καλημέρα, Καλημέρα! καλημέρ@ «καλημέρα»

astegos_2

Ένα πρωί σε μια υπόγεια διάβαση έχουν αράξει ή αδράξει δυο άνθρωποι από αυτούς που λένε «άστεγοι» μες το κρύο και την υγρασία. Οι συνάνθρωποι περνούν δίπλα τους βιαστικοί με τα προβλήματά τους, τις έννοιες τους, το χρόνο να τους πιέζει και να τους κάνει να κινούνται γρήγορα. Οι άστεγοι σιωπηλοί. Ο ένας συμμαζεύει τα πράγματά του νοικοκυρεύοντάς τα. Ο άλλος διαβάζει με το λιγοστό φως. Μπροστά μου κάποια κοπέλα, πλησιάζει τον ένα απ’ τους δυο σκύβει και του δίνει μια σοκολάτα και κάτι λεφτά ξεστομίζοντας «καλημέρα». Κοντοστάθηκα να δω τη σκηνή. Λες και μόνο αυτή τους έβλεπε. Ξαφνικά από αόρατοι έγιναν ορατοί. Παρόντες. Είναι κάποιες παρουσίες στη ζωή, απούσες. Και κάποιες απουσίες συνεχώς παρούσες. Όλα καλά. Κι άκουσα μιαν απόκριση από τον άστεγο. «Καλημέρα να σαι καλά κοπελιά» που ακόμη ηχεί στα αυτιά μου. Βαθιά φωνή. Πλήρης. Θερμή. Μια αγκαλιά. Τέτοια καλημέρα σπάνια ακούς. Σταμάτησε ο χρόνος. Είναι αυτό που γράψανε, είναι κάποιοι άνθρωποι που η ψυχή τους είναι πιο βαθιά απ’ την πληγή τους. Από εκεί που δεν το περιμένεις. Αυτοί που δεν υπολογίζεις. Οι περιθωριακοί. Οι «αλήτες» στη χώρα των θαυμάτων.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “καλημέρα, Καλημέρα! καλημέρ@ «καλημέρα»

Σχολιασε και εσυ...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s