Μα δεν είμαστε ξενόφοβοι!

Ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες!

Να, χτες ξεκίνησα την καθημερινή πορεία προς Εμμαούς…προς το κέντρο εννοούσα. Βρήκα ωραία ωραία θεσούλα ακριβώς στην προτελευταία πόρτα του λεωφορείου,  χάζεψα λίγο το διπλανό και τον απέναντι και πριν προλάβω να κουραστώ απ’ το καθισιό εμφανίστηκε μια συμπαθέστατη γιαγιά, οπότε κι εγώ τα μάζεψα από τον επίγειο λεωφορειακό μου παράδεισο και στριμώχτηκα πίσω με κάτι Πακιστανούληδες.

Μπαίνει, λοιπόν, καμαρωτός καμαρωτός ένας 60άρης κύριος με το μουστακάκι του, την κοιλίτσα του και το χαμόγελό του και στέκεται δίπλα μου. Κλεφτά τον παρατηρούσα, γιατί στην σημερινή μας πραγματικότητα οφείλουμε να είμαστε αδιάφοροι για τον διπλανό μας, είναι στο πνεύμα της αξιοπρέπειας που μας διέπει άλλωστε!

» Ποιός είναι το αφεντικό;» η φωνή του συμπαθητικού μπάρμπα διέκοψε το φιλοσοφικό μου περιδιάβασμα. «Εγώ», είπε ο πιο κοντός από τους Πακιστανούληδες δίπλα μου. «Καθαρίζετε βιτρίνες;» ξαναρώτησε. «Μπογιατζήδες είμαστε, αλλά όταν δεν έχει δουλειά καθαρίζουμε τζάμια».

Ε, και με το πες πες μας είπε το αφεντικό, ότι ο δεύτερος Πακιστανούλης ήταν ένα μήνα στην Ελλάδα και δεν ήξερε καλά ελληνικά, ενώ αυτός ήταν δυο χρόνια και το κατείχε το άθλημα. «Να πάτε σε καμιά εκκλησία να καθαρίσετε τα τζάμια δωρεάν και εκείνοι θα σας συστήσουν και σε άλλους!» είπε ο Έλληνας. Και τους μιλούσε σαν παιδιά γνωστά του που δουλεύουν τίμια για να βγάλουν τα προς το ζην.

Και υποτίθεται ότι είναι απ’ τη γενιά των Ελλήνων, απ’ τους μεσήλικες που έχουν την ξενοφοβία, αυτήν που πρέπει να πατάξουμε και να γίνουμε επιτέλους σωστοί Ευρωπαίοι πολίτες! Τι λε ρε! Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μας διδάξει το μάθημα του ξένιου Δία που το βιώνουμε από τότε που γραφόταν η Οδύσσεια;

2 σκέψεις σχετικά με το “Μα δεν είμαστε ξενόφοβοι!

  1. Πολυ ωραια περιστατικο Charik !!!

    Ελπιζω να συμβαινουν πολλα τετοια, αν και αμφιβαλλω γιατι ο κοσμος περναει δυσκολες ωρες και αναζητα φταιχτες για αυτο, που πολλες φορες προσωποποιει στους αμοιρους μεταναστες…

    Μου αρέσει!

  2. Δεν κερδίζεις με το άγριο

    Ένας φίλος δέχθηκε, όπως μου εκμυστηρεύθηκε, τη σκληρή συμπεριφορά εκ μέρους ανθρώπων αυστηρών αρχών, με αποτέλεσμα να εξουθενωθεί και να παρεξηγηθεί τελείως, ως προς τον χαρακτήρα του. Ο Γέροντας τον ανέπαυσε, διότι έβαλε τα πράγματα στη θέση τους, πραγματοποιώντας πετυχημένη ψυχική ακτινογραφία του. Του είπε: «Είσαι καλός, ευαίσθητος, ήσυχος∙ είσαι πρόβατο του θεού. Αλλά, όταν σε πάρουν με το άγριο, μαζεύεσαι, αντιδράς εσωτερικά, και τότε είναι που σε παρεξηγούν πολύ και δεν σε καταλαβαίνουν. Όταν όμως σε πάρουν με το καλό, φανερώνεις από μέσα σου τέτοια καλά πράγματα, που κάνεις τους άλλους να ξαφνιάζονται. Οι άνθρωποι που σε παρεξήγησαν και σε πλήγωσαν δεν γνωρίζουν ούτε εκείνο τον παλιό μύθο, για τον άνεμο και τον ήλιο, που μάλωναν, ποιος είναι ο δυνατότερος κι έβαλαν στοίχημα, ότι όποιος βγάλει την κάπα του βοσκού, που εκείνη την ώρα ανηφόριζε το βουνό, θα είναι ο πιο δυνατός. Φύσηξε, ξαναφύσηξε ο άνεμος, αλλά ο βοσκός κρύωσε και τυλίχθηκε πιο σφιχτά στην κάπα του. Βγήκε τότε ο ήλιος απ’ τα σύννεφα, σκόρπισε γύρω καλοσύνη και θερμότητα, ζεστάθηκε ο βοσκός κι έβγαλε την κάπα του .Τότε ο ήλιος φώναξε στον άνεμο: «Είδες, ποιος απ’ τους δυο μας είναι ο δυνατότερος;» Και συμπέρανε ο π. Πορφύριος: «Δεν κερδίζεις τον άνθρωπο με το άγριο, αλλά μόνο με την καλοσύνη». [ Γ. 257π],,,,,
    Καλή εβδομάδα!

    Μου αρέσει!

Σχολιασε και εσυ...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s