Το “μνημη-νιακό” μας πρόβλημα και η Χρυσή Αυγή

na-mhn-xexaso-copy

Η Κοινωνική Ανατολή μας παρουσιάζει:

Η Χρυσή Αυγή είναι ένα κοινωνικοπολιτικό φαινόμενο της εποχής μας. Αποτελεί ένα κίνημα που υπήρχε πολύ καιρό, αλλά ίσως επειδή εξυπηρετούσε κάποιους σκοπούς κανείς δεν το άγγιζε. Απλά υπήρχε. Με τα τελευταία όμως γεγονότα του μνημονίου και συγκεκριμένα μετά τις τελευταίες εκλογές, το κίνημα αυτό απέκτησε πολιτική υπόσταση και ισχύ. Αυτό έγινε για τους εξής απλούς λόγους:

  • Ήταν το πρώτο κόμμα που μίλησε ανοιχτά για πατρίδα και θρησκεία, ασχέτως εάν ορισμένοι μπροστάρηδες του κινήματος το έκαναν υποκριτικά, χωρίς να φοβούνται τις ύβρεις και του χλευασμούς.
  • Ήταν το πρώτο κόμμα που χτύπησε –στο πρόσωπο της Κανέλλη– τη φασίζουσα αριστερά, η οποία εδώ και χρόνια δεν προσφέρει κάτι ουσιαστικό στη χώρα. Απλά υπάρχει, όλα τα γνωρίζει, είναι πάντα το θύμα, όλοι της χρωστούν και είναι της μόδας.
  • Ήταν εκτός του συστήματος διαπλοκής που χρόνια τώρα λυμαίνεται την πολιτική ζωή αυτής τη χώρας και συνεπώς δεν είχε υποστεί το λεγόμενο πολιτικό κόστος.
  • Έδειξε –έστω και με βίαιο τρόπο πολλές φορές– ότι είναι δίπλα σε δοκιμαζόμενους συμπατριώτες μας, οι οποίοι δεν μπορούσαν να βρουν πουθενά αλλού παρηγοριά στα προβλήματά τους. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και κάθε φορά που παρουσίαζαν το μεταναστευτικό πρόβλημα χλευάζονταν και υβρίζονταν.
  • Ο λόγος της ήταν άμεσος, καθαρός, προκλητικός και κατά του κατεστημένου.
  • Είχε την ορμή και τη δύναμη να επιβάλει στην καθημερινότητα και στους δρόμους αυτό που ήθελε, όταν το κράτος ολιγωρούσε.
  • Με τον φόβο και μόνο, ανέστρεψε ή σταμάτησε την πορεία διαφόρων ανθελληνικών σχεδίων, όπως το τζαμί ή το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο.
  • Βεβαίως, εκμεταλλεύτηκαν όλα τα παραπάνω για να ελκύσουν την ψήφο των αγανακτισμένων Ελλήνων σε συνδυασμό με την πλύση εγκεφάλου από τα Μ.Μ.Ε περί των χαμένων ψήφων προς τα νεοφανή μικρά κόμματα.
  • Αποτέλεσε τον εκφραστή του κόσμου για μια άτυπη τιμωρητική δικαιοσύνη εντός της Βουλής απέναντι σε όλους αυτούς που τόσα χρόνια καταδυναστεύουν με τη ρουσφετολογική πολιτική τους τον ελληνικό λαό.

Είτε  αυτό έγινε εσκεμμένα είτε κατά τύχη, αυτός που έφτασε το κίνημα αυτό στη σημερινή του θέση δεν είναι άλλος από τον ελληνικό λαό, που δεν κατάφερε να διαβάσει το πραγματικό ποιόν του κόμματος της Χρυσής Αυγής. Τον ελληνικό λαό, που δεν κατάφερε επίσης να πετάξει από τη Βουλή όλους αυτούς τους “Βολευτές” περιθωριοποιώντας τους τοπικά σε κάθε εκλογική περιφέρεια. Έτσι φτάνουμε στο σήμερα, όπου ξαφνικά παρουσιάζεται σαν από το πουθενά το πρόβλημα με το κόμμα (πλέον) της Χρυσής Αυγής. Εμείς λοιπόν οι ψηφοφόροι εξουσιοδοτούμε άτυπα την κυβέρνηση αυτή τη φορά –μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και την αγανάκτησή μας για το αποτρόπαιο αυτό έγκλημα– να λάβει μέτρα ώστε να λύσει το πρόβλημα που εμείς δημιουργήσαμε και συντηρήσαμε. Και τελικά οι κυβερνώντες, εκμεταλλευόμενοι την  ευκαιρία, επιχειρούν να κερδίσουν τις εντυπώσεις και την κοινή γνώμη, παρουσιαζόμενοι ως υπέρμαχοι της Δημοκρατίας την οποία συστηματικά καταπατούν. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός αναχώρησε για την Αμερική με διθυράμβους από τα τηλεδικαστήρια για την πάταξη της εγκληματικής οργάνωσης. Μάλιστα, οι συνοπτικές διαδικασίες με τις οποίες συνελήφθησαν τα μέλη της Χρυσής Αυγής καταδεικνύει περίτρανα ότι τους κυβερνώντες δεν τους απασχολεί η καθόλου η νομιμότητα. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να παταχθεί άμεσα και με κάθε μέσο η Χρυσή Αυγή και να αποτελέσει παράδειγμα για οποιαδήποτε μελλοντική κίνηση αποκτήσει εκλογική δύναμη και τολμήσει να κινηθεί κόντρα στις γραμμές της Νέας Εποχής, σε  ένα σύστημα διακυβέρνησης που πιέζεται από απροσδιόριστους παράγοντες του εξωτερικού.

Καθώς λοιπόν το παιχνίδι τηλεοπτικών εντυπώσεων συνεχίζεται και μάλιστα παίρνοντας χυδαίες διαστάσεις, καθώς αμφότερες οι πλευρές λειτουργούν με τον ίδιο σκαιό και απαράδεκτο τρόπο, το μόνο σίγουρο είναι πως το χαρτί που παίζει ο πρωθυπουργός θα οδηγήσει σε αδιέξοδο. Η ποινικοποίηση του πολιτικού λόγου δεν είναι λύση. Όσο αναγκαίο και αν φαίνεται, όσο ελκυστικό και αν είναι, δεν αποτελεί τη σωστή λύση τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Από τη στιγμή που ισχύει για τη Χρυσή Αυγή θα μπορεί να ισχύει και για άλλα πρόσωπα και κόμματα που έφεραν τη χώρα εδώ που είμαστε σήμερα.

Ποια θα είναι η επόμενη μέρα; Τι θα γίνει άραγε εάν όλο αυτό το ψέμα ξεσκεπαστεί και αποκαλυφθεί ότι ήταν μια τρύπα στο νερό; Δεν θα είναι η καλύτερη διαφήμιση για το κόμμα της Χρυσής Αυγής; Δεν θα παρουσιαστούν όλοι τους δικαιωμένοι αλλά και τιμωροί; Και τι θα γίνει τότε που θα έχουν στα χέρια τους τη δύναμη να αντιδράσουν, τότε που οι οπαδοί τους θα ενεργούν –δικαιωμένοι πια– κατά όσων τώρα τους πετούν πέτρες; Όπως γράψαμε και σε προηγούμενη ανάρτηση, από την αρχή το πράγμα οδηγεί σε αποσταθεροποίηση και εμφύλια διαμάχη. Είναι ίσως ο ασφαλέστερος τρόπος να διαλυθεί εντελώς αυτή η χώρα. Από την άλλη όμως, όταν έρθει εκείνη η ώρα, θα είναι στο χέρι όλων μας να αποφύγουμε τα χειρότερα, δρώντας με ψυχραιμία και αναλύοντας την κατάσταση.

Το πρόβλημα είναι και πάλι κοινωνικό. Οι πολίτες πρέπει να κατανοήσουμε ότι κατέχουμε εξουσία. Ξεχνάμε ότι εμείς είμαστε αυτοί που φέραμε τη Χρυσή Αυγή στη Βουλή, εμείς είμαστε αυτοί που τους στηρίζουμε στις δράσεις τους και που επικροτούμε τις άτυπες ενέργειές τους. Από την αφάνεια, αναδείξαμε τη Χρυσή Αυγή σε ήρωες και πατριώτες. Τους ανοίξαμε το δρόμο ώστε να βεβηλώσουν εθνικές εορτές και ιστορικές μνήμες και να δώσουν το δικό τους χαρακτήρα σε αυτές. Και τέλος, εμείς στρώσαμε το δρόμο για το χαρτί που σήμερα παίζει η κυβέρνηση.

Η λύση είναι για μια ακόμα φορά η ενότητα και η ψυχραιμία. Ας συνειδητοποιήσουμε ότι είναι δική μας απόφαση το πόσο αέρα θα πάρει η κάθε Χρυσή Αυγή εφόσον είμαστε ενωμένοι. Αλλά είναι δική μας απόφαση και η στήριξη ανθρώπων που έχουν τη διάθεση να βοηθήσουν την πατρίδα τούτες τις δύσκολες μέρες. Το «μαζί» πρέπει να υπερνικήσει το «εγώ». Πού είναι όλοι αυτοί οι φανατικοί ψηφοφόροι που δήλωναν οπαδοί της Χρυσής Αυγής μετεκλογικά; Ελάχιστοι φάνηκαν να στηρίξουν τους συλληφθέντες βουλευτές του κόμματος. Είναι προφανές ότι στα δύσκολα κάνουμε πίσω. Υποκύπτουμε νωχελικά στην τρομοκρατία των ΜΜΕ, που καθοδηγούνται καταφανώς από κάποιες σκιώδεις δυνάμεις και κατευθύνουν την αγανάκτησή μας προς εξιλαστήρια θύματα που προσωρινά θα σηκώσουν το βάρος από τις πλάτες μας. Όμως, η ώρα της ιερής οργής φαίνεται να πλησιάζει και θα πρέπει να μας βρει συνειδητοποιημένους και ενωμένους.

πηγή

3 σκέψεις σχετικά με το “Το “μνημη-νιακό” μας πρόβλημα και η Χρυσή Αυγή

  1. Παρακολουθώ την πορεία της παρέας σας εν τη γενέσει της.
    υπήρξαν στιγμές που με θέληση και μεράκι και
    – κυρίως με αγάπη στο φίλο και αδερφό μου που πιστεύει
    και στηρίζει την κίνηση αυτής της παρέας, βοήθησα κι εγώ τα ελάχιστα.
    Παρακολούθω, σας καμάρωνω και νιώθω περήφανος για εσάς και για την
    φιλότιμη και αξιολογότατη προσπάθεια σας.
    Αποφάσισα να λύσω τη σιωπή μου με κάποιες ερωτήσεις που μου ενέπνευσε το
    άρθρο που φιλοξενείτε.
    Τι έννοείτε (οι αρθρογράφοι έστω) με τον όρο φασίζουσα αριστερά??
    – Γνώρισα κάποτε έναν «οντουλασιον» άνθρωπο (ετσι αυτοαποκλήθηκε μέσα στο φοβερό χιούμορ που διαθέτει) που μ’ έμαθε να αναζητώ τις πηγές
    των δηλώσεων πριν γράψω κάτι. Θα ήθελα με όλο το σεβασμό να με
    παραπέμψετε στις πηγές σας η αν όχι εσείς «η συντακτική ομάδα της κοινωνικής ανατολής».
    Δεν υπήρξα ποτέ οπαδός της άκρας αριστεράς (για να ξέρουμε και τι λέμε -γενικά) αλλα τι την κάνει φασίζουσα??

    Προς «τη συντακτική ομάδα των αντιρίσεων» αναδημοσιεύσατε ένα άρθρο το οποίο υποστηρίζει?? στηλιτέυει?? κράζει?
    ποιόν? τι? ειλικρινά δεν εχω καταλάβει, μπερδεύτηκα. δεν κατάλαβα το πνεύμα..
    Στηλιτεύει τη χ.α μέσω του ακραίου έργου της ή την υποστηρίζει γιατι εκφράζει την αγάπη στην πατρίδα.

    Προς «τη συντακτική ομάδα της κοινωνικής ανατολής». Σας ικετυεύω μην δίνετε πάτημα στην όποια Χ.Α μην την υποστηρίζετε.
    Αντιπροτείνετε κάτι, Τοποθετηθέιτε στον πολιτικό χώρο εφόσον είστε συνειδητοποιημένοι, υψώστε πολιτική σημαία και θα
    σας στηρίξω πρώτος εγώ. Αλλα μην αερολογείτε με και για την τρομοκρατία των ΜΜΕ, τον «αβουλο»προθυπουργό, το παιχνίδι της κυβερνησής
    του.

    Υπογράφετε με ψευδώνυμα. Την επόμενη φορά που θα γράψω θα υπογράψω με το πραγματικό μου όνομα.
    προς το παρόν αστειευόμενος και -αυτοσαρκαζόμενος για την καταστασή που ζούμε -την τάση για ανωνυμία,
    δανείζομαι ένα αστείο ψευδώνυμο που κυκλοφορεί σε ένα διασκεδαστικό μπλογκ.

    Χοντρολεφτας Υποσχετόπουλος
    Ενας φανατικός πολέμιος του αντι-ανθρωπιστικού έργου της Χ.Α
    Την αγάπη μου.

    Μου αρέσει!

    1. Αγαπητέ φίλε, νομίζω ότι το παρόν κείμενο ακροβατεί σε μια προσπάθεια να βρει την μέση οδό.
      Ήδη σε παλαιότερες αναρτήσεις κάνει έκκληση στην Χ.Α. για το κακό που προξενεί στην χώρα και στους Έλληνες του εξωτερικού πολύ πριν τα τραγικά γεγονότα ή ακόμα αναφέρει σε άλλο άρθρο της ότι ενώ η «δικαιοσύνη» έδειξε πόσο άμεση και αποφασιστική είναι με την Χ.Α., στην περίπτωση του Σωκράτη Γκιόλια όχι μόνο δεν του άνοιξαν το κινητό, να δουν με ποιον είχε τελευταία μιλήσει αλλά ούτε έκαναν και καμία έρευνα για να βρεθούν οι πραγματικοί δολοφόνοι.
      Αυτό που εγώ λαμβάνω από αυτό το άρθρο είναι ότι η μόνη αλήθεια ίσως ακόμα να είναι πως ο ελληνικός Λαός με την δική του ψήφο και ψυχραιμία πρέπει να αποβεί καθοριστικός παράγοντας. Δεν καταδικάζει τον απλό Έλληνα που έχει γίνει λεία του κάθε κακόβουλου κόμματος (είτε αυτό εκμεταλλεύεται τα μίντια, είτε την αγανάκτησή μας, είτε τον σωστό λόγο χωρίς όμως να τον πιστεύει και ουσιαστικά να τον εκφράζει) αλλά καυτηριάζει το παιχνίδι που γίνεται για αυτόν τον λαό με τον φόβο μην μας φτάσουν εμάς στα άκρα.
      Χωρίς να με εκφράζει κανένα ουσιαστικά βουλευτικό κόμμα (και δυστυχώς φοβάμαι ότι είμαστε πάρα πάρα πολλοί αυτοί) εν τούτοις δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει στην κοινωνία μας (και κατ επέκταση στην βουλή) μόνο το ένα επικίνδυνο άκρο αυτό του φασισμού και του ναζισμού. Ίσως να είναι λίγο πιο εμφανές σε αυτήν την περίπτωση το ένα από τα δύο αλλά νομίζω ότι τα άκρα έχουν τόσα κοινά που μόνο μια λέξη μπορεί να τους ξεχωρίζει. Η ιστορία ας με διαψεύσει, αλλά θα σε ρωτήσω αγαπητέ φίλε, η πολιτεία με την «ανοχή της» σε φαινόμενα Ρεπούση, λαθρομετανάστευσης, τζαμιών, εγκληματικότητας, ανισότητας υπέρ τον μεταναστών, οικονομικής εξαθλίωσης, δεν είναι αυτή που κλωσσά το αυγό του φασισμού; Άρα καταδικάζουμε μόνο ένα ακραίο κόμμα και τους ψηφοφόρους του ενώ αυτούς που ουσιαστικά το μεγάλωσαν τους κάνουμε ήρωες και εκφραστές του δικαίου;
      Τέλος αγαπητέ φίλε, μπορεί το άρθρο να μην κατάφερε τον σκοπό του -αυτό ουσιαστικά μόνο οι αναγνώστες μπορούν να το κρίνουν- αλλά η προσπάθεια των φίλων της Κ.Α. είναι να κάνουν κάτι για αυτήν την κοινωνία, ο καθένας με τα δικά του μέσα και δυνατότητες. Είναι το πνεύμα που διακατέχει και εμάς εδώ, να αφήσουμε τον καναπέ μας και κάτι να κάνουμε όλοι μαζί, ενωμένοι! Εσύ και εγώ είμαστε η ελπίδα, ούτε ο Μιχαλολιάκος ούτε ο Τσίπρας (κλπ). Σε περιμένουμε στην επόμενη συνάντηση των antirisis να μας βοηθήσεις με τις αντιρρήσεις σου! 🙂

      Μου αρέσει!

    2. Αγαπητέ φίλε,

      σε ευχαριστώ προσωπικά για την ευκαιρία να εξηγήσουμε όσα γράφτηκαν στο άρθρο και πιθανόν να μην ήταν ξεκάθαρα. Θα ήθελα να σημειώσω ότι το άρθρο αυτό εκφράζει καθαρά προσωπικές απόψεις και διαπιστώσεις, οπότε και οποιαδήποτε παραπομπή δε νομίζω ότι είναι απαραίτητη.

      Όλα αυτά που γράφουμε στο άρθρο, με μια γρήγορη και πρόχειρη ίσως ανάγνωση, φαίνεται να δρουν υποστηρικτικά της Χ.Α. Είναι όμως όλα αυτά που ο κόσμος θα έπρεπε να απαιτεί χρόνια τώρα από τους πολιτικούς μας και είναι επίσης όλα αυτά που η Χρυσή Αυγή -έστω και υποκριτικά- πρεσβέυει, μόνο και μόνο για να κερδίσει τους αγανακτισμένους Έλληνες ψηφοφόρους που τώρα θυμήθηκαν -το ξανα τονίζω- ότι όλα τα παραπάνω είναι σημαντικά σε ένα πολιτικό κόμμα….(δες αν θές και τα άρθρα μας «Πυξ-Λαξ-Δαξ* και «Έκληση στη Χρυσή Αυγή»).

      Όσον αφορά την τοποθέτησή μας στον πολιτικό χώρο και την πολιτική σημαία που μας προτρέπεις να υψώσουμε, θα ήθελα να σου πω ότι έχουμε εντοπίσει το εξής πρόβλημα (το οποίο και παρουσιάζουμε μέσα από το άρθρο μας «Βρέθηκε ο αυριανός ηγέτης»): η απουσία των 400.000 και πλέον ψηφοφόρων της Χ.Α. κατά τη στιγμή αυτή της κρίσης, αλλά και η ευκολία με την οποία η κοινή γνώμη άλλαξε στην περίπτωσή της, φανερώνει περίτρανα ότι δεν είμαστε έτοιμοι σαν λαός να στηρίξουμε έναν ηγέτη ή κόμμα που θα φέρει την αλλαγή σε αυτή τη χώρα. Πολύ απλά, γιατί στην πρώτη δυσκολία, σε συνδυασμό με τα ΜΜΕ ο άνθρωπος ή τα στελέχη του κόμματος αυτού θα μείνουν μετέωρα.

      Επίσης -εφόσον θεωρείς τα γραφόμενα περί των ΜΜΕ αερολογίες- θα ήθελα να σου πω ότι για εμάς, όλα όσα συνέβησαν τις τελευταίες ημέρες, ήταν ένα ακόμα ξεκάθαρο δείγμα της μεροληπτικής δημοσιογραφίας που μάλιστα έλαβε διαστάσεις αστείες για κάποιον που παρακολουθεί με κριτική σκέψη τα δελτία ειδήσεων. Μιλάμε για έναν οργανωμένο αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης προς κάποια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Δεν έχει τόσο σημασία ποια είναι η κατεύθυνση αυτή, όσο ότι είναι ενορχηστρωμένη με συνολική και εκνευριστική υποταγή των ΜΜΕ. Η όντως (καθ᾿ ημάς) παραπλανητική εστίαση της κοινής γνώμης, επιβεβαιώνεται από την δική σου αντίδραση.

      Για τη φασίζουσα αριστερά, θα ήθελα να σημειώσω ότι προφανώς δεν αναφερόμαστε σε απ΄ ευθείας συσχετισμό με το Ναζιστικό Γερμανο-Ιταλικό πρότυπο. Μιλάμε για μια ιδεολογία ιδίου τύπου, που επιχειρούν να εισάγουν -εντονότερα τα κόμματα της δήθεν αριστεράς- με συγκεκριμένα μέσα, όπως η δικτατορική χρήση της κρατικής και πολιτικής εξουσίας που εμπεριέχει μέσα όλα αυτά που περιγράφουμε στο συγκεκριμένο σημείο του άρθρου. Παράδειγμά της είδαμε παλαιότερα, όπου γινόταν και γίνεται προσπάθεια να ταυτιστεί ο όρος εθνικιστής ή πατριώτης με τη ΧΑ (δες και το άρθρο μας «Άλλαξαν οι άνθρωποι, άλλαξαν και οι λέξεις…‎»).

      Τέλος,αυτό που αντιπροτείνουμε είναι να καταλάβουμε ότι έχουμε ΕΜΕΙΣ την τελική ευθύνη για ό,τι συμβαίνει, ασχέτως με τα ελαφρυντικά (τα οποία φυσικά δεν παραβλέπουμε). Μοιάζουμε δυστυχώς με αυτόν που παίρνει φόρα και πηδά μέσα σε μια παγίδα και μετά αρχίζει σπασμωδικά να υβρίζει αυτούς που έστησαν την παγίδα. Ούτε κοιτάζει να απεμπλακεί, ούτε να λάβει τα μέτρα του ώστε να μην ξαναπέσει. Το θέμα αυτό είναι βέβαια τεράστιο και μας έχει απασχολήσει σε αρκετά άρθρα μέχρι τώρα.

      Κλείνοντας, ας σημειώσουμε και το ότι, επειδή μέσα από ένα άρθρο δεν γίνεται να παρουσιαστεί ολόκληρη η ιδεολογία μιας ομάδας, καλό θα είναι να γίνεται πριν το οποιοδήποτε σχόλιο μια πρόχειρη έστω ανάγνωση των υπολοίπων άρθρων, ώστε να σχηματιστεί μια σφαιρική εικόνα περί του τι πρεσβεύουμε ακριβώς και όχι να πιανόμαστε από συγκεκριμένες φράσεις.

      Σε χαιρετώ επώνυμα,

      Λεωνίδας

      Μου αρέσει!

Σχολιασε και εσυ...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s