Αχ! Ελλάδα σ’ αγαπώ

 

Εμένα η εποχή μου είναι το καλοκαίρι. Από πάντα. Όχι πως δεν αγαπώ το κρύο, το σπάνιο, πια χιόνι και τα βουνά. Αλλά το Καλοκαίρι είναι το σκηνικό που απογειώνει τα όνειρα μου, είναι τα βιώματα μου, όσα κουβαλάω. Τα καλοκαίρια φρόντιζα πάντα να μην τα αφήνω να χάνονται. Έτσι και το φετινό που θα το κουβαλήσω σαν ωφέλιμο φορτίο στο βαρύ και ασήκωτο χειμώνα που έρχεται.

Το καλοκαίρι που τελειώνει επιβεβαίωσε μέσα μου όσα χρόνια πολλά είχαν αποδειχτεί αδιάψευστες αλήθειες, ανακεφαλαίωσε θα έλεγα τις σταθερές μιας ζωής. Το καλοκαίρι στην Ελλάδα έχει εικόνες. Έχει πανίσχυρες, παντοδύναμες παγίδες του βλέμματος, που δεν μπορείς να τους ξεφύγεις.

Έχει αισθήματα και αισθήσεις, έχει γεύσεις και αρώματα μοναδικά, εκπλήξεις που δεν τελειώνουν ποτέ, έχει το αναπάντεχο σε κάθε του στροφή. Αρκεί να αποφασίσεις να αφήσεις στην άκρη τα δεδομένα, τα αναμενόμενα, τα αρνητικά που τα ξέρεις και δεν χρειάζεται να προκαλείς την επιβεβαίωσή τους. Η Ελλάδα το καλοκαίρι είναι μια χώρα σπάνιας ομορφιάς, είναι η απάντηση στο ερώτημα με πόσο μεράκι μπορεί να φτιάχτηκε αυτός ο πλανήτης. Αν απαλλαγείς από προκαταλήψεις που η βεβήλωση από μας τους ίδιους της χώρας μας έχει προκαλέσει, θα δεις τα θαύματα του να ξετυλίγονται μπροστά σου.

Το καλοκαίρι στην Ελλάδα έχει τις ομορφότερες ανατολές που είδες ποτέ, τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα, τα ωραιότερα τραπέζια που στρώνονται μεσημέρια σε αυλές ή βράδια δίπλα στο κύμα, τα νοστιμότερα φαγητά που ετοιμάζονται από ανθρώπους που ακόμα αγαπούν αυτό που κάνουν, αρκεί να ψάξεις να τους βρεις, τις πιο αναπάντεχες παραλίες του κόσμου, τις παρέες που ακόμα βάζουν φωτιά στην έννοια της παρέας, τους πιο υπέροχους έναστρους ουρανούς και φεγγάρια που σου ραγίζουν την καρδιά.

Γράφω αυτό το κείμενο υπό την επήρεια ενός υπέροχου καλοκαιριού. Ξέρω πολύ καλά ότι όλοι σας, όπως και γω, βρεθήκατε και αυτό το καλοκαίρι αντιμέτωποι με αναποδιές, αισχροκέρδεια, ασχήμια, ανοργανωσιά, με καταστάσεις που σας χάλασαν το κέφι. Όμως είμαι σίγουρος ότι στο τέλος του υπάρχουν στο μυαλό σας εικόνες που θα κουβαλάτε για πάντα.

Οι δικές μου περιλαμβάνουν ένα αναπάντεχο πάρτι πάνω σε ένα κατάστρωμα νύχτα στο Πόρτο Κουφό, φρέσκα καβούρια που διαλέγαμε κάτω από ένα λουξ στον Άγιο Νικόλαο, μικρό ψαροχώρι της Φωκίδας, μια νύχτα που μετρήσαμε ρακές στη Φουρνή, στο ορεινό Λάσηθι, τη Σπιναλόγκα σκηνικό έξω από ένα παράθυρο χαράματα, ένα τρελό γλέντι, που το κάναμε τρελό, σε μια πλατεία στην Άνω Χώρα της Σαμοθράκης, έξι ώρες «εγκαταλελειμμένοι» σε μια έρημη παραλία που μας άφησε μια βάρκα στο νησί, με δυο μπουκάλια τσίπουρο φτιαγμένο σε σπίτι, μια οικογένεια αλεπούδων που συνάντησα ένα βράδυ χαμηλά στη Σιθωνία, η αστή γάτα Πεπίτα να κυλιέται στο χώμα του κηπίσκου, μια γιαγιά και όσα μου είπε σε ένα ξέφωτο στη Βουνιχώρα της Άμφισσας και το ωραιότερο μπάνιο του καλοκαιριού, εκεί που καταλήγει θυμωμένο το Αιγαίο από το μακρύ ταξίδι του στο Νότο, στις Κάτω Σέλλες στην Κρήτη. Ένα μπάνιο που όταν βγήκα από τη θάλασσα μετά από ώρες πάλης με τα κύματα, μου είπαν πως έμοιαζα παιδί.

Συνεπιβάτες στις εικόνες αυτού του καλοκαιριού τριάντα πέντε διαφορετικοί άνθρωποι, παλιοί και νέοι φίλοι, που μοιραστήκαμε χαρές, γέλια, γλέντια, εξομολογήσεις, όνειρα και μια πεποίθηση ότι η ζωή θα συνεχιστεί με όλες τις δυσκολίες. Δεν ξέρω αν τα ίδια πράγματα θα έμοιαζαν εξίσου μαγικά σε άλλα τόπια, άλλων χωρών. Έχω ταξιδέψει καλοκαίρια και αλλού, μακριά και κοντά, σε τροπικούς προορισμούς, παράξενες χώρες, ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, όμως πουθενά αλλού τα καλοκαίρια μου δεν είχαν αυτή τη σπάνια αίσθηση του μεγαλείου, αυτό το αχ που βγαίνει από τα πνευμόνια σου αβίαστα κάθε φορά που σε μια στροφή του δρόμου μια νέα συγκλονιστική έκπληξη περιμένει τα μάτια σου.

Η Ωραία Ελλάς που εγώ αγαπώ, είναι αυτή η Ελλάς του μεγαλείου, των βράχων και των ορέων, των θυμαριών που μυρίζουν έξω από τα ανοιχτά παράθυρα ενός αυτοκινήτου που παίζει εντός του τη Απαγωγή του Μίκη Θεοδωράκη και συ να δίνεις το τελευταίο αλμυρό φιλί πριν αποχαιρετήσεις και για φέτος την εποχή που αγαπάς.

Αυτά.

http://parallaximag.gr

19 σκέψεις σχετικά με το “Αχ! Ελλάδα σ’ αγαπώ

  1. «…με πόσο μεράκι μπορεί να φτιάχτηκε αυτός ο πλανήτης».
    Μέ προκάλεσε αὐτή ἡ φράση.
    Ἤ μᾶλλον μέ προσκάλεσε.
    Θά ἦταν ἀγένεια νά μήν ἀνταποκριθῶ.
    Λοιπόν, πραγματικά πανέμορφο τό μεγάλο μας σπίτι πού μᾶς φιλοξενεῖ ἀκούραστα χιλιάδες χρόνια.
    Εὔχομαι αὐτό τό θαυμαστό κάλλος του, νά ἐμπνέει σέ ὅλους τόν ἀγῶνα γιά τήν ἀνακάλυψη καί ἐμπειρία τῆς ἀπέραντης ἐσωτερικῆς μας ὀμορφιᾶς.

    Μου αρέσει!

  2. Καλησπέρα….Ωραία είναι όλα όσα λες και έτσι πριν από κάποια χρόνια τα έβλεπα και εγώ…πολύ ρομαντικά και τα πίστευα κιόλας . Σε έναν νέο άνθρωπο αυτήν την στιγμή τι έχει να προσφέρει αυτή η χώρα;Βρες μου ένα λόγο για να μείνω … Με απογοητεύει η πατρίδα μου και οι άνθρωποι που την διαφεντεύουν , το πιθανότερο είναι να φύγω και μαζί με εμένα άλλοι τόσοι και δεν θα λυπηθώ γιατί δεν έχω τίποτα να χάσω λυπάμαι αλλά αυτή είναι η αλήθεια… η χώρα μου με διώχνει για άλλη μια φορά… βρες μου ένα λόγο για να μείνω… όσο και να ψάξεις δεν θα βρεις…

    Μου αρέσει!

    1. Πραγματικά ἡ πατρίδα μας ὑποφέρει ἀπ᾽ ὅσους τήν διαφεντεύουν. Ἀκριβῶς γιά τόν λόγο ὅτι τήν διαφεντεύουν, ἀντί νά τήν ὑπηρετοῦν. Αὐτή ὅμως ἡ πατρίδα, παρά τά βάσανά της προσφέρει πολλά σέ πολλούς (ὄχι μόνο Ἕλληνες). Ὡς φυσικό κάλλος. Ὡς ἱστορία. Ὡς πολιτισμός… Ὡς γνησιότητα ζωῆς σέ μικρο-κοινωνίες. Ἀμέτρητες μαρτυρίες ἐπιβεβαιώνουν αὐτή τήν ἀλήθεια.
      Ὑποθέτω ὅτι σκέφτεσαι νά φύγεις κυρίως γιά ἐπαγγελματικούς καί οἰκονομικούς λόγους. Ἡ προσωπική σου ἐπιλογή εἶναι ἀπολύτως σεβαστή. Ἄλλωστε οἱ Ἕλληνες γνωρίζουμε ἀπό μεταναστεύσεις. Γνωρίζουμε ὅμως καί νά ἀγαπάμε μέ πάθος τήν «ἄτυχη» πατρίδα μας. Ἰδιαίτερα στίς δύσκολες στιγμές της.

      Μου αρέσει!

      1. Κάτι σχετικό γράφει ὁ Παπαδιαμάντης σ’ ἕνα διήγημά του:
        «… εἶτα ἀνῆλθον ἀσθμαίνοντες εἰς τοῦ Ματαρώνα τόν Πεῦκον, ὅστις ἵστατο τότε ἀκόμη ἐκεῖ καί εὐηργέτει τούς ὁδοιπόρους μέ τήν παρήγορον σκιάν του εἰς τήν κορυφήν τοῦ ὑψώματος, πρίν ἀσυνείδητος βάρβαρος, τῇ ἀνοχῇ ἤ τῇ ἐνοχῇ ἐκείνων, τούς ὁποίους ὁ πλέον ἄτυχος τῶν λαῶν τοῦ κόσμου ἐκλέγει ἄρχοντας καί προστάτας του, ρίψη ἀσπλάγχνως κάτω τό περικαλλές δένδρον καί ἀπογυμνώση τό τοπίον τοῦ μοναδικοῦ στολισμοῦ του.»
        Προφανῶς ὁ Παπαδιαμάντης κάνει λόγο γιά κάποιο δέντρο, τό ὁποῖο στόλιζε καί σκίαζε τόν τόπο καί ἕνα ὡραῖο πρωινό βρέθηκε κομμένο, γιατί ἔτσι τοῦ κάπνισε κάποιου. Νομίζω ἡ ἀτυχία μας σχετίζεται μέ τήν ἐπιπολαιότητά καί τήν ἀφέλειά μας. Ἀφέλεια καί ἐπιπολαιότητα πού φαίνονται: 1ον. Στόν τρόπο πού σκεφτόμαστε καί ἐνεργοῦμε στήν προσωπική μας ζωή καί 2ον. (ὡς προέκταση τοῦ 1ου) Στούς ἀνθρώπους τούς ὁποίους ἀναγορεύουμε σέ σωτῆρες καί ἐμπιστευόμαστε τήν εὐθύνη τῆς πατρίδας μας.

        Μου αρέσει!

  3. Χαίρομαι που γεννήθηκα σε μια Ορθόδοξη χώρα και είναι λόγος που θα με κάνει να σκευτώ να την αφήσω… όλα τα άλλα νομίζω μπορείς να τα βρεις και αλλού…

    Μου αρέσει!

    1. Δέν σημαίνει ὅτι ὅσοι ξενιτεύονται ἀγαποῦν τήν πατρίδα τους λιγότερο ἀπ᾽ ἐκείνους πού παραμένουν στόν τόπο τους. Σέ πολλές περιπτώσεις ἰσχύει τό ἀντίθετο. Μέ τό 2ο σχόλιο προσπάθησα νά ἀπαντήσω στό ἐρώτημά σου: Τί ἔχει νά μοῦ προσφέρει ἡ πατρίδα μου σήμερα;
      Ἀπό ᾽κει καί πέρα ὁ κάθε τόπος ἔχει κάτι νά προσφέρει. Μήπως ἄλλωστε καί ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἀποκλειστικά ἑλληνική; Ἀλλά ὁ τρόπος πού συνδυάζονται ὅλα αὐτά στήν πατρίδα μας νομίζω βγάζει κάτι πολύ ὅμορφο και βαθύ γιά ὅποιον θέλει.
      Πάντως αὐτό γιά τό ὁποῖο χαίρεσαι συμφωνῶ ὅτι εἶναι τό σημαντικότερο. Ἡ ἀληθινή Ἐλπίδα ὅλων μας.

      Μου αρέσει!

  4. Δεν διαφωνώ με όσα λες απλώς θυμώνω γιατί είναι άδικο να πληρώνει τόσα πολλά η γενιά μας και αυτό είναι που την κάνει να θέλει να φύγει…είναι πραγματικά πολύ άδικο…
    Να είσαι καλά και να σκέφτεσαι πάντα έτσι…
    Ωστόσο ας μη λείψει και η μουσική απ την κουβέντα μας…

    Μου αρέσει!

    1. Παιδιά, συγγνώμη που μπαίνω σφήνα στον ειλικρινά ωραίο σας διάλογο.
      Θέλω κι εγώ να βγάλω το θυμό μου. Θυμό για όσα εδώ και χρόνια ακούω και βλέπω γύρω μου. Μπροστά στά μάτια μου. Στα μάτια όλων μας. Μια αλλοιωμένη Ελλάδα. Ξενέρωτη μέσα στην χαζή μαγκιά της.
      Ελλάδα, που πετάει στα σκουπίδια το χτεσινό ψωμί γιατί… μπαγιάτεψε!
      Ελλάδα, που ονειρεύεται την λίγη δουλειά με τα πολλά λεφτά.
      Ελλάδα, που φοβάται την άσκηση και κηνυγά την άνεση.
      Ελλάδα, που μεταθέτει τίς ευθύνες της στους άλλους.
      Ελλάδα, που αυτοκτονεί και συνεχίζει να σφάζει τα παιδιά της με τις χιλιάδες εκτρώσεις.
      Έλληνες, που μόνο κουτσομπολεύουμε, φωνάζουμε, κρίνουμε, αγανακτούμε, ξεσπάμε και τα σπάμε, αλλά δεν μετανοούμε.
      Αυτή η πατρίδα και εμείς που την ντροπιάζουμε, θα αργήσει πολύ να βγεί από την κρίση.
      Έχουμε να φάμε ακόμα πολλά χαστούκια. Γιατί ακόμη δεν ξυπνήσαμε.
      Και δεν βλέπω να ξυπνάμε.

      Μου αρέσει!

      1. Τώρα πῆρα χαμπάρι τό σχόλιό σου καί ὁμολογῶ ὅτι ἄν καί «περιθώριο», ἔπιασες κέντρο! Ἄραγε μπορεῖς νά εἶσαι τό ἴδιο εὔστοχος/η καί στίς προτάσεις σου;

        Μου αρέσει!

      2. Απλώς κατέγραψα αυτό που ζούμε όλοι μας.
        Το ίδιο το σχόλιο αποτελεί και πρόταση π.χ. να αφήσουμε την άνεση και να αγαπήσουμε την άσκηση.
        Το θέμα είναι πώς μεταφράζεται αυτό στην προσωπική ζωή του καθενός.
        Καί πώς εφαρμόζεται.
        Αν κρίνω από τον εαυτό μου εκεί βρίσκεται το ζόρι. Ή καλύτερα το μυστικό.
        Να κόψω κάτι από τον εαυτό μου.
        Να δώσω στον άλλο.
        Χωρίς εγώ να νοιώθω ότι δίνω.
        Χωρίς ό άλλος να νοιώθει υποχρέωση ότι τού δίνω.

        Μου αρέσει!

      3. Μποροῦμε νά μιλᾶμε γιά ἄσκηση σέ ἄνθρώπους πού ζοῦν στόν σύγχρονο κόσμο; Αὔτη ἡ λέξη συνειρμικά μᾶς πάει σέ μοναχούς και μοναστήρια.

        Μου αρέσει!

      4. Η άσκηση είναι παντός καιρού και για όλους.
        Αυτό που διαφέρει είναι η μορφή και το είδος της.
        Αγρυπνεί ο μοναχός στην προσευχή.
        Ξενυχτά η μάνα το παιδί της.
        Κόβει ύπνο και ο φοιτητής παλεύοντας μεταξύ εργασίας και σπουδών.
        Αρκεί να το κάνεις με όρεξη. Όχι κακομοιρίστικα.
        Και ταπεινά. Όχι για τα μάτια του κόσμου.
        Ας το ψάξει ο καθένας προσωπικά. Έχει μεγάλο βάθος και μήκος και πλάτος.
        Για όποιον θέλει βέβαια κάτι να κάνει.
        Κάτι ν’ αλλάξει.

        Μου αρέσει!

  5. Εὐχαριστοῦμε γιά τήν μουσική νότα. Ἐλπίζω στό τέλος κάτι καλό νά βγεῖ μέσα ἀπό τίς δυσκολίες. Μικρή ἀπόδειξη αὐτή ἡ ἐπικοινωνία μας πού ἴσως δέν θά ὑπῆρχε ἄν ὅλα πήγαιναν «καλά»…

    Μου αρέσει!

  6. Το κείμενο του Παπαδιαμάντη από πού είναι; Μια παραπομπή θα ήταν χρήσιμη.
    Καλή χρονιά σε όλους. Δηλαδή κλάδεμα στον εγωισμό σε κάθε περίπτωση.
    Καλή μας επιτυχία!

    Μου αρέσει!

    1. Τό κείμενο εἶναι ἀπό πασχαλινό διήγημα τοῦ Παπαδιαμάντη. Ἄν θές περισσότερη ἀκρίβεια ψάξε κι ἐσύ λίγο. Ἔχεις διορία μιά βδομάδα. Μετά θά τό πάρει τό ποτάμι…
      Μή τό παρεξηγήσεις. Ἕνα κλαδεματάκι εἶναι κι αὐτό γιά νά πάει καλά ἡ χρονιά. Καλή ἀναζήτηση…
      Υ.Γ. Ἀπαγορεύονται google, firefox κ.λπ..

      Μου αρέσει!

  7. Κάλλιο αργά παρά ποτέ! Το κείμενο του Παπαδιαμάντη είναι από τον «Λαμπριάτικο Ψάλτη». Ευχαριστώ για το ψάξιμο. Ο κυρ-Αλέξανδρος πάντα φρέσκος και επίκαιρος. Πάμφτωχος σε υλικά. Πάμπλουτος πνευματικά. Την δροσιά του να ‘χουμε.

    Μου αρέσει!

Σχολιασε και εσυ...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s