Είμαι γέννημα της δικής σου αναρχίας…

Eίμαι παιδί του ’74… Όχι μη γελιέσαι Έλληνα… Δεν είμαι παιδί του πολυτεχνείου… δεν γεννήθηκα 17 Νοεμβρίου… Τη μέρα που γεννιόμουνα χανόταν για εμένα Έλληνες λοκατζήδες… εκεί στον τύμβο της μακεδονίτισσας… 22 Ιουλίου 1974… Ελλάδα είμαι δημιούργημά σου…Μου είπες πως είμαι τυχερή, γιατί δεν γνώρισα τη χούντα… Μα με υποχρέωσες να ζω σε μια δημοκρατία που τη χούντα της κρατούσαν καλά οι δημοκράτες πολιτικοί της…
Μου έμαθες τα πρώτα Ελληνικά, με δασείες-περισπωμένες,… μα πριν καλά-καλά τα μάθω τα κατήργησες. ενώ ήμουν Δευτέρα δημοτικού..

Με έντυσες με μπλε ποδιά… αυτή για το σχολείο με τ’ άσπρο γιακαδάκι… κι όταν άρχισε να μου αρέσει την κατήργησες. Πάντα για το καλό μου, χωρίς να με ρωτήσεις…

Με έμαθες να λέω τον εθνικό ύμνο και πλήρωνες δασκάλους για να με μάθουν πως τιμιότερον απάντων εστί η πατρίς. Μα σαν μεγάλωσα άφησες τη σημαία να χαθεί στον βράχο των Ιμίων…

Με έβαλες να μάθω ιστορία για να μπω στο πανεπιστήμιο και αρχαία ελληνικά. Μα σήμερα μου λες πως η Μακεδονία είναι τα Σκόπια και η Θράκη μας Τουρκία…

Σαν έγινα έφηβη με έβαλες να δω τον Λάλα αλυσοδεμένο να χάνει τη ζωή του για εσένα… Και σήμερα εσύ δίνεις ιθαγένεια στον κάθε αλλοδαπό μα όχι στον Έλληνα τον σταυρό… για φαντάσου…
Μου δίδαξες σαν ήρωα και εθνάρχη τον Βενιζέλο… μα σαν έγινα δασκάλα τον βρήκα να προδίδει εσένα Έλληνα …θυμάσαι τον Γενάρη του 34…εκεί στη Σουηδία… προτείνει για το Νόμπελ της Ειρήνης τον σφαγέα των προγονών μου Κεμάλ…!!!

Μου ζήτησες να έχω κριτική σκέψη… μα έκοψες την έκθεση ως μάθημα και λογοκρίνεις τη σκέψη μου… Βλέπεις εγώ για εσένα είμαι ακραία…

Μου έμαθες στο σχολείο πως πρέπει να υπάρχει αξιοκρατία κι όταν σου ζήτησα να με αφήσεις στου χάρτη την πινέζα… εκεί στο Δέρειο… κι οχι στο Κολωνάκι… με ανάγκασες να βάλω μέσο τον πατέρα μου για να μη με διώξεις από εκεί…

Μου έμαθες προσευχή… μα τώρα πια μόνο για Χριστό δε θες να μου μιλήσεις..
Σου ζήτησα να πάω στην πρώτη τη γραμμή και μ’ άφησες μονάχη…

Μου έμαθες όμως καλά πως το Προξενείο κι όχι εσύ είναι εκεί και έχει όνομα… ε;… Ιλμή… ε;… Απτουραχήμ..ε;… Αλή..ε;… Μουαρέμ… ε;…

Μου ζήτησες να εργάζομαι σκληρά… για εθελοντισμό μιλούσες… μα όταν το ‘κανα κι αυτό έστειλες τους »δραγουμάνους» να μου πουν πως δε θέλουν να κάνω επιπλέον μαθήματα στα πομακόπουλα γιατί σε ενοχλεί… τα παίρνω βλέπεις από την αγκαλιά του Προξενείου…

Και εγώ… εγώ μεγάλωνα μέσα σε μια αντίφαση… στο μαύρο και το άσπρο…

Μα χθες βρέθηκα κάτω στο υπόγειο του σχολείου… σε είδα εκεί κάτω Ελλάδα… ήσουν εκεί… πίσω απ’ τις κουτές. σκονισμένη… κοιτώ το άγαλμα του Αλέξανδρου αραχνιασμένο… μόνο εγώ και εσύ…η προτομή του μέγα Αλέξανδρου…

Δάκρυσα… πόνεσα…μα σε άκουσα Ελλάδα απ’ τη φωνή του…
»Ποιος είναι εθνάρχης» με ρωτά…»ο Βενιζέλος;.. ποιος αγωνίζεται σκληρά… ο Γιώργος απ’ τα ξένα;

Για σκέψου εσύ δασκάλα… με ξαναρωτά… αν τώρα εδώ μέσα, από την πόρτα έμπαινε και ερχόταν κι ο Κολοκοτρώνης… και μας ρωτούσες και τους δυο ποιο μέρος της Ελλάδας θα θυσιάζαμε στο χθες για χάρη της ειρήνης… Μακεδονία ή Ήπειρο… Θράκη ή το Αιγαίο…

Αναλογίσου εσύ δασκάλα… θα το σκεφτόμασταν πολύ;
Τι να διαπραγματευτώ… τη γη μου ή το νερό μου;… μα εσύ δασκάλα δίδαξες εκείνον ως εθνάρχη… και όχι εμάς …εμάς κλειδώνεις στα »μπουντρούμια»…

Ελλάδα μες στις αντιφάσεις σου… ξεχνάς τα σύνορά σου και τον εχθρό ποτίζεις εδώ μέσα… προδότες ελληνόφωνοι… διαλέξτε επιτέλους τον Λεωνίδα αρχηγό…ή μήπως εφιάλτη;… κι ιστορία θα φερθεί ανάλογα εις τον καθένα…

Γέμισαν τάφοι με κορμιά πιλοτών… γιατί έχουμε ειρήνη!!!!
Γέμισε και η βουλή ελληνόφωνους απ’ την ελληνοτουρκική φιλία…
Φτάνει, δε θέλω πια να ακούω τη φωνή σας …γιατί πιστεύω στο έθνος μου κι όχι στο »nation» που θα ’λεγε και ο »μέγας» ο Γιωργάκης… το έθνος είναι ελληνικό, είναι ήθος και έθος ρωμιοσύνης… το »nation» είναι η »φύση» του… εκ γενετής προδότης…

Κι’ αν όλα αυτά δε σ’ άρεσαν »λόγιε», »πολιτικέ» δημοκρατίας, να το θυμάσαι …

είμαι δημιούργημα της πιο παράλογης… δικής σου αναρχίας..

ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ.

10 σκέψεις σχετικά με το “Είμαι γέννημα της δικής σου αναρχίας…

  1. TreIOYKa ο καθένας υπογράφει τα λεγόμενά του με τις πράξεις του! Η Χαρά το έκανε, άντε και η σειρά μας γιατί αλλιώς θα λένε τα παιδιά μας ότι μείναμε στα λόγια!

    Μου αρέσει!

  2. trelOYKa αν το ψάξεις θα διαπιστώσεις ότι έχουμε μπολικα για να αμφισβητίσουμε το Βενιζέλο. Για τον Καποδίστρια αρκετά λιγότερο, αλλά όχι ότι δεν είναι υπερβολική η ευνοια που του έχουν δείξει τα βιβλία ιστορίας. Και στο λέω αυτό ως πατριώτης.

    Πραγματικά όμως, το τι εντύπωση μας δίναν στο σχολείο για το Βενιζέλο είναι απίστευτο αν μελετήσεις ακριβώς τα γεγονότα.

    Μου αρέσει!

  3. Διαφωνώ ριζικά! Διότι κοιτάμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος. Η γνώμη μου είναι ό,τι πρέπει να κάνουμε ένα συνολικό απολογισμό των πεπραγμένων και των ιδεών του Βενιζέλου (και του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά) και όταν γίνει αυτός ο απολογισμός τότε θα δείτε ό,τι έχετε πραγματικά άδικο. Το να κρίνουμε, επίσης, έναν άνθρωπο χωρίς να έχουμε ζήσει και δει πράγματα από αυτόν, είναι τουλάχιστον ανήθικο. Δεν ξέρω, τώρα τελευταία υπάρχει η τάση να διαχωρίζουμε τους συνανθρώπους μας σε μνημονιακούς και μη, σε πατριώτες και μη, κλπ κλπ! Προσωπικά είμαι αντίθετος σε όλων των ειδών τους διαχωρισμούς, οι οποίοι πλάθουν ορισμένες λανθασμένες εντυπώσεις, δημιουργούν κλίμα, και εν τέλει είναι βασισμένες σε αβάσιμα κριτήρια και λογικές μικρών παιδιών. Ξέρετε είναι μία μορφή λαϊκισμού και αυτή!

    Μου αρέσει!

  4. Τολμώ να πω ότι έχω κάνει τον απολογισμό για τον οποίο μιλάς.

    Δεν θέλω να τον κρίνω το Βενιζέλο σαν άνθρωπο. Δεν κρίνω αν σαν άνθρωπος ήταν καλός ή κακός ούτε ξέρω γιατί έκανε όσα έκανε. Αλλά σαν ήρωας του ελληνισμού και εθνάρχης δεν φέρθηκε. Τουλάχιστον αυτό κατάλαβα από το χρόνο που ξόδεψα να διαβαζω την ιστορία της Ελλάδας του Βενιζέλου (κινήματα στην Κρήτη, 1909, Βαλκανικοί, Μικρασιατική Καταστροφή).

    Επίσης, επειδή το ανέφερες, ο Βενιζέλος δεν είχε «ιδέες».
    Όταν τον ρώτησαν «Κύριε Βενιζέλο, εσείς τι είσαστε; Φιλελεύθερος; Συντηρητικός; Βασιλικός ή δημοκρατικός;» απαντησε το αθάνατο «Είμαι όλα αυτά, αγαπτητέ μου, την κατάλληλη στιγμή, ή καθένα ξεχωριστά. Είμαι απλούστατα πολιτικός». (δες εδώ για την ατάκα αυτολεξεί: http://60.241.173.43/kosmos/2009/08/12/page_05_ektakti_synergasia.pdf).

    Κι εγώ κάποτε υπερασπιζόμουν με τέτοια θέρμη το Βενιζέλο φίλε. Μέχρι που έκανα αυτόν ακριβώς τον απολογισμό που είπες. Και ναι, τότε είδα ότι είχα πραγματικά άδικο.

    Μου αρέσει!

  5. Δεν ασπάζομαι την άποψή σου Γιάννη, παρ’ όλα αυτά, την κατανοώ και την σέβομαι! Δε συμμερίζομαι όμως τις απόψεις της συντάκτριας του άρθρου, της Χαράς. Όχι μόνο για το θέμα του Βενιζέλου, αλλά και για τις περαιτέρω απόψεις που αποπνέουν από το κείμενο οι οποίες φανερώνουν περασμένες ακραίες αντιλήψεις. Αυτή είναι η άποψή μου περί του θέματος και γι αυτό το λόγο, εξωτερίκευσα τις σκέψεις μου με τα παραπάνω σχόλιά μου!

    Μου αρέσει!

Γράψτε απάντηση στο Ελέσσα Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s