Χέρια ψηλά!

Είναι περασμένη η ώρα –μη με ρωτήσεις πόσο, καμιά φορά ο χρόνος δε μετριέται μόνο με λεπτά-κι εγώ μάταια προσπαθώ να κοιμηθώ. Παρόλο που πέρασα μια κουραστική μέρα κάτι με βασανίζει ακόμα και είναι αυτό που απασχολεί τη σκέψη μου και δε με αφήνει να κοιμηθώ… «τάσεις φυγής».  Δισύλλαβες λέξεις, μικρές… κι όμως μου δημιούργησαν τέτοιο χείμαρρο σκέψεων… δεν μπορώ να ηρεμίσω γνωρίζοντας πως κάποιος φίλος, αδελφός καλύτερα, εκεί έξω έχει τάσεις φυγής από τον εαυτό του. Δε θα σου πω πως εγώ δεν το έζησα αυτό ποτέ. Θα είναι ψέμα…. Και θαρρώ πως όλοι οι άνθρωποι κάποια στιγμή στη ζωή τους είχαν τάσεις φυγής από τον εαυτό τους. Όμως, να πώς να στο πω… νομίζω πως είναι ένα από τα πιο εγωιστικά συναισθήματα που θα μπορούσαμε να έχουμε. Μη βιαστείς να με κρίνεις, πρόσεχε.. θα σου εξηγήσω τι εννοώ.

Κανείς δεν είπε πως η ζωή είναι εύκολη. Όταν ήρθες στη γη το πρώτο πράγμα που έκανες ήταν να κλάψεις, δεν ήρθες με γέλιο. Η πρώτη σου κραυγή ήταν αυτή με την οποία εκφράζουμε τον πόνο και τη θλίψη μας… κι όμως έδωσε τόση χαρά ο ερχομός σου! Πολυλόγησα και  συμπάθα με, αλλά νομίζω πως δεν ξέφυγα από το θέμα… η ζωή έχει δυσκολίες έχει πόνο, αλλά έχει και χαρές. Η λύση δεν είναι να το σκας απ ‘ ότι σε πονάει ή σε δυσκολεύει, απ’ ότι σε κάνει να θυμώνεις ή να «βγαίνεις από τον εαυτό σου». Αν δεν σου αρέσει ο κόσμος σου, κι αν είσαι σίγουρος  ότι δεν μπορείς να τον αλλάξεις, τότε, αφού έχεις προσπαθήσει για την πολυπόθητη αλλαγή, άλλαξε την οπτική γωνία από την οποία τον βλέπεις, για να τον δεις πιο όμορφο. Δε μπορεί! Θα είναι όμορφος! Αλλά να σου πω κάτι… πριν προσπαθήσεις να κάνεις όμορφο τον κόσμο σου κάνε πρώτα όμορφο τον εαυτό σου. Ή καλύτερα γνώρισε την ομορφιά του εαυτού σου.

Έχεις, δε γίνεται να μην έχεις, και μέσα και έξω, πολύ ομορφιά. Είσαι –για σκέψου το- το ανώτερο δημιούργημα σε αυτό το σύμπαν. Έχεις τη δύναμη της σκέψης, της θέλησης, της κυριαρχίας – την οποίο δυστυχώς όταν την ανακαλύψεις τη χρησιμοποιείς κυρίως αρνητικά- έχεις και κάτι ακόμα: συναισθήματα. Δεν είσαι άψυχος, δεν σε κινεί το ένστικτο αλλά το συναίσθημα. Και είσαι το μόνο πλάσμα που έχει τη δυνατότητα της θέωσης. Μόνο εσύ μπορείς να φτάσεις ψηλά. Κι αν εσύ δεν πιστεύεις στον εαυτό σου υπάρχει Κάποιος που πιστεύει σε εσένα. Και σίγουρα, ανάμεσα στους τόσους ανθρώπους που συναναστρέφεσαι θα υπάρχει έστω και ένας – αν και σίγουρα είναι πολύ περισσότεροι- για τον οποίο είσαι σαν το τριαντάφυλλο της ιστορίας του μικρού πρίγκιπα! Για σκέψου! Και μόνο γι αυτό δεν αξίζει να δεις καθαρά τον εαυτό σου και να τον κάνεις καλύτερο; Μη φοβάσαι να αντικρίσεις τον καθρέφτη… τον καθρέφτη που δείχνει την εικόνα σου ολόκληρη, και κυρίως την εσωτερική.  Μην του γυρνάς την πλάτη, μη θες να φύγεις από την εικόνα σου, από τον εαυτό σου. Μόνο να προσπαθείς να την κάνεις καλύτερη. Αν θες να έχεις τάσεις φυγής αυτές να είναι μόνο από τις κηλίδες που αμαυρώνουν την προσωπικότητά σου, την ύπαρξή σου, από τα δεσμά που σε κρατάνε στη γη και σε αφήνουν να υψωθείς. Να είναι δηλαδή από ένα κομμάτι του εαυτού σου, αλλά όχι από τον εαυτό σου. Εντόπισε τα προβλήματα και λύσε τα, με όποιο κόστος, μην απομακρυνθείς από αυτά. Κι αν νιώθεις αδύναμος ξέρεις που θα βρεις τη δύναμη. Αν νομίσεις πως μπορείς έτσι να ξεφύγεις βρίσκεσαι σε πλάνη σίγουρα.. ακόμα κι αν μοιάζουν να απομακρύνθηκαν αυτά δε θα πάψουν να σε κυνηγούν σαν της ερινύες. Να  ξέρεις  πως δημιουργήθηκες έχοντας τη δύναμη και τα εφόδια να λύνεις κάθε πρόβλημα… και να σου πω κάτι; Τα δικά σου προβλήματα –αν και πιστεύεις το αντίθετο- δεν είναι τίποτα μπροστά στου διπλανού σου. Τον οποίο οφείλεις να βοηθήσεις, γιατί μπορείς. Γιατί το χέρι σου είναι για να το δίνεις στον άλλο και όχι για να το χώνεις αμήχανα στην τσέπη του σακακιού σου, όταν είσαι κλεισμένος στις σκέψεις και τα προβλήματά σου…

Κατάλαβες τώρα γιατί μίλησα για εγωισμό; Γιατί κάνεις τον εαυτό σου, την ύπαρξή σου, να μοιάζει αδύναμη, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι. Γιατί έγινες μοιρολάτρης και δεν αντιστέκεσαι, δεν υψώνεις το ανάστημα σε ό,τι σε χαλάει. Κάθε πρόβλημα έχει τη λύση του, απλώς ίσως να μην έκανες από την αρχή τις σωστές «πράξεις». Ανασύνταξε τα «δεδομένα» σου και μην αποφεύγεις να το λύσεις.  «Εκείνος που σε έθεσε εδώ (…) προνοεί». Μην αρνείσαι την εικόνα σου, αυτό που είσαι.

Η ευτυχία του καθενός είναι αλλιώς καθορισμένη. Όπως όλοι οι άνθρωποι -ακόμα και τα δίδυμα που έζησαν στον ίδιο σάκο και είναι ολόιδια- έχουν διαφορετικές προσωπικότητες έτσι διαφέρει και ο ορισμός της ευτυχίας για τον καθένα… ψάξε να βρεις την πραγματική ευτυχία μέσα σου, γιατί υπάρχει, είναι μέρος του ορισμού σου ως ανθρώπου, ως ανθρώπου που είναι προορισμένος να φτάσει ψηλά. Αν το κάνεις αυτό, σίγουρα θέλει δύναμη και δεν υποστηρίζω πως το έχω πετύχει, νομίζω πως τότε δε θα ξανά ‘χεις τάσεις φυγής από τον εαυτό σου.

Χέρια ψηλά, λοιπόν, χέρια ανοιχτά για να αγκάλιάσεις, για να δράξεις τη νέα μέρα που έρχεται, να την εκμεταλλευτείς και να την κάνεις ωφέλημη

Νέα μέρα λοιπόν! νέοι στόχοι!

Στόχος νο1: τάσεις φυγής – στοπ.

Θέλω να κλεισω με κάτι…είναι ένας στίχος που άκουσα φευγαλέα και μ΄αρεσε. Μπορείς να δώσεις ό,τι νόημα θες εσύ!

«Βασιλικός κι αν μαραθεί τη μυρωδιά την έχει»!

 

Είναι περασμένη η ώρα –μη με ρωτήσεις πόσο, καμιά φορά ο χρόνος δε μετριέται μόνο με λεπτά-κι εγώ μάταια προσπαθώ να κοιμηθώ. Παρόλο που πέρασα μια κουραστική μέρα κάτι με βασανίζει ακόμα και είναι αυτό που απασχολεί τη σκέψη μου και δε με αφήνει να κοιμηθώ… «τάσεις φυγής».  Δισύλλαβες λέξεις, μικρές… κι όμως μου δημιούργησαν τέτοιο χείμαρρο σκέψεων… δεν μπορώ να ηρεμίσω γνωρίζοντας πως κάποιος φίλος, αδελφός καλύτερα, εκεί έξω έχει τάσεις φυγής από τον εαυτό του. Δε θα σου πω πως εγώ δεν το έζησα αυτό ποτέ. Θα είναι ψέμα…. Και θαρρώ πως όλοι οι άνθρωποι κάποια στιγμή στη ζωή τους είχαν τάσεις φυγής από τον εαυτό τους. Όμως, να πώς να στο πω… νομίζω πως είναι ένα από τα πιο εγωιστικά συναισθήματα που θα μπορούσαμε να έχουμε. Μη βιαστείς να με κρίνεις, πρόσεχε.. θα σου εξηγήσω τι εννοώ.

Κανείς δεν είπε πως η ζωή είναι εύκολη. Όταν ήρθες στη γη το πρώτο πράγμα που έκανες ήταν να κλάψεις, δεν ήρθες με γέλιο. Η πρώτη σου κραυγή ήταν αυτή με την οποία εκφράζουμε τον πόνο και τη θλίψη μας… κι όμως έδωσε τόση χαρά ο ερχομός σου! Πολυλόγησα και  συμπάθα με, αλλά νομίζω πως δεν ξέφυγα από το θέμα… η ζωή έχει δυσκολίες έχει πόνο, αλλά έχει και χαρές. Η λύση δεν είναι να το σκας απ ‘ ότι σε πονάει ή σε δυσκολεύει, απ’ ότι σε κάνει να θυμώνεις ή να «βγαίνεις από τον εαυτό σου». Αν δεν σου αρέσει ο κόσμος σου, κι αν είσαι σίγουρος  ότι δεν μπορείς να τον αλλάξεις, τότε, αφού έχεις προσπαθήσει για την πολυπόθητη αλλαγή, άλλαξε την οπτική γωνία από την οποία τον βλέπεις, για να τον δεις πιο όμορφο. Δε μπορεί! Θα είναι όμορφος! Αλλά να σου πω κάτι… πριν προσπαθήσεις να κάνεις όμορφο τον κόσμο σου κάνε πρώτα όμορφο τον εαυτό σου. Ή καλύτερα γνώρισε την ομορφιά του εαυτού σου.

Έχεις, δε γίνεται να μην έχεις, και μέσα και έξω, πολύ ομορφιά. Είσαι –για σκέψου το- το ανώτερο δημιούργημα σε αυτό το σύμπαν. Έχεις τη δύναμη της σκέψης, της θέλησης, της κυριαρχίας – την οποίο δυστυχώς όταν την ανακαλύψεις τη χρησιμοποιείς κυρίως αρνητικά- έχεις και κάτι ακόμα: συναισθήματα. Δεν είσαι άψυχος, δεν σε κινεί το ένστικτο αλλά το συναίσθημα. Και είσαι το μόνο πλάσμα που έχει τη δυνατότητα της θέωσης. Μόνο εσύ μπορείς να φτάσεις ψηλά. Κι αν εσύ δεν πιστεύεις στον εαυτό σου υπάρχει Κάποιος που πιστεύει σε εσένα. Και σίγουρα, ανάμεσα στους τόσους ανθρώπους που συναναστρέφεσαι θα υπάρχει έστω και ένας – αν και σίγουρα είναι πολύ περισσότεροι- για τον οποίο είσαι σαν το τριαντάφυλλο της ιστορίας του μικρού πρίγκιπα! Για σκέψου! Και μόνο γι αυτό δεν αξίζει να δεις καθαρά τον εαυτό σου και να τον κάνεις καλύτερο; Μη φοβάσαι να αντικρίσεις τον καθρέφτη… τον καθρέφτη που δείχνει την εικόνα σου ολόκληρη, και κυρίως την εσωτερική.  Μην του γυρνάς την πλάτη, μη θες να φύγεις από την εικόνα σου, από τον εαυτό σου. Μόνο να προσπαθείς να την κάνεις καλύτερη. Αν θες να έχεις τάσεις φυγής αυτές να είναι μόνο από τις κηλίδες που αμαυρώνουν την προσωπικότητά σου, την ύπαρξή σου, από τα δεσμά που σε κρατάνε στη γη και σε αφήνουν να υψωθείς. Να είναι δηλαδή από ένα κομμάτι του εαυτού σου, αλλά όχι από τον εαυτό σου. Εντόπισε τα προβλήματα και λύσε τα, με όποιο κόστος, μην απομακρυνθείς από αυτά. Κι αν νιώθεις αδύναμος ξέρεις που θα βρεις τη δύναμη. Αν νομίσεις πως μπορείς έτσι να ξεφύγεις βρίσκεσαι σε πλάνη σίγουρα.. ακόμα κι αν μοιάζουν να απομακρύνθηκαν αυτά δε θα πάψουν να σε κυνηγούν σαν της ερινύες. Να  ξέρεις  πως δημιουργήθηκες έχοντας τη δύναμη και τα εφόδια να λύνεις κάθε πρόβλημα… και να σου πω κάτι; Τα δικά σου προβλήματα –αν και πιστεύεις το αντίθετο- δεν είναι τίποτα μπροστά στου διπλανού σου. Τον οποίο οφείλεις να βοηθήσεις, γιατί μπορείς. Γιατί το χέρι σου είναι για να το δίνεις στον άλλο και όχι για να το χώνεις αμήχανα στην τσέπη του σακακιού σου, όταν είσαι κλεισμένος στις σκέψεις και τα προβλήματά σου…

Κατάλαβες τώρα γιατί μίλησα για εγωισμό; Γιατί κάνεις τον εαυτό σου, την ύπαρξή σου, να μοιάζει αδύναμη, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι. Γιατί έγινες μοιρολάτρης και δεν αντιστέκεσαι, δεν υψώνεις το ανάστημα σε ό,τι σε χαλάει. Κάθε πρόβλημα έχει τη λύση του, απλώς ίσως να μην έκανες από την αρχή τις σωστές «πράξεις». Ανασύνταξε τα «δεδομένα» σου και μην αποφεύγεις να το λύσεις.  «Εκείνος που σε έθεσε εδώ (…) προνοεί». Μην αρνείσαι την εικόνα σου, αυτό που είσαι.

Η ευτυχία του καθενός είναι αλλιώς καθορισμένη. Όπως όλοι οι άνθρωποι -ακόμα και τα δίδυμα που έζησαν στον ίδιο σάκο και είναι ολόιδια- έχουν διαφορετικές προσωπικότητες έτσι διαφέρει και ο ορισμός της ευτυχίας για τον καθένα… ψάξε να βρεις την πραγματική ευτυχία μέσα σου, γιατί υπάρχει, είναι μέρος του ορισμού σου ως ανθρώπου, ως ανθρώπου που είναι προορισμένος να φτάσει ψηλά. Αν το κάνεις αυτό, σίγουρα θέλει δύναμη και δεν υποστηρίζω πως το έχω πετύχει, νομίζω πως τότε δε θα ξανά ‘χεις τάσεις φυγής από τον εαυτό σου.

Νέα μέρα… νέοι στόχοι! Στόχος νο1: τάσεις φυγής – στοπ.

11 σκέψεις σχετικά με το “Χέρια ψηλά!

  1. »Mίλησα πολύ.Στους ανθρώπους,
    στους φανοστάτες,στις φωτογραφίες.
    Και πολύ στις αλυσίδες.
    Έμαθα να διαβάζω χέρια
    και να χάνω χέρια….(κική δημουλά)!
    Καλή συνέχεια φίλοι μου, έχοντας πάντα τη Χάρη και τη Χαρά του Χριστού μας!

    Μου αρέσει!

  2. Τα χιόνια αποκάλυψαν ένα από τα μυστικά μας….
    Μόλις μας χάλασες τον επόμενο διαγωνισμό του blog…
    Θα ήταν κάτι του στυλ : «ποιος είναι αυτός που παρακολουθεί ότι κινείτε στο blog μας…???»

    Και επειδή είμαστε στο σχετικό θέμα, το μόνο που μπορώ να σου απαντήσω είναι ότι η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψιλά μπροστά στο wordpress!!!!

    Μου αρέσει!

  3. «Η ευτυχία του καθενός είναι αλλιώς καθορισμένη» …Πολύ ωραία αυτή η φράση!!! Εγώ πάντως πιστεύω ότι οι απαντήσεις των προβλημάτων που λέμε ότι έχουμε(γιατί πολλές φορές μιζεριάζουμε χωρίς λόγο) βρίσκονται μέσα μας. Ο κάθε άνθρωπος έχει μέσα του τη φωνή της συνείδησης…Αν προσπαθούσαμε και λίγο να την καλλιεργούμε, να την ακούμε…όλα θα ήταν καλύτερα.

    Μου αρέσει!

  4. σίγουρα την έχει.Πιστεύω πως όλοι λίγο πολύ την ακούεμε, απλώς δεν δίνουμε την αρμόζουσα σημασία. και σίγουρα υπάρχουν περιπτώσεις στη ζωή που την ακούμε πιο έντονα αυτή τη φωνή. άμα όμως την αγνοούμε συνεχώς θα καταλήξουμε στο να μην την ακούμε τελικά. Που και που αυτή θα προσπαθεί να μας αφυπνίζει αλλά εξαρτάται και από τη δύναμη του χαρακτήρα μας αν θα επιλέξουμε να την ακούμε. Έχεις πολύ δίκιο στο ότι πρέπει να την καλλιεργούμε. Αλλιώς χαθήκαμε…!

    Μου αρέσει!

Σχολιασε και εσυ...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s