Αναζήτηση

Αντι-ρήσεις

Antirisis

Συντάκτης

mikrosprofitis

«..γι’αυτό σας ζητώ συγνώμη!»

«..γι’αυτό σας ζητώ συγνώμη!»
Τουλάχιστον η προηγούμενη γενιά, μπορεί να μην είχε πολεμήσει, αλλά νομίζω, συγχωρέστε με, νομίζω λέω, ότι ήξερε να ζητά συγνώμη.

«Μαγική λέξη» μου λέει ένας μπόμπιρας της δευτέρας δημοτικού, «μια λέξη μαγική, την λες και σε λίγο όλος ο κόσμος γύρω σου μεταμορφώνεται σε κάτι ωραίο!»

Ω ναι ρε μπόμπιρα! Έχεις δίκιο!

Πόσο απλό και πόσο δύσκολο συνάμα!

Όλοι μας θέλουμε θαύματα! Αλλά δυστυχώς όλοι μας τα περιμένουμε μόνο από τους άλλους!

Νέα μας γενιά, «..γι’αυτό σας ζητώ συγνώμη!»

 

Η «Αγέλαστος Πέτρα» απέκτησε αδερφάκι!

«Αρκαδία χαίρε»!!

O σκηνοθέτης της μνημειώδους «Αγελάστου πέτρας» Φίλιππος Κουτσαφτής επιστρέφει με ένα νέο ντοκιμαντέρ που αφορά την Αρκαδία και μιλά για τη σημασία της μνήμης και της ανακάλυψης της ιστορίας ενός τόπου που είναι μέρος της αναζήτησης ταυτότητας

«Σε καμία περίπτωση ένας σκηνοθέτης δεν πρέπει να λέει κάτι περισσότερο από το έργο του» θα μου πει ο Φίλιππος Κουτσαφτής στο σπίτι του, στου Γκύζη, όπου τον συνάντησα με αφορμή την τελευταία δημιουργία του, το ντοκιμαντέρ «Αρκαδία χαίρε». «Δεν είμαι καθόλου Συνέχεια ανάγνωσης «Η «Αγέλαστος Πέτρα» απέκτησε αδερφάκι!»

Ελιά, και αυτό ένα κομμάτι Ελλάδα!

Πάμε θέατρο;

Την Κυριακή 11/10 στις 11:30 στο «Θέατρο Βασιλάκου» στον Κεραμεικό, θα παιχτεί η παράσταση το Δώρο της Παπλωματούς και όλα τα έσοδα της παράστασης θα πάνε για την ενίσχυση του συσσιτίου του συλλόγου «Άγιος Αλέξιος, ο άνθρωπος του Θεού».
Η παράσταση μπορεί να είναι παιδική, αλλά ως γνωστό όλοι κρύβουμε μέσα μας ένα μικρό παιδί. Έτσι είτε με τα ανιψάκια, παιδάκια, εγγονάκια μας, είτε με την παρέα μας, παρακολουθώντας την παράσταση, βοηθάμε ώστε κάποιοι να συνεχίζουν να προσφέρουν κάτι το οποίο είναι αυτονόητο για εμάς, ένα καθημερινο πιάτο φαγητό σε πάνω από διακόσιους συνανθρώπους μας.
Γενική είσοδος 10€

Το ξέσπασμα του Ζουράρι και το βιβλίο που διάβασε από το βήμα της βουλης

Τα «πάθη» της Παιδείας και του εκπαιδευτικού συστήματος, σχολίασε ο βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Κωνσταντίνος Ζουράρις, κατά τη διάρκεια της συζήτησης επί των Προγραμματικών Δηλώσεων της Κυβερνήσεως, χθες στη βουλή.

Ο κ. Ζουράρις, με τον δικό του ξεχωριστό και ιδιόρρυθμο τρόπο, διάβασε ένα απόσπασμα από βιβλίο για παιδιά 12 ετών, που ενέκρινε το παιδαγωγικό Ινστιτούτο, και έκλεισε την ομιλία του λέγοντας: «Άγγελε, μόνο στο όνειρο μου δίνεις τα φτερά σου; Αι σιχτίρ πλέον».

Πηγή

Η «Βυζαντινή Αθήνα» μας!!

Η Βυζαντινή Αθήνα μας

Καλημέρα,

Κάποιος φίλος με πολύ μεράκι, κόπο, σεβασμό και αγάπη για την πόλη που όλοι ζούμε έφτιαξε μια σελίδα για την Βυζαντινή Αθήνα (www.byzantineathens.com). Νομίζω ότι καλύπτει ένα μεγάλο ιστορικό κενό στις γνώσεις των περισσοτέρων εξ ημών, -αυτό των βυζαντινών χρόνων της Αθήνας- με πλούσιο υλικό και προσεγμένη οπτικοακουστική παρουσίαση. Νομίζω αξίζει τον κόπο όχι μόνο να τις ρίξετε μια ματιά, αλλά και να την προωθήσετε όπου νομίζετε, προκειμένου να συνδεθούμε όλοι μας καλύτερα με τις ρίζες και το παρελθόν μας σε μια τόσο δύσκολη περίοδο. Μην διστάσετε να στείλετε μέσω email την συμπαράστασή σας, τις παρατηρήσεις, την διάθεσή σας να του προσφέρετε μια οπτική βυζαντινή γωνία που δεν έχει συμπεριλάβει.

 Αντιγράφω αποσπασματικά το εισαγωγικό κείμενο της αρχική σελίδας της βυζαντινής Αθήνας.

«….Σίγουρα τα βήματά μας θα μας φέρανε κάποτε πάνω σε κάποιο από τα στολίδια μοναδικής αρχιτεκτονικής ομορφιάς της Αθήνας, σε κάποιο βυζαντινό «μπιζουδάκι». 

Ατενίζοντας την ομορφιά αυτών των ναών, η σκέψη μας αυτόματα ανατρέχει στην εποχή, που κτίσθηκαν. Την εποχή που η Αθήνα υπήρξε μια απλή επαρχία της αχανούς και ένδοξης Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Πόσοι πρόγονοί μας ζήσανε στον ίδιο χώρο με εμάς! Πόσες προσευχές, πόσες λειτουργίες, πόσα μυστήρια, πόσα δάκρυα μετανοίας κύλησαν μέσα σε αυτά τα εκκλησάκια από Αθηναίους των περασμένων αιώνων! Αυτά τα εκκλησάκια είναι η κληρονομιά μας από μια εποχή που πέρασε, για να μας θυμίζουν ότι και εμείς συναποτελούμε έναν μικρό κρίκο ενός μεγάλου και ένδοξου πολιτισμού.

Έτσι,  ο στόχος της σελίδας αυτής, είναι να γνωρίσουμε καλύτερα την Βυζαντινή πλευρά της πόλεώς μας. Να πάρουμε δύναμη από την ιστορία μας και εν συνεχεία να σταθούμε αντάξιοι του έθνους μας και των προπατόρων μας.

Γιατί άλλωστε όπως η κ. Αρβελέρ μας θύμισε πρόσφατα, «είμαστε όλοι Βυζαντινοί»… 

Ας αναζητήσουμε τις ρίζες μας, ας δούμε με μια δεύτερη πιο προσεκτική ματιά ότι καθημερινά προσπερνάμε μέσα στην μπόρα αρνητικών ειδήσεων, συναισθημάτων, προβλέψεων. Η κρίση ως γνωστό δεν είναι μόνο οικονομική, πρώτιστος είναι κρίση ταυτότητας.
Η προσπάθεια του φίλου, είναι μια «ταυτοποίηση» και ευτυχώς όχι μόνο εθνική!

Λινκ προωθητικής σελίδας facebook

https://www.facebook.com/byzantineathens

Πηγή: Κοινωνική Ανατολή

 

 

 

Μην σταματάς να προσφέρεις αγάπη!

Έτσι απλά!

Εκπομπή (χιουμοριστική) του γερμανικού καναλιού ZDF που αναδεικνύει με καυστικό τρόπο το θέμα της Τρόικας στην Ελλάδα και των γερμανικών αποζημιώσεων.
Αξίζει να το παρακολουθήσετε.

Βίντεο Ιάπωνα για τα Μετέωρα

Ένας Ιάπωνας τουρίστας, θαύμαζε τις ομορφιές της χώρας μας, την επισκέφθηκε, όμως εκείνο που του έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν τα Μετέωρα και τα μοναστήρια επάνω στα βράχια.

Η διαμονή του εκεί του έμεινε αξέχαστη και οι εικόνες που είδε καταγράφηκαν, όχι μόνο στη μνήμη του, αλλά και στην κάμερά του.

Μέσα σε 3 λεπτά μας παρουσιάζει όλο το μεγαλείο και τη γοητεία της περιοχής με τη βοήθεια της φωτογραφικής μηχανής και ενός drone που τράβηξε μοναδικές εικόνες.

Απλές δράσεις που κάνουν την ζωή μας…. ένα κομμάτι παράδεισο!

Οι περισσότεροι προσπερνούν έναν άστεγο χωρίς καν να τον κοιτάξουν. Τρεις Γερμανοί φοιτητές όμως, αποφάσισαν να το αλλάξουν αυτό.

Πρώτα πλησίασε ο ένας από αυτούς έναν άστεγο και ζήτησε να δανειστεί για λίγο το κουβαδάκι του. Στην εύλογη απορία του άστεγου ο φοιτητής απάντησε… «Απλά για να παίξω μουσική με αυτό».

Ο φοιτητής παίρνει ένα καπέλο, το τοποθετεί ανάποδα μπροστά του και αρχίζει να χτυπά ρυθμικά το κουβαδάκι…

Δείτε τη συνέχεια στο πολύ όμορφο βίντεο:

Όταν μια ολόκληρη γειτονία γίνεται… όπως εσύ 😉

ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΓΩ ΞΥΠΝΑΩ ΚΑΙ ΚΟΙΜΑΜΑΙ !

Έζησαν και πέθαναν αγκαλιά

Καθημερινά κατακλυζόμαστε από πρότυπα που τίποτα δεν θυμίζουν σε αυτά που γαλουχήθηκαν και μεγάλωσαν οι γονείς μας.C3

Αν κάποιος δεν χωρίσει, δεν απατά τον/την σύζυγο του, το πιο πιθανό είναι πως θα χαρακτηριστεί οπισθοδρομικός.

Ε! Αν είναι και για λίγο να αισθανθούμε όπως οι πρωταγωνιστές της παρακάτω ιστορίας νομίζω ότι αξίζει για να το παλέψουμε.

Μετά από 66 χρόνια γάμου, ένα υπερήλικο ζευγάρι Συνέχεια ανάγνωσης «Έζησαν και πέθαναν αγκαλιά»

Μια αποτελεσματική διαφήμιση

Σε έναν κινηματογράφο στο Hong Kong, ζητήθηκε στους θεατές να ΜΗΝ κλείσουν τα κινητά τους αφού μπουν στην αίθουσα προβολής.

Μετά, προβάλλεται μια διαφήμιση Volkswagen, και δείτε τη συνέχεια εδώ:

Άγιε μου Φανούριε, φανέρωσε τα όλα…

του Άρη Δαβαράκη lostinlearning_astronomer-thumb-large

Τρίτη βράδυ έκανα ένα διάλειμμα από τη δουλειά και κατηφόρισα την Ηρώδου Αττικού και έστριψα μέσα από το παρκάκι προς το Ζάππειο και πήγα στην «Αίγλη» και είδα τον «Chef» – μια ταινία από αυτές που έχω πολλά χρόνια να δώ, χωρίς καμιά δυσκολία, χωρίς ζόρια, χωρίς προβληματισμούς, μια ταινία όλο καλά αισθήματα και μεγάλα χαμόγελα και αγαπησιάρικες ανθρώπινες σχέσεις, με συμπρωταγωνιστή έναν εντεκάχρονο σαν τον βαφτισιμιό μου που ήταν κι’ αυτός στο σινεμά με τον Μπάμπη και την Έλενα, τους γονείς του και τον αδερφό του και την Κατερίνα – ενώ δίπλα μου καθόντουσαν δυό φίλες από τα χρόνια πριν την εφηβεία, πάντα φίλες, γερά στηρίγματα, δικοί μου άνθρωποι. Έφαγα ένα μεγάλο ποπ-κόρν, ήπια ένα τσάϊ με λεμόνι, και, για να το γιορτάσω, έφαγα και δύο Kayak ξυλάκια frozen Greek Yoghurt –  γεύση βανίλια. Η ταινία είχε χάπι-εντ, ήταν όλη happy έτσι κι’ αλλοιώς –και μη μου πει κανείς πως αυτές δεν είναι καλές ταινίες (οι απροβλημάτιστες) γιατί θα του πω ότι δεν καταλαβαίνει τίποτα από την αληθινή ζωή και την αληθινή χαρά και το φώς το αληθινό. Θα του πώ πως δεν καταλαβαίνει Χριστό με λίγα λόγια.

Βιάστηκα να επιστρέψω εδώ μπροστά στο λάπτοπ

Συνέχεια ανάγνωσης «Άγιε μου Φανούριε, φανέρωσε τα όλα…»

Αγρυπνούμε σε τούτη τη γωνιά-Άγιοι Σαράντα

Παρακολουθήστε ένα συγκινητικό βίντεο με τίτλο «Αγρυπνούμε σε τούτη τη γωνιά-Άγιοι Σαράντα», που επιμελήθηκαν μαθητές του Ελληνικού σχολείου «Απόστολος Παύλος» που βρίσκεται στο χωριό Μεσοπόταμο της Βορείου Ηπείρου.

Το βίντεο δημιουργήθηκε για τον διαγωνισμό του υπουργείου Παιδείας με θέμα «ΚΑΛΗΜΕΡΑ – ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΟΥ – Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΙ ΕΣΥ» και απευθύνεται σε μαθητές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε ελληνικά σχολεία του εξωτερικού, είτε Συνέχεια ανάγνωσης «Αγρυπνούμε σε τούτη τη γωνιά-Άγιοι Σαράντα»

Εγώ και η προσωπική μου αναπηρία!

Νομίζω πως αν παρακολουθήσουμε αυτό το βίντεο θα καταλάβουμε οι περισσότεροι ότι είμαστε ανάπηροι και δυστυχώς όχι σωματικά…

Νεφέλη Αντωνίου : Η 14χρονη με τη νοητική υστέρηση που » μεταμορφώνεται » όταν τραγουδά

Νεφέλη ΑντωνίουΠριν αρχίσει να λέει τις πρώτες της προτάσεις ως μωρό, η Νεφέλη Αντωνίου ξεκίνησε πρώτα να τραγουδάει.

Ηταν ένα χαρισματικό μωρό που η κλίση της προς την μουσική ήταν εμφανής. «Αντιδρούσε πολύ θετικά στα μουσικά ακούσματα από τότε. Μέχρι τα δύο μπορούσε να μας τραγουδήσει πίσω οποιαδήποτε μελωδία άκουγε. Τότε σιγουρευτήκαμε πως ήταν ταλέντο στη μουσική», λένε οι γονείς της στο elita.philenews.com.

Ωστόσο, η Νεφέλη στα τέσσερα της διαγνώστηκε με όγκο στον εγκέφαλο και για τα επόμενα δυο χρόνια βρισκόταν σε στάδιο ανάρρωσης μετά από εγχείρηση. Τα πράγματα κυλούσαν καλά μέχρι που στα εννιά της, εμφάνισε ξανά όγκο στον εγκέφαλο. Επαθε ένα σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο και έμεινε παράλυτη στη δεξιά πλευρά ενώ ένα μέρος του εγκεφάλου της καταστράφηκε εντελώς, με αποτέλεσμα να έχει νοητική καθυστέρηση.

Όταν υπέστη εγκεφαλικό, για περίπου ένα μήνα βρισκόταν σε κώμα. Οι γονείς της προσπαθούσαν να επικοινωνήσουν μέσω της μεγάλης της αγάπης με εκείνη, την μουσική. Και όχι μόνο τα κατάφεραν αλλά σοκαρίστηκαν με το αποτέλεσμα: «Της είχαμε βάλει να παίζουν δύο cds που δεν είχε ακούσει ποτέ ξανά, ένα του Μάριου Φραγκούλη κι ένα της Άλκηστις Πρωτοψάλτη. Ξυπνώντας από το κώμα, μας τραγούδησε τις μελωδίες όλων των τραγουδιών στα cds, από την αρχή μέχρι το τέλος. Μας έδωσε να καταλάβουμε ότι ακόμη εκείνο το σημείο του εγκεφάλου της ήταν κάτι το οποίο μπορούσαμε να δουλέψουμε, έτσι ξεκινήσαμε μια σειρά από θεραπείες με τη βοήθεια της μουσικής».

Ετσι, ξεκίνησε πάλι να αρθρώνει λέξεις και να επικοινωνεί έως κάποιον βαθμό με τους γονείς της. Ακόμα και σήμερα που είναι 14 χρονών, έχει ένα χέρι παράλυτο και δυσκολεύεται στην επικοινωνία, όταν τραγουδάει μεταμορφώνεται σε άλλον άνθρωπο. Εχει ένα τρομερό πάθος και μια αγάπη που την κάνουν να χειρίζεται με μεγάλη δεξιότητα την μουσική και τους στίχους.

Πρόσφατα, ο Σταύρος Σιδεράς έγραψε δυο τραγούδια για τη Νεφέλη που τα παρουσίασε η ίδια στο κοινό. Το συναίσθημά της καθήλωσε τους πάντες.

«Εκεί πάνω μεταμορφώθηκε. Φοβόμουν ότι θα τα χάσει, ότι δεν θα μπορεί να συγκεντρωθεί, όμως εκείνη με διέψευσε!», είπε ο Σταύρος Σιδεράς περήφανος για τη Νεφέλη!

Συνέχεια ανάγνωσης «Νεφέλη Αντωνίου : Η 14χρονη με τη νοητική υστέρηση που » μεταμορφώνεται » όταν τραγουδά»

Το γραπτό

wordsΓράφει η Χρυσή Μαρούση

Δοκιμάζεσαι εσύ. Δοκιμάζομαι εγώ. Δοκιμάζεται κι ο άλλος. Δοκιμάζονται οι αντοχές μας. Η πίστη μας. Οι ικανότητές μας. Παράξενη η γραμματική της ζωής μας. Αλλιώτικη από αυτή των βιβλίων. Κανείς δεν μας τη δίδαξε. Κι είναι τόσο διαφορετική η κλίση των ρημάτων στην πράξη. Η ερμηνεία. Η χρήση. Η έννοιά τους. Αγαπώ. Συμβιβάζομαι. Διεκδικώ. Υποχωρώ. Παλεύω. Ανέχομαι. Αποφασίζω. Εθελοτυφλώ. Νοιάζομαι. Προσπαθώ. Κουράστηκα. Παραδίδομαι. Φθάρθηκε. Οφείλω. Πρέπει. Θέλω. Επιθυμώ. Λαχταρώ. Καταννοώ. Καταλαβαίνω. Ζω. Κλίσεις, εγκλίσεις, χρόνοι, φωνές και διαθέσεις όλα ανακατεμένα. Ποιος θα επιβάλει επιτέλους μια υποτυπώδη τάξη; Είναι κανείς σε θέση να το κάνει; Ποιος διορθώνει τα γραπτά μας; Τις εργασίες; Τις εκθέσεις μας για να μην εκτεθούμε; Την καθημερινή μας ορθογραφία; Ποιος εντοπίζει τα λάθη μας και μας τα επισημαίνει με το κόκκινο στυλό του; Ποιος μας εφιστά την προσοχή, ποιος μας λέει τι να προσέξουμε και πότε; Κανείς. Μόνοι μας είμαστε, εμείς και το γραπτό μας. Λευκές σελίδες που γεμίζουμε ανεξέλεγκτα, χωρίς την επίβλεψη κανενός. Πρέπει να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας. Άλλωστε Συνέχεια ανάγνωσης «Το γραπτό»

O Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει τι σημαινει

Βιαζόμαστε λίγο είναι αλήθεια αλλά φέτος θα το κάψουμε!

Σφύριξε Χαρούμενα… Μπορείς!

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: