόμαστε όλοι…Περαστικά μας, όπως λένε. Αλλά ευτυχώς υπάρχει λένε ελπίδα στους νέους…υπάρχει άραγε;…μήπως πρέπει να την ξεθάψουμε…κάτι πρέπει να κάνουμε.

        Μου αρέσει!

  3. Μια δική μου άποψη για το κείμενο.
    Νομίζω το κείμενο με ένα χιουμοριστικό και ειρωνικό τρόπο θέλει να καυτηριάσει το πως οι νέοι γονείς που έζησαν εκείνη την εποχή,αντιμετωπίζουν τα παιδιά με αυστηρότητα και με μια υπερπροστασία, ξεχνώντας το πως αυτοί ζούσαν όταν ήταν παιδιά.

    Μου αρέσει!

  4. να πω και εγω την γνωμη μου ως καινουργια στο blog αλλα και ως παιδι της γενιας με τα playstastion! θα μου αρεσε πολυ να ζουσα σε εκεινη την εποχη που περιγραφεται στο κειμενο! μια εποχη που δεν αναγκαζε καποιος τα παιδια να καθονται μεσα στο σπιτι και να διαβαζουν αντι να ειναι εξω και να χαιρονται την ηλικια τους οπως πρεπει! με χαρα ξεγνιασια και παιχνιδι….οχι οπως τωρα… το κεφαλι του σημερινου παιδιου ειναι γεματο σκοτουρες,διαβασμα και αγχος… αλλα ας μην στεκομαστε εκει! μπορει καποιοι να φταινε και καποιοι οχι…αλλα εγω σαν παιδι αρνουμαι να μεινω σπιτι! αρνουμαι να πιστευω οτι μου πλασαρουν καποιοι μεγαλοι που αυτοαποκαλουνται αυθεντιες! θελω να αμφισβητω και να σκεφτομαι! η συνεχεια ομως αυτης της ιστοριας θα συνεχιστει απο μενα…απο εμας τα παιδια… και σιγουρα δεν θελουμε να γινουμε ρομποτακια καποιων! αρα η δουλεια ειναι απο δω και περα δικη μου…δικη μας….ας επωφελιθουμε λοιπον απο τα σωστα και τα λαθη των μεγαλυτερων και ας χαραξουμε ενα καινουργιο, ομορφο και βεβαιο μελλον!

    Μου αρέσει!

  5. ομορφη ζωη απλη αυτη που περιγραφεις μεσα απο το κειμενακι!προσωπικα εζησα και εγω μια τετοια παιδικη ζωη και χαιρομαι ιδιαιτερα γι’αυτο!οντως απονηρευτη και αθωα οπως λεει και στο κειμενακι δυστυχως ομως οσο μεγαλωνουμε φευγει η αθωοτητα και μπαινει η πονηρια…μπορουμε ομως ο καθενας προσωπικα ακομα και τωρα που ειμαστε νεοι βλεποντας τα παιδια να ξαναγινουμε και εμεις παιδια στην καρδια κ να τους δωσουμε την ευκαιρια να ζησουν σαν παιδια γιατι δυστυχως τα σημερινα παιδια εχουν αποξενωθει μεταξυ τους σε μεγαλο βαθμο και βιαζονται να κανουν πραγματα που δεν ταιριαζουν στην ηλικια τους διωχνοντας απο μεσα τους ολη την παιδικοτητα χωρις να φταινε βεβαια γιατι ετσι εχουν μεγαλωσει…ολα αυτα βλεποντας τα παιδακια που κανω κατηχητικο στην ενορια μου τα οποια πονηρευονται απο την τριτη δημοτικου…

    Μου αρέσει!

    1. styliani, μιας και το έφερε η κουβέντα για τα παιδιά, θα ακολουθήσουν εκδηλωσεις που θα αφορούν ιδρύματα με παιδια (τοσοι παιδαγωγοι, να μην παν χαμένοι άλλωστε!) οποτε stand by!

      Μου αρέσει!

  6. πάντως η αλήθεια είναι αναπολώντας τα παιδικά του χρόνια ο καθένας να ξαναβιώνει με αναμνήσεις αυτές τις τόσο αυθόρμητες και εμπνευσμένες στιγμές σε κάθε ευκαιρία !!!

    δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές με τα σημερινά παιδιά σε συμπεριφορές…εξάλλου ισχύουν και οι αρχέτυποι , δλδ οι καθολικές εμπειρίες της ανθρωπότητας, το καταστάλαγμα της εμπειρίας που βιώθηκε στην ιστορία του ανθρώπου και σε ανάλογες περιπτώσεις επαναλαμβάνεται.

    Μου αρέσει!

  7. Είμαι η Μαρία και είμαι 15 και κάτι…στο 2011…είμαι έφηβη σε μια εποχή όπου κυριαρχεί η τεχνολογία και η ανθρωπιά είναι το λιγότερο που ενδιαφέρει πλέον τους ανθρώπους.Συνεχώς παραπονιέμαι για το γεγονός ότι δεν γεννήθηκα το 70′-75′ έτσι ώστε να μεγαλώσω σαν έφηβη την εποχή του 85′-90’…εκεί ανήκω…η μουσική που ακούω,τα ρούχα μου,τα είδωλά μου είναι όλα από την εποχή εκείνη.Περνώντας της εφηβεία μου σε μια εποχή όπως η τωρινή είναι ό,τι χειρότερο για μένα…νιώθω «έξω απ’ τα νερά μου».Συζητώντας με ανθρώπους ηλικίας 35-40 μπορώ να καταλάβω πως οι άθρωποι της δικής τους γενιάς μεγάλωσαν εντελώς διαφορετικά αλλά και καλύτερα…δυστυχώς δεν μπορούμε να επαναφέρουμε στην εποχή εκίνη στο 2011…αλλά πείτε μου…τι φταίω εγώ να μεγαλώνω σε μια εποχή και ένα περιβάλλον που ΔΕΝ θέλω;;Ποιος μπορεί να το αλλάξει;;Και πόσα ακόμα παιδιά της ηλικίας μου υπάρχουν που να σκέφτονται έστω και λίγο ότι η γενιά μας είναι μια γενιά που δεν έμαθε και δεν θα μάθει ποτέ τι θα πει να ΖΕΙΣ χωρίς τεχνολογία και να περνάς καλά μόνο με τους ΦΙΛΟΥΣ σου…τους πραγματικούς σου φίλους και όχι συτούς του facebook;;;Νιώθω ντροπή και απογοήτευση και για τα παιδιά της ηλικίας μου που δεν κάνου κάτι για να το αλλάξουν αυτό…αλλά και για αυτούς που μας έφτασαν σ’ αυτό το σημείο…

    Μου αρέσει!

    1. χριστινα!!!! :
      η κοπελα απο πανω εχει απολιτος δηκαιο…. μεγαλωνω και εγω ως εφηβη σε αυτην την εποχη και μακαρη να ειχα της ελευθεριες που ειχαν τα παιδια του 80. ειμαι 16 ετων και ειναι καταθηλιπτικο αν σκευτει κανεις πως απο το δημοτικο η ζωη μου γυρναει μονο γυρο απο τα μαθηματα, τα φροντιστιρια, τους βαθμους και το σχολειο…. ημαστε υπερφορτωμενει!!!…. σχολαω απο το σχολειο και δεν προλαβενω να παω σπιτι… φεβγω με την τσαντα για το φροντιστιριο και εχω μετα απο το σχολεικο 7 ωρο αλλες 2-4 ωρες μαθημα εκει. γυρνοντας σπιτι διαβζω τα μαθηματα μου για την αλλη μερα. και οταν ρωταω τους δικους μου αν μπορω να κατσω μια μερα σπιτι. να μην πας σχολειο η φροντιστιριο για να παρω μια ανασα , λιγο αερα ,μου λενε πως δεν γυνετε γιατι αυτη δουλευουν απο το πρωη εως το βραδυ για να πλιρωνουν τα δηδακτρα μου…. για να εχουμε εμεις ενα μελλον σε αυτη τη χορα… να μπορουμε να ζησουμε …. σας ρωταω εγω λυπον να ζησουμε ΠΟΥ!!!!!! σε μια χορα που η προδοσια και το ψεμα κυριαρχει? μας λετε ΕΜΑΣ να τα αλακσουμε τα πραγματα και λετε σε ΕΜΑΣ την νεολεα του 2011 πως ηταν η ζωη σας ως παιδια πως μεγαλοσατε ευτυχισμενοι! ολα οσα περναμε εμεις τωρα ομως … ολα αυτα που εμεις στερουμαστε ως παιδια και εφηβη το οφιλουμε σε εσας και με αυτο δεν ενοω υλικα αλλα την ελευθερια μας γιατι εσεις μας μεγαλωνετε !!! εσεις μας κυβερνιτε και ΕΣΕΙΣ ΕΙΣΑΣΤΕ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΧΑΡΑΖΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ!!! μηλατε για την εποχη σας , πως ειχατε μια πλειρις παιδικη ζωη , ωραια λυπον εγω σασ ευχαριστω που εσεις μου στεριται την δικια μου…. μην μιλατε για αλλαγες οταν δεν κανεται οι ιδιοι κατι , μην μας λετε να αλλακσουμε εμεις το μελλον χωρις να μας δοσετε εσεις… η γενεια του 70-80 και 90 της καταλιλες βασεις για να το πραγματοποιησουμε …. ειμαστε καταδηκασμενοι η νεολεα που 2000 να ζει σε εναν κοσμο χωρις πραγματικη αγαπη και στοργη …… χαρι στην δικια σας γενια που ζουσε σε αυτην την τελεια εποχη και δεν σκευτηκε την δικια μας αφου ηταν αψογη….. τι φτεμε εμεις που ολοι περιμενουν απο εμας να τα αλλαξουμε χωρις να μας δωσουν τα σωστα θεμελια και με αυτο δεν ενοω μονο την μορφωση γιατι με σκετη μορφωση δεν θα διαφεραμε απο εσας …. ενοω την ανθρωπια μας που μας την εχουν παρει!!!!!!

      Μου αρέσει!

      1. Πρώτα απ’όλα η μόρφωση είναι αυτό που μένει όταν ξεχνάς όλα όσα έχεις μάθει.Στο σχολείο δε μορφώνεσαι είναι δεδομένο αυτό.Όλα όσα για τα οποία πασχίζεις αποτελούν τη μόρφωσή σου.Ξέρεις δε νομίζω πως βγαίνει κάποια άκρη με το να ρίχνει ο ένας ευθύνες στους άλλους.Εσύ μπορεί να κατηγορείς εμάς τη γενιά του 80-90 για την τωρινή κατάσταση που περνάς ως έφηβη,αλλά με αυτό το σκεπτικό θα έπρεπε κι εμείς να κατηγορήσουμε όλους τους προηγούμενους που περνάμε απάνθρωπα φοιτητικά χρόνια.Θέλω να πω πως όλα είναι κύκλος.Νομίζεις εμένα μ’αρέσει που πηγαίνω σε μια σχολή που ήθελα να περάσω με τόση λαχτάρα,βλέπω καθημερινά να πασχίζω για ένα 5,γιατί ο κάθε καθηγητής έχει «τελειοποιήσει»το δικό του μάθημα-τομέα και βάζει θέματα άπιστα;Νομίζεις μ’αρέσει που ζω σ’ένα πανεπιστήμιο που η γνώμη μου δεν ακούγεται,γιατί για να ακουστεί θα έπρεπε να ανήκω σε κάποια κατευθυνόμενη παράταξη;Έχεις την αίσθηση πως απολαμβάνω τις γεμάτες καυσαέριο βόλτες στην πόλη μου ή περνάω καλά που οι άνθρωποι νοιάζονται μόνο για το σώμα τους,όλη μέρα καθισμένοι μπροστά σε μια οθόνη(την όποια οθόνη)αδιαφορώντας για τους γύρω τους;Αδιαφορώντας για μένα…Τα προβλήματα είναι πάντα εκεί κι εμείς πρόθυμοι να τα δούμε…..Ο καθένας πρέπει να πράξει κάτι για τον εαυτό του.Να κάνει την αλλαγή ρε παιδί μου.Και πίστεψε με,όταν αρχίζεις να ενεργείς σύμφωνα με το όμορφο πρότυπο που έχεις στο μυαλό σου,ο κόσμος γύρω σου θ’αλλάζει μέρα με τη μέρα.Δε φταις εσύ που γεννήθηκες σ’αυτήν την εποχή,αλλά κάνε κάτι.Καπου διάβασα…οι πράξεις μου είναι αυτός που ήμουν,όχι ομως αυτός που θα γίνω…!!Οι βάσεις που λες πως περιμένεις αποκτιούνται με πόνο και προσπάθεια.Μη νομίζεις πως και η γενιά του 80 έλεγε»ωραία τι μου έμαθαν αυτό,αυτό κι αυτό,άρα πάνω σ’αυτό θα δουλέψω»!!Έβαζε πάντα και προσωπικό στοιχείο.Δημιουργούσε.Ίσως η γενιά εκείνη να άφηνε ακόμη τη φαντασία της να δουλέψει.Δεν ξεπερνάς ένα πρόβλημα με το να ρίχνεις ευθύνες στους άλλους,το πρόβλημα ξεπερνιέται όταν κάνεις μια επίπονη κι ειλικρινή ενδοσκόπηση μέσα σου και πεις τι μπορώ να κάνω εγώ σαν Χριστίνα για να αλλάξω τη ζωή μου,με ειλικρίνεια όμως,έτσι;Πού έχω φταίξει,πού δεν έχω φταίξει,τι μπορώ να κάνω γι’αυτό;Νομίζω τότε όλα θα είναι πιο απλά και θα μπορείς να ΖΗΣΕΙΣ την ηλικία σου με το καλύτερο δυνατό τρόπο.Όπως της αξίζει!!!!Κι αν θες καμιά βοήθεια απ’την «τέλεια»(όπως φαντάζει στα μάτια σου)γενιά του 80 δεν έχεις παρά να τη ζητήσεις. 🙂 Αυτά!!!Εύχομαι να είσαι καλά και να αποκτήσεις την ανεμελειά που τόσο σου λείπει.

        Μου αρέσει!

  8. christina και alma libre, έχετε και οι δύο δίκιο…με τον δικό σας τρόπο.alma libre την φράση με την οποία ξεκίνησες την έχει πει ο Albert Einstein αν δεν κάνω λάθος και συμφωνώ απόλυτα μ’αυτό…η μόρφωση είναι πάρα πολύ σημαντική!Έχω κι εγώ συγγενείς σε ελληνικό πανεπιστήμιο και ξέρω πως είναι…άθλια….αλήθεια τι σπουδάζεις;;
    christina ωραία τα λες…αλλά νομίζω ότι δεν πρέπει να περιμένουμε από άλλους να μας αλλάξουν τον κόσμο…αν το θέλουμε πρέπει να προσπαθήσουμε εμείς! 😉

    Μου αρέσει!

    1. χαχα!!!Δεν είναι και τοοοοσο άθλια τα πανεπιστημια,δηλαδή είναι,αλλά ο καθένας μπορεί να κρατήσει ό,τι θέλει. 😀 Έχει και καλά,λίγα,αλλά έχει!!!Τη σχολή μου διακρίνει λίγη απ’την τρέλα του Einstein…σπουδαζω χημικος!!!Αλλά το μεγάλο σχολείο είναι άλλο….μεταξύ μας,ε???!!! 😉 Τα περισσότερα τα μαθαίνεις απ’το σχολείο της ζωής,από όσα βλέπεις,παρατηρείς,αφουγκράζεσαι και νιώθεις!!!!Εκείνη τη σχολή εύχομαι να περάσουμε οοολοι μας με άριστα!!!!

      Μου αρέσει!

  9. Ναι έχεις δίκιο…το σημαντικότερο είναι να είμαστε καλά με τον εαυτό μας και με τους γύρω μας!και πιστεύω ότι αν το θέλουμε εμείς αυτό θα γίνεται…θα είμαστε καλά με όλους και με όλα! 😉 και πρέπει να σου πω ότι μ’ αρέσει η σχολή σου…είμαι και fan του Einstein…θέλω να ακολουθήσω κι εγώ θετικές επιστήμες…αλλά πιο πολύ γέρνω κατά τα μαθηματικά και τη φυσική! :Ρ

    Μου αρέσει!

    1. Έτσι είναι.Βέβαια σαφώς υπάρχουν και στιγμές αδυναμίας,αλλά ο Θεός ποτέ δε μας αφήνει.Α,μάλιστα ενδιαφέρον.Είσαι κι εσύ μια από εμάς!!!χαχα
      Πάντως αν θες να με ρωτήσεις ο,τιδηποτε για τη Σχολή Θετικών Επιστημών(και όχι μόνο 🙂 ) στείλε μου mail!!! mariliaclc@yahoo.gr
      Καλή συνέχεια σ’ό,τι κάνεις!!!! 🙂

      Μου αρέσει!

Σχολιασε και εσυ...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s