Η εβδομάδα που πέρασε ήταν Μεγάλη

Κάτι μου λέει πως η εβδομάδα που πέρασε ήταν Μεγάλη. Για κάποιους ήταν ίδια με όλες τις άλλες και για άλλους είχε μια μυστική μαγεία που βομβάρδιζε την καρδιά τους για να την ξεπετρώσει. Γεμάτη όμορφες αναμνήσεις. Είναι μεγάλη αν έτσι προσπαθείς να τη ζήσεις. Και δεν εξαρτάται μόνο από ‘σένα αυτό. Άλλες μέρες της εβδομάδας αυτής είναι πιο ξερές και άλλες πιο δροσερές.  Είδα τον εαυτό μου μικρό παιδί και θυμήθηκε η ψυχή μου αυτή τη λαχτάρα του ερχομού αυτής της Μεγάλης Εβδομάδας. Με τους χριστιανούς δεν τα πάω πολύ καλά. Αλλά χαίρομαι και εκτιμώ τους ανθρώπους που παλεύουν για την πίστη τους  χωρίς να μου κουνάνε το δάχτυλο. Χωρίς να μου κάνουν κήρυγμα κούφιο και χωρίς να με κοιτούν με υπεροψία.  Παρόλα αυτά αναγνωρίζω αυτές τις μέρες μια κρυμμένη αυθεντικότητα σε όλη αυτή την ατμόσφαιρα κι εβδομάδα, που ονομάζεται Μεγάλη.

Είδα ανθρώπους να πηγαίνουν στην Εκκλησία με ένα βιβλιαράκι κι ένα κερί. Είδα ανθρώπους να πηγαίνουν στην Εκκλησία από συνήθεια με μια πέτσινη αναισθησία. Είδα νέους ανθρώπους να ψωνίζουν από το φούρνο προϊόντα νηστίσιμα. Χάρηκα με τη γενιά μας. Λέει όχι. Είδα παιδιά και νέους να ανεβαίνουν τα σκαλιά μιας εκκλησίας για να πάνε στο Νυμφίο. Είδα ανθρώπους την Πέμπτη και την Παρασκευή να τρώνε πίτσες και σουβλάκια. Είδα ανθρώπους να δοκιμάζουν καινούρια ρούχα κι μόνο από αυτό να παίρνουν χαρά. Τη χαρά της εικόνας τους που θα θαυμάσουν τα βλέμματα. Είδα ανθρώπους να τσακώνονται, να πονούν, να φιλιούνται, να χαμογελούν, να συναντιούνται και να μη μιλιούνται, να αγκαλιάζονται και να συγχωρούνται, να δακρύζουν και να χαιρετιούνται. Είδα έναν νεαρό ισλαμιστή να μπαίνει στην κολυμπήθρα και να βαπτίζεται. Οι γονείς του δεν είχαν έρθει γιατί δεν συμφωνούσαν με την επιλογή του. Του κόστισε η απόφαση. Είδα ανθρώπους να τρυπάνε τα χέρια και το λαιμό τους με σύριγγες. Είδα πιστούς που μόλις έπιασε ψιχαλόβροχο την Παρασκευή το βράδυ στην περιφορά του επιταφίου σκορπίσανε και την ανάσταση το βράδυ τα ψάλανε γρήγορα για να πάνε να φάνε. Πόση ψευτιά, πόση δηθενιά.

Είδα τον άνθρωπο να ταλαιπωρείται και να βασανίζεται να αμύνεται και να φοβάται. Να τρώει σκαλώματα στο μυαλό που τον καθηλώνουν, που τον δυσκολεύουν, που τον γειώνουν. Είδα έναν θεό να φραγγελώνεται, να μαστιγώνεται, να τρώει χαστούκια και φτυσίματα, να καρφώνεται στο σταυρό για τον άνθρωπο και να ανασταίνεται. Τότε συνειδητοποίησα πόσο μεγάλη ήταν αυτή η εβδομάδα. Τότε άκουσα το άρωμά της… Και σιώπησα.

8 σκέψεις σχετικά με το “Η εβδομάδα που πέρασε ήταν Μεγάλη

  1. «…δεν έχει σημασία αν φεύγεις ή αν γυρίζεις
    ούτε έχει σημασία που άσπρισαν τα μαλλιά μου,
    δεν είναι τούτο η λύπη μου – η λύπη μου είναι που δεν ασπρίζει κ’ η καρδιά μου…»
    Γ.Ρίτσος

    Μου αρέσει!

  2. Η βδομάδα ήταν μεγάλη…όπως και η νοσταλγία να την ξανά ζήσουμε! Αχ πόσο θα πρέπει πάλι να περιμένουμε; Πώς θα περάσει ο χρόνος μέχρι να ξανά ζήσουμε την αναστάσιμη θ. λειτουργία!;;;

    Μου αρέσει!

  3. Προσπαθείς να δώσεις κάτι σωστό. Αλλά κάπου κάτι στραβώνει. Ή σού ξεφεύγουν εκφράσεις που δεν σε έκφράζουν κατά βάθος. Στις όμορφες παρατηρήσεις σου πετάς κι εκείνο :«Με τους χριστιανούς δεν τα πάω πολύ καλά». Πιστεύω θα το βλέπεις κι εσύ τώρα ότι είναι λίγο ξεκάρφωτο. Πώς δένει αυτό με την αμέσως παρακάτω πρόταση: :«Αλλά χαίρομαι και εκτιμώ τους ανθρώπους που παλεύουν για την πίστη τους». Δε νομίζεις ότι υπάρχει κάποια αντίφαση; Ίσως να έχεις κάποιες προσωπικές τραυματικές εμπειρίες. Σεβαστές και κατανοητές. Μήπως όμως κτυπάς το καρφί με καρφί; Μήπως, αθέλητα, πληγώνεις κάποιους απ’ αυτούς που λες ότι εκτιμάς;

    Μου αρέσει!

    1. που παλεύουν για την πίστη τους δεν έχει τελεία, συνεχίζει, «χωρίς να μου κουνάνε το δάχτυλο…» είναι όσοι γίνονται βασιλικότεροι του βασιλέως. Και δεν μου αρέσει αυτός ο τρόπος.

      Μου αρέσει!

      1. Πιστεύω καταλαβαινόμαστε. Επι της ουσίας, μην αδικείς τον εαυτό σου και το κατά τα άλλα εύστοχο κείμενο με διατυπώσεις σαν αυτή που σχολίασα. Άλλο δεν μου αρέσει κάποιος τρόπος ορισμένων χριστιανών (συμφωνούμε). Και άλλο δεν τα πάω πολύ καλά με τους χριστιανούς (άστοχη γενίκευση που δεν σε εκφράζει σωστά και αντιφάσκει με τα υπόλοιπα). Να σου πω και κάτι μεταξύ μας. Κι αν μας κουνάνε το δάχτυλο, κι αν μας φασκελώνουν, δικό τους είναι το πρόβλημα. Αστους να βράζουν στο ζουμί τους. Εμείς ας προσπαθούμε να κυττάζουμε μπροστά. Ούτε πίσω. Ούτε πλάγια.

        Μου αρέσει!

      2. Σήμερα να ‘σαι χριστιανός κοστίζει. Κοστίζει ειρωνείες. Κοστίζει απόρριψη. Κοστίζει στο προφίλ σου. Για πολλούς θεωρείσαι εξ ορισμού out και μπαγιάτικος. Σκοταδιστής, κολλημένος και δε συμμαζεύεται. Γι αυτό εγώ τους πάω πολύ τους πραγματικούς χριστιανούς και «τους βγάζω το καπέλλο». Τα υπόλοιπα μάλλον είναι κόμπλεξ και λόγια του αέρα.

        Μου αρέσει!

  4. “βράβευση τσι μέρας” για την σύμφωνα με την Τρίτη ομώνυμη ενότητα του yannidakis, η παρούσα καταχώρηση του ιστολογίου. Το ιστολόγιο είναι πλέον υποψήφιο για την μηνιαία βράβευση “ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΜΗΝΑ”. Καληνωρίσματα :[

    Μου αρέσει!

Σχολιασε και εσυ...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s