ΠΑΣΟΚ και ΝΔ φταίνε για όλα;

Είναι της μόδας πλέον να διακηρύττουμε ότι η οικονομική κρίση οφείλεται στην κρίση αξιών, ότι πρόκειται πρωτίστως για πολιτιστική ή πνευματική κρίση κλπ κλπ. Ισχύουν φυσικά όλα αυτά, ποιος μπορεί να το αρνηθεί; Έπειτα όμως από 2 περίπου χρόνια έντονης εκδηλώσεως της οικονομικής κρίσεως στην καθημερινή μας ζωή, έπειτα από αμέτρητες και ατελείωτες συζητήσεις και αρθρογραφίες περί του προβλήματος, παραμένει το ερώτημα: υπάρχει εφικτή λύση; 

Για να υπάρξει λύση, πρέπει κατ’ αρχήν να εντοπισθεί η ρίζα του προβλήματος. Κόβοντας ένα άρρωστο φυλλαράκι, δεν εξουδετερώνεται ο μύκητας που έχει εισχωρήσει στην ρίζα του δέντρου. Οφείλουμε να επιχειρήσουμε την διάγνωση της ασθενείας με απόλυτη ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό μας.

Μια διαφορετική ανάκριση

Γινόμαστε καθημερινώς δέκτες ή και συμμετέχουμε σε μια ατέρμονη επίρριψη ευθυνών. Οι πολιτικοί των δύο μεγάλων κομμάτων εισπράττουν τις περισσότερες επικρίσεις, με την σειρά τους κατηγορούν κάποιους άλλους, κ.ο.κ.  Αλήθεια, ποιος από εμάς είπε (ή έστω άκουσε): «φταίω κι εγώ»; Και αν κάποτε συνέβη, τι σημαίνει πραγματικά;

Ο καθένας μας έχει την δυνατότητα να απευθυνθεί με θάρρος στον εαυτό του και να τον ρωτήσει:
– Αρνήθηκες να δεχθείς το παραμικρό ρουσφέτι στην ζωή σου, ενώ σου δόθηκε η ευκαιρία;
– Έδινες πάντοτε την ψήφο σου με παντελή αγνόηση του προσωπικού σου συμφέροντος και συνειδητή απαλλαγή από παλαιά «κρατούμενα» της δεξιάς ή της αριστεράς προς την οικογένειά σου;
– Απέφυγες συνειδητά την οποιαδήποτε λούφα στην δουλειά σου, ενώ είχες την δυνατότητα ή και την πρόκληση;
– Αρνήθηκες πάντοτε να δεχθείς το κτύπημα κάρτας εν απουσία σου, ενώ σου το πρότειναν και παρ’ όλο που όλοι οι συνάδελφοί σου το έκαναν;
– Χρησιμοποίησες τόσο προσεκτικά οποιοδήποτε δημόσιο ή ξένο αντικείμενο ή υπόθεση σαν να ήταν δικά σου;
– Προβληματίστηκες (έστω) για την προέλευση του πρωτοφανώς παχυλού μισθού ή συντάξεώς σου;
– Σκέφθηκες καθόλου ότι τα χρήματα που θέλησες να βγάλεις άκοπα στο Χρηματιστήριο, θα τα ζημιωνόταν κάποιος άλλος και ότι φυσικά δεν είναι λογικά δυνατόν να κερδίζουν όλοι;

Όποιος από μας δεν μπορεί με πεντακάθαρη συνείδηση να απαντήσει θετικά σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα, ας γνωρίζει ότι είναι συνυπεύθυνος για την σημερινή κατάσταση. Το φταίξιμό του φαίνεται πολύ μικρότερο από εκείνα των πολιτικών, αλλά στην ουσία τους είναι όμοια. Απλώς δεν βρέθηκε στις ίδιες συνθήκες με εκείνους. Εάν δεν μπόρεσε να αντισταθεί σε τόσο μικρούς πειρασμούς, νομίζει ότι θα αντιστεκόταν στους πειρασμούς των πολιτικών εάν βρισκόταν στην θέση τους;

Είναι κοινότυπο, αλλά ας το επαναλάβουμε: «Κατά τον λαό και οι άρχοντες». Ο κάθε πολιτικός είναι όντως ένας από μας. Η επίρριψις ευθυνών συνήθως υποκρύπτει αλλά και διαιωνίζει την προσωπική μας ευθύνη, και η σωστή τοποθέτησή μας σε αυτό το θέμα είναι το πρώτο βήμα προς την ανάκαμψη. Ας μην συγχέεται η στάση αυτή με την γνώση των σφαλμάτων, των αποτυχιών, των προδοσιών. Είναι οπωσδήποτε απαραίτητη η ενημέρωσις περί των τεκταινομένων και ακόμη περισσότερο η μελέτη της ιστορίας. Σημασία έχει πώς θα αξιοποιηθούν αυτά με τον καταλληλότερο τρόπο.

Το έθνος είναι ένα σώμα

Όταν γίνεται λόγος για εθνική οικονομία και εθνική κρίση, ουσιαστικά λαμβάνεται δεδομένη η θεώρησις του έθνους ως μίας ολότητας, ως ενός συνόλου, ως ενός σώματος. Εδώ κρύβεται ένα μεγάλο μυστικό. Όπως όταν τραυματισθεί το πόδι, το χέρι απλώνεται στοργικά και το χαϊδεύει, το τρίβει, το αλείφει, κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να το ανακουφίσει, και μάλιστα θεωρώντας το αυτονόητο, χωρίς αγανάκτηση, χωρίς να επιπλήττει, χωρίς να ρωτά «γιατί σκόνταψες και γιατί δεν προσέχεις», έτσι πρέπει να νοηθεί και με τα μέλη του έθνους, του ενός σώματος στο οποίο ανήκουμε. Τις αδυναμίες και τα παραπτώματα των άλλων, ακόμη και των πολιτικών, πρέπει να τα αναλάβουμε όσοι θεωρούμε τους εαυτούς μας υγιείς. Ο διεφθαρμένος πολιτικός ομοιάζει με το αρρωστημένο πόδι, του οποίου η ασθένεια θα θεραπευθεί από την φροντίδα του υγιούς χεριού, ενώ το έτερο (υγιές) πόδι καλείται να σηκώσει όλο το βάρος του σώματος. Κάποτε βέβαια, θα χρειαστεί και κάποιος ακρωτηριασμός. Όμως ως λύση εσχάτης ανάγκης και με πολύ δισταγμό.

Ακούμε καμιά φορά την τραγική κουβέντα: «Γιατί να νοιαστώ εγώ για το κράτος, όταν εκείνο το ίδιο δεν νοιάζεται»; Μα το κράτος είμαστε εμείς, δεν υπάρχει κανένας αυθύπαρκτος κρατικός μηχανισμός, στα πάντα δίνει υπόσταση και χαρακτήρα ο άνθρωπος. Κι όταν βλέπουμε κάποιον να βλάπτει την πατρίδα, είναι πράγματι λογικό να την βλάπτουμε κι εμείς; Όταν κάποιος κτυπήσει την μάνα σου, θα την κτυπήσεις κι εσύ;;;

Ελπίδα και αυταπάρνηση

Οι επιστήμες και η πείρα της ζωής διδάσκουν ότι σχεδόν πάντοτε υπάρχουν λύσεις, ότι ακόμη και τα μεγαλύτερα αδιέξοδα μπορούν να διανοιχθούν, ότι τα πιο γερά κατεστημένα μπορούν να ανατραπούν. Αρκεί να συντρέχουν κάποιες στοιχειώδεις προϋποθέσεις, με πρώτη και κυριότερη την αισιοδοξία. Η ελπίδα και η προσδοκία από μόνες τους γεμίζουν τον άνθρωπο, του δίνουν ζωή, του κεντρίζουν το μεγάλο και θεμελιώδες για το είναι του χάρισμα της δημιουργικότητος.

Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα της ιστορίας, θετικά και αρνητικά, που μπορούν να μας εμπνεύσουν σε μια ουσιαστική επανάσταση. Αλλά η επανάσταση πρέπει να ξεκινήσει προς τον ίδιο μας τον εαυτό για να αποτινάξει όλην αυτήν την μιζέρια και μικροπρέπεια που μας καθηλώνει. Και στην συνέχεια ενωμένοι -όσοι θέλουν- να αναλάβουμε μαζί, εγώ, εσύ, όλοι μας, την ευθύνη. Ας πάψουμε τις κατηγόριες. Το σκοτάδι δεν διώχνεται παρά μόνον αν φέρουμε φως. Ας κοιτάξουμε μπροστά, και τα σφάλματα του παρελθόντος ας λειτουργούν μόνον ως διδάγματα. Η δύναμη των ενωμένων οραματιστών, έστω και ελαχίστων, μπορεί να κάνει θαύματα. Ας μην γογγύσουμε για κείνους που δεν θα συμμετάσχουν, έστω και αν ίσως είναι οι περισσότεροι. Αυτή είναι η μοίρα του οραματιστή, να ενορά σε στόχους αθέατους και να ποθεί την μέθεξη όλων απροϋποθέτως σ’ αυτό που επιτυγχάνει. Αλλά αυτή είναι επίσης που του δίνει και τον τίτλο.

Η Ελλάδα δεν πέθανε μέχρι τώρα και δεν θα πεθάνει ποτέ, γιατί πάντοτε θα υπάρχουν αυτοί που θέλουν να ζήσουν. Αντέξαμε σε ασυγκρίτως δυσκολότερες δοκιμασίες και νομίζουν κάποιοι ότι τώρα κινδυνεύουμε; Και αν τυχόν έχουμε πιάσει πάτο, δεν είναι παρά για να εκτιναχθούμε σε ένα νέο λαμπρό μεσουράνισμα.

Δεν πρόκειται για θεωρίες. Εσύ που συμμετέχεις στις «Αντιρρήσεις» και ξαμολιέσαι σαν γραφικός ονειροπόλος για να πεις τα κάλαντα, ήδη σ΄ αυτό το μήκος κύματος κινείσαι. Ας πιστέψουμε στην ελπίδα. Ας γίνουμε το προσάναμμα που θα αναμένει το αστροπελέκι από τον ουρανό για να ανάψει η φωτιά. Η φωτιά που θα ξυπνήσει τις πνευματικές δυνάμεις του ελληνισμού και θα ενώσει σε μία όλες τις σκόρπιες φλόγες που τρεμοσβήνουν. Αστροπελέκια πέσανε και πέφτουν, μα προσάναμμα δεν βρήκαν μαζεμένο. Κι ας είμαστε έτοιμοι ακόμη και να αναλωθούμε από την μεγάλη πυρά που θα φωτίσει και θα ζεστάνει. Καμιά θυσία δεν πάει χαμένη, έστω κι αν σε Θερμοπύλες βρεθήκαμε ταγμένοι.

9 σκέψεις σχετικά με το “ΠΑΣΟΚ και ΝΔ φταίνε για όλα;

    1. Δεν το νομίζω αγαπητέ constadin! Χρειαζόμαστε τους πιο άξιους σε αυτή τη δύσκολη στιγμή! Χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που θα ενώσει όλο το λαό και θα κυβερνήσει την Ελλάδα! Ας ξεχάσουμε τα λάθη και ας επικεντρωθούμε στο τι πρέπει να κάνουμε!
      Πολύ όμορφο το κείμενο!
      Κάτι άλλο που θέλω να τονίσω είναι ότι αν οι σημερινοί πολιτικοί δεν μπόρεσαν, τί μας εμποδίζει να παλέψουμε εμείς; Θέλω να πω, χρειαζόμαστε ανθρώπους που να νοιάζονται. Σαν (εμένα και) εσένα. Μη θεωρούμε την πολιτική κακό. Δεν είναι κακό! Με τους κατάλληλους ανθρώπους η πολιτική είναι φοβερό εργαλείο. Σκεφτείτε το καλά…

      Μου αρέσει!

  1. Για άλλη μια φορά έγραψες! Μου άρεσε πάρα πολύ και κυρίως γιατί μπαίνει σε βάθος για την συμπεριφορά μας προς τη πατρίδα…

    Νομίζω το πιο ρηξικέλευθο μήνυμα απ αυτό και το οποίο είναι αρκετό να καταφέρει να αναγεννήσει όλο το έθνος είναι ότι όλοι μας είμαστε ένα σώμα!
    Αλλά που; πες μου, ποιος μπορεί να σταθεί με μια τέτοια αντίληψη στις μέρες μας που εδώ το ίδιο τους το παιδί πολλοί δεν το νιώθουν σώμα τους και δεν το αγαπούν ειλικρινά;;;;

    Μόνη ερώτηση; Όντως θεωρείς ότι η κατάσταση είναι πολύ πιο απλή από άλλες που ζήσαμε σε παλαιότερες εποχές; Νομίζω ότι η διάλυση του έθνους είναι πιο κοντά από πολλές άλλες παλαιότερες στιγμές! Δε ξέρω μπορεί να είμαι πεσιμιστής!

    Μου αρέσει!

    1. Ειλικρινά, πιστεύω ότι δεν ζούμε στην πιο δύσκολη εποχή. Το αναλύει πολύ ωραία ο vlakoeidestatos παρακάτω. Με την κοινή λογική, φαίνεται να έχεις δίκιο. Αλλά αν ήταν έτσι, θα είχαμε χαθεί προ πολλού! Οι δυνάμεις του ελληνισμού είναι τεράστιες. Το λέμε και το ξαναλέμε αλλά δεν πολυκατανοούμε τι σημαίνει. Πρακτικά, λείπει μόνο ένας συντονισμός των δυνάμεων για να πάψουν να αλληλοκαταστρέφονται. Φοβάμαι να γράψω περισσότερα δημοσίως γιατί θα φανώ γραφικός. Ένα μικρό θαύμα χρειαζόμαστε, ας το ζητήσουμε…

      Μου αρέσει!

  2. Νοσταλγέ, δεν νομίζω ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Η Ιστορία επαναλαμβάνεται, αλλά κάθε επανάληψη είναι διαφορετική, γιατί έχει άλλη εποχή, άλλα στοιχεία, άλλες συνθήκες. Αυτό που είναι ίδιο, είναι ο άνθρωπος που πάντα έχει να αντιταχθεί στην κακή όψη της φύσης του και καλείται να αποφασίσει με ποιανού το μέρος είναι. Η μάχη είναι πάντα η ίδια, είνια η πιο παλιά μάχη. Θα βρεις την απάντησή μου στο ομώνυμο τραγούδι των FF.C, εδώ:

    Bedouine, σ’ευχαριστούμε πολύ για τον στοχασμό σου που μοιράστηκες μαζί μας!Ήταν αληθεια μεστός. Και αυτό που τον κάνει διαφορετικόν από άλλα άρθρα και κείμενα και λόγια που ακούμε σχετικά με αυτό το κεφάλαιο, είναι ότι δίνει λύση! Δίνει τη μόνη λύση βασικά. Τον μοναδικό τρόπο να σταθείς ενάντια σε αυτή την ατομική αποξένωση που «ακμάζει» στις μέρες μας. Κι αυτός είναι η Αγάπη! Η αγάπη για τον πονεμένο που είναι δίπλα μου, η αγάπη γι’ αυτόν που είναι πιο πεινασμένος, πιο δυστυχής, μα και η αγάπη γι’ αυτόν που είναι πιο πλούσιος και πιο χορτάτος, αλλά και για κείνον που είναι λίγο πιο ένοχος από σένα κι εμένα για τούτη την κατάσταση που ζούμε. Η αγάπη για την Πατρίδα που με γέννησε, γιατί αυτή γέννησε κάποτε τον Σωκράτη, τον Ηρόδοτο και τον Ιπποκράτη, τον Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, τον Μέγα Κωνταντίνο και τον Ιουστινιανό, τον Γρηγόριο, τον Ιωάννη και τον Βασίλειο, τον Βατάτζη και τον Παλαιολόγο, τον πατρο-Κοσμά, τον Κολοκοτρώνη, τον Μιαούλη και τον Κανάρη, τον Καραϊσκάκη και τον Νικηταρά, τον Μπότσαρη και τον Μελά, τον Υψηλάντη, τον Καπποδίστρια και τον Τρικούπη και μή μου πεις ότι όλοι αυτοί δεν ήταν Έλληνες. Ήταν πιο Έλληνες μέσα τους απ’ ό,τι είμαστε εσύ κι εγώ και το απέδειξαν δίνοντας από τα πλούτη τους, τις ικανότητές τους, την σοφία και τα «γράμματά» τους, εμπνέοντας στους επομένους το Πνεύμα το ελληνικό του πατριώτη που δεν υποδουλώνεται μέσα του, μα έδωσαν ακόμη και τις τελευταίες ρανίδες του αίματός τους! Η αγάπη, λοιπόν, για όλους αυτούς, που θεωρώ πατέρες και προγόνους του έθνους που με γέννησε, θα με κάνει να αντιμετωπίσω την νέα αυτή πρόκληση που μου επιβάλλουν με μια «Νέα τάξη πραγμάτων». Όμως και τώρα που με ρίχνουν στα γόνατα, όσο χαμηλά κι αν σκύψω το κεφάλι η ψυχή μου δεν αντέχει να συρθεί στο χώμα, γιατί είναι παιδί και γέννημα τέτοιων τρανών πατέρων και τέτοιες ψυχές δεν προσκυνάνε ούτε «νέες τάξεις πραγμάτων», ούτε ραγιάδων, ούτε αφεντάδων με καπελαδούρες για οράματα.

    Καταλάβετέ το! Η ψυχή του Έλληνα δεν σκλαβώνεται! Είναι πλασμένη απ’ τον Θεό να ζει ελεύθευρη! Και σαν του Τον στερήσουν, τον κόσμο ολάκερο θα φέρει τούμπα να Τον ξανάβρει!
    Αυτό κάνει η αγάπη!
    Κι αν με θαρρείς για αιθεροβάμονα, σφάλμα κάνεις τρανό,
    στο χώμα ‘χω τα πόδια μου, ματιά στον ουρανό!
    Να με συμπαθάς!

    Ν.Μ.

    Μου αρέσει!

    1. » …μα και η αγάπη γι’ αυτόν που είναι πιο πλούσιος και πιο χορτάτος, αλλά και για κείνον που είναι λίγο πιο ένοχος από σένα κι εμένα για τούτη την κατάσταση που ζούμε.»

      Ευχαριστούμε!

      Μου αρέσει!

  3. Επειδή «φταίω κι εγώ»,
    αγαπητέ, νοσταλγέ, μιας και μιλάμε γι’αυτό το θέμα, έχω να αφιερώσω σε σένα και σε όλους ένα ακόμη τραγούδι των ffc που μιλάει ακριβώς για το ότι το λάθος και το κακό ξεκινάει πρώτα από μας τους ίδιους! Και αρμόζει τέλεια και με το άρθρο του bedouinou!

    *Να σημειώσουμε για όσους δεν γνωρίζουν, ότι οι ff.c (fortified concept) ήταν το πρώτο σχήμα που έκανε hiphop μουσική στον ελληνικό χώρο την δεκαετία του 1980 παρακαλώ, και είχαν χαρακτηριστικά βαθιά νοήματα στο στίχο των τραγουδιών τους, καθώς επίσης και λεπτό γούστο στις μουσικές των κομματιών τους! Πραγματικά ποιοτικό hiphop και όχι σκουπίδια που βγάζουμε στην πλειοψηφία τους τα σημερινά «ταλέντα» της μουσικής σκηνής γενικώς…
    Όποιος έχει όρεξη και του αρέσει να ακούει δυνατούς στίχους στη μουσική του, ας κάνει τις ψακτικές του στο ρεπερτόριο των ff.c και δεν θα βγει χαμένος, αντιθέτως μάλιστα!

    Ν.Μ.

    Μου αρέσει!

    1. Βλακοιδέστατε καταθέτω τα σέβη μου για την αναφορά στους FF.C. Χρηματολαγνεία, Πυξίδα και Το παραμύθι είναι κάποια απ’ τα αγαπημένα μου κομμάτια τους. Μήπως γνωρίζεις αν ο Κουρμένταλας (mc των FF.C) έγινε όντως μοναχός; γιατί κυκλοφορεί αυτή η φήμη στο διαδίκτυο…Ζητώ συγνώμη από τον συντάκτη του άρθρου για το άσχετο σχόλιο :/

      Μου αρέσει!

      1. Όχι, δεν γνωρίζω αν όντως έγινε τελικά. Ξέρω ότι είχε ψαχτεί πάρα πολύ στη ζωή του και κατέληξε να βρει αυτό που ψάχνει στην Ορθοδοξία. Έμαθε και βυζαντινή μουσική, αλλά δεν ξέρω για το άν μόνασε τελικά.

        Ν.Μ.

        Μου αρέσει!

Γράψτε απάντηση στο vlax-vlakoidestatos Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s