Αφορμή γι αυτό το άρθρο ήταν αυτή η φωτογραφία δίπλα… Μια εικόνα χίλιες λέξεις… και πως θα μπορούσαμε να ξυπνήσουμε καλύτερα από ένα παιδί που είναι χαρούμενο και απαιτεί κι ο κόσμος να χαμογελάσει…

Ίσως εμείς οι «μεγάλοι» να μην έχουμε τον αντίστοιχο τσαμπουκά! Με το που δω κάποιον μουντρούχλο δεν έχω το θάρρος να του φωνάξω: «Χαμογέλα ρεεεεε». Συνήθως θα πάρω ένα ύφος «κατανόησης» και μια εικόνα προσώπου που θα λέει καταλαβαίνω! Τι να καταλάβω; Ότι τα έχουμε όλα και όλη την ώρα γκρινιάζουμε;;;

Τι έχουμε;;; Γνώση, παρέα, φαγητό, νεότητα, ζωή, σπίτι…

Ρε συνεχίζεις να διαβάζεις; Τι θες; χαμογέλα και πάμε…

Κάποιοι είναι τόσο λυπημένη που εντοπίζουν κάποιον να κλαίει ακόμα λένε ότι και το φεγγάρι κλαίει… Αλλά πόσοι απ εμάς διαπιστώσαμε πόσοι και πόσα γύρω μας γελάνε;;;

Καλημέραααα ρεεε!