Η Πραγματική Αξία….

Υπάρχει μια παλιά ιστορία για ένα παιδί που πήγε να ζητήσει τη βοήθεια ενός σοφού:

“Ήρθα, δάσκαλε, γιατί νοιώθω τόσο ασήμαντος που δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα. Μου λένε ότι δεν αξίζω τίποτα, ότι δεν κάνω τίποτα σωστά, ότι είμαι αδέξιος και χαζός. Πως μπορώ να βελτιωθώ; Τι μπορώ να κάνω για να με εκτιμήσουν περισσότερο;”    Ο δάσκαλος, χωρίς να τον κοιτάξει, του είπε:   “Πόσο λυπάμαι, αγόρι μου. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω γιατί πρώτα πρέπει να λύσω ένα δικό μου πρόβλημα. Μετά, ίσως..” και ύστερα από μια παύση συνέχισε : “Αν θέλεις να με βοηθήσεις εσύ, μπορεί να λύσω γρήγορα το πρόβλημά μου και μετά να μπορέσω να σε βοηθήσω.”    “Ε…μετά χαράς, δάσκαλε” είπε διστακτικά ο νεαρός, νοιώθοντας ότι τον υποτιμούσαν για άλλη μια φορά και μετέθεταν τις ανάγκες του.    “Ωραία” συνέχισε ο δάσκαλος. Έβγαλε το δαχτυλίδι που φορούσε στο αριστερό του χέρι και το έδωσε στο αγόρι, λέγοντας :”Πάρε το άλογο που είναι εκεί έξω και τρέξε στην αγορά. Πρέπει να πουλήσω αυτό το δαχτυλίδι για να πληρώσω ένα χρέος. Είναι ανάγκη να πάρεις όσο περισσότερα χρήματα μπορείς για αυτό. Και με κανέναν τρόπο μη δεχτείς λιγότερα από ένα χρυσό φλουρί. Πήγαινε και έλα με το χρυσό φλουρί όσο πιο γρήγορα μπορείς.”    Ο νεαρός πήρε το δαχτυλίδι κι έφυγε. Μόλις έφτασε στην αγορά άρχισε να προσφέρει το δαχτυλίδι στους εμπόρους που το κοίταζαν με κάποιο ενδιαφέρον, ώσπου ο νεαρός έλεγε τι ζητούσε γι’ αυτό.     Συνεχίστε να διαβάζετε Η Πραγματική Αξία…..

Πρόταση για Ταινία

Την ΤΡΙΤΗ 3 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Ο Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Λουμπαρδιάρη θα προβάλει την ταινία:»Ο ΙΕΡΕΑΣ».
Πρόκειται για ρωσσική ταινία, που το σενάριό της βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου . Η ταινία αυτή θα προβληθεί
στις 6:30 στο Σινέ Κεραμεικός (Κεραμεικού 58),μεταγλωττισμένη.
Η είσοδος θα είναι δωρεάν.
Μετά την λήξη της,
θα υπάρξει σχολιασμός από τον π. Χριστόδουλο Μπίθα και τον π. Νίκωνα Νεοσκιτιώτη.

Χαίρε ω χαίρε Ελευθεριά!

Mε ευκαιρία τη Μεγάλη εθνική επέτειο που πέρασε ας γνωρίσουμε λίγα λόγια για τον Εθνικό μας ύμνο…

Τον Εθνικό Ύμνο της Ελλάδος αποτελούν οι δύο πρώτες στροφές του ποιήματος «Ύμνος εις την Ελευθερίαν». Γράφτηκε το Μάιο του 1823 στη Ζάκυνθο από τον ποιητή Διονύσιο Σολωμό. Ένα χρόνο αργότερα  δημοσιεύτηκε στο Μεσολόγγι και τον ίδιο χρόνο ο Φωριέλ το συμπεριέλαβε  στη συλλογή των ελληνικών δημοτικών τραγουδιών. Το 1828, ο Νικόλαος  Μάντζαρος, κερκυραίος μουσικός και φίλος του Σολωμού, μελοποίησε το  ποίημα, με βάση λαϊκά μοτίβα, για τετράφωνη ανδρική χορωδία, αλλά όχι ως εμβατήριο. Έκτοτε ο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν» ακουγόταν τακτικά σε  εθνικές γιορτές.

Το 1844 το ποίημα μελοποιήθηκε για δεύτερη φορά από τον Μάντζαρο και υποβλήθηκε στον βασιλέα Όθωνα με την ελπίδα να γίνει  δεκτό ως εθνικός ύμνος. Παρά την τιμητική επιβράβευση του Ν. Μάντζαρου  με τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρα και του Δ. Σολωμού με Χρυσό Σταυρό του ίδιου Τάγματος, το έργο διαδόθηκε μεν ως «θούριος» αλλά δεν  εγκρίθηκε ως ύμνος. Συνεχίστε να διαβάζετε Χαίρε ω χαίρε Ελευθεριά!.

Το ρόδο κι όμορφος ανθός…

Πρώτη μέρα της Άνοιξης!

 

Σήμερα, με την εαρινή ισημερία μπαίνει και επισήμως η άνοιξη! Με το καλό να τη δεχτούμε! Και γύρω μας αλλά και… στην καρδιά μας!

Μας έβγαλε από την άβυσσο της ενοχής για το δικό μας τραγούδι…

Οι ζευγάδες φεύγουν κυρά Δόμνα, η σπορά μένει

     ΩΔΗ ΣΤΗ ΔΟΜΝΑ ΣΑΜΙΟΥ
   Η φωνή της είχε πότε το χρώμα της Ανατολής, και πότε του άδεντρου βουνού. Ώχρα και θρυμματισμένο καφετί. Σα να σεργιανούσε πάντα.         «Είμαι ξενάκι. Τη βλέπεις τη θωριά μου. Προσπαθώντας για λίγο γαλανό, απ’ το ταξίδι μου το πρώτο, έφερα μαζί τη σκόνη και τη νοικοκυροσύνη, τα’ σμιξα με τ’ απάτητα και του λαού μου τη λαλιά. Δες με! Πόσος κόπος, πόσος πόνος, ατέλιωτο σεργιάνι απ’ τα μικράτα μου, να βάλω χίλιες φωνές και δυο χιλιάδες ήθη και του κόσμου τα ανείπωτα, στη σειρά, στη καρδιά. Γυναίκες στα παράλια, βοτάνια και ορμή ορεινή, καυμοί θαλασσινοί, του κάμπου βάσανα. Δεν είμαι μόνο μία συλλέκτρια. Οι καταγραφές μου εμεπιρία. Οι εμπειρίες χαρά. Κι οι άνθρωποι αγάπη.  Η ζωή μου όλη ένα αέναο ταξίδι.»       Είμαι δυο βήματα μακριά της κι ακόμη παραμιλώ τις σκέψεις μου. δεν χρειάζεται να ρωτάς. Εκείνη επίμονη, ταγμένη, παντού, έκανε το μεράκι της δικό μας. Επανέφερε μνήμες χαμένες πίσω. Πλούτος αυθεντικός, τέχνη ανεπιτήδευτη. Μας έβγαλε από την άβυσσο της ενοχής για το δικό μας τραγούδι. Δημοτικό τραγούδι είμαστε εμείς, τα παιδιά των ανώνυμων, τα παιδιά των λαών. Και μόνο γι’ αυτό σ’ ευχαριστώ κυρά Δόμνα.
Καλό υπόλοιπο σεργιάνι!

Ο Καποδίστριας διώκτης των Μασονικών στοών

Ο Καποδίστριας διώκτης των Μασονικών στοών - Λίγο μετά δολοφονείται στο Ναύπλιο
Για τον Ιωάννη Καποδίστρια, και την αναλήθεια που γράφουν ότι υπήρξε μασόνος διαβάστε το ακόλουθο αντίγραφο αρχείου:
EΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ Αριθ. 2953 Μυστική Εγκύκλιος
Ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Προς το Πανελλήνιον.
Προς τους κατά το Αιγαίον Πέλαγος και την   Πελοπόννησον Εκτάκτους Επιτρόπους και τους Αρχηγούς των κατά ξηράν και   θάλασσαν Δυνάμεων.
Γνωρίζει η Κυβέρνησις, ότι Πολίται τινές επιμένουν πιστεύοντες και τους  άλλους  πείθοντες, ότι αι μυστικαί Εταιρείαι χορηγούσι μέσα σωτήρια εις  την  Πατρίδα, ή τουλάχιστον Αιγίδα υπό την οποίαν συνδεόμενοι μεταξύ των  οι  άνθρωποι δια μυστικών δεσμών δύνανται να απολαύσωσιν εντός της  Πατρίδος των και δια της ξένης επιρροής αξιώματα, τιμάς, και το πλέον  τύχην, ό  εστι χρήματα.
Όσον και αν ελεεινολογή η Κυβέρνησις την απειρίαν των Ελλήνων των από   τοιαύτας εισηγήσεις παρασυρομένων δεν ήθελε δώσει την προσοχήν της, αν   δεν ήτο καταπεπεισμένη πόσον ολέθρια αποτελέσματα δύναται να φέρη εις   την κρίσιμον ταύτην στιγμήν η περί τούτων γνώμη, την οποίαν οι εχθροί   της Ελλάδος ήθελον συστήσει και εις τον Κόσμον, και εις τας Ευρωπαϊκάς   Κυβερνήσεις. Αν η Ελλάς εγκατελείφθη από το 1821 έως τον Ιούλιον μήνα του τελευταίου  έτους, τούτο προήλθε διότι οι εχθροί της την παρέσταιναν αδιακόπως προς  τους Βασιλείς, ως λαόν επαναστατωθέντα και αγωνιζόμενον υπό την   διεύθυνσιν και υπό τους σκοπούς Μυστικών Εταιρειών, όθεν επήγασαν αι   καταστροφαί της Ισπανίας και Ιταλίας. Συνεχίστε να διαβάζετε Ο Καποδίστριας διώκτης των Μασονικών στοών.

…δε βρήκα λόγια ταιριασμένα!

Με αφορμη το θέμα του  διαγωνισμσμού, ένα τραγούδι απο τους αγαπημένους Χαϊνιδες!

Ακούς εκεί….We blame you!

Κείμενο του Αλκίνοου Ιωαννίδη ως απάντηση σε έναν Άγγλο που του είπε πως οι Έλληνες

κάνουν ζημιά στις οικονομίες των άλλων χωρών της Ευρώπης.

«We blame you, you know, μου είπε ένας Άγγλος στο Λονδίνο. Εννοούσε πως οι Έλληνες κάνουμε ζημιά στις οικονομίες των άλλων χωρών της Ευρώπης. Με την κυκλοφορία της συλλογής “Local Stranger” στο εξωτερικό, θα πέφτω συχνά πάνω σε τέτοιου είδους ατάκες ξένων δημοσιογράφων.

Τι να απαντήσω; Τι να του πω; Πως οι αποικιοκράτες παππούδες του συμπεριφέρονταν στους Kύπριους δικούς μου σαν να ήταν ζώα, επειδή ήταν βοσκοί και δεν είχαν μπάτλερ; Πως η βασίλισσά του, αυτή η γιαγιά με τα καταπληκτικά καπέλα, όταν ήταν νέα υπέγραφε με το χέρι της θανατικές καταδίκες παιδιών 19 και 20 χρονών που πάλευαν να ελευθερώσουν τον τόπο τους; Να του πω για την εξωτερική πολιτική της χώρας του, που τεχνητά προκάλεσε το μίσος μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, άνοιξε με το ζόρι την όρεξη στην Τουρκία για την Κύπρο και με τη βοήθεια της αστείρευτης δικής μας λεβεντομαλακίας δημιούργησε το Κυπριακό πρόβλημα, με χιλιάδες νεκρούς, αγνοούμενους και πρόσφυγες;

Να του πω για τον εμφύλιο εδώ στην Ελλάδα και για τον ρόλο που έπαιξε η εξωτερική πολιτιτική της χώρας του; Για τη σύμπραξη με τους ηττημένους Γερμανοτσολιάδες και κάθε λογής δοσίλογους εναντίων όσων αγωνίστηκαν για την ελευθερία στο βουνό; Για το πώς εκμεταλλεύτηκαν την εγκεφαλική σκλήρηνση και τον επαρχιωτισμό της εδώ κομμουνιστικής ηγεσίας προκειμένου να ξεφορτωθούν μια και καλή το πιο δημιουργικό και αλτρουιστικό κομμάτι της χώρας; Πως από τότε επικράτησαν εδώ οι βολεψάκιδες, οι παρτάκιδες και οι ελληνάρες χωρίς Ελλάδα – αυτοί που όταν λένε «αγαπώ την πατρίδα μου» εννοούν στην καλύτερη περίπτωση «αγαπώ τον εαυτό μου» ή ακόμα «μισώ όλους τους άλλους» – φέρνοντας τη χώρα σήμερα στην καταστροφή;

Ας μη μιλήσω για τη Γερμανία, μη σας κουράζω με τα αυτονόητα…

“We blame you!” Έλα τώρα Robert, behave yourself να πούμε, μην κάνεις σαν παιδί! Κι εγώ σας κατηγορώ άμα είν’ έτσι.

Οι εταιρείες και οι κυβερνήσεις σας ανέθρεψαν και στήριξαν τη διαφθορά μας, προκειμένου να μας πουλήσουν σε διπλή τιμή τα άχρηστα, μισοχαλασμένα όπλα, τα φάρμακα και τις τηλεπικοινωνίες τους. Έστησαν Ολυμπιάδες. Η δική μας κόστισε διπλάσια από του Σίδνευ, το είπε τότε υπουργός μας, υπερήφανος, σε ξένο κανάλι. Κι όταν ρωτήθηκε ο υπουργός στη συνέχεια: «Εννοείτε πως αυτά πληρώνονται με ξένα κεφάλαια;» απάντησε παρεξήγημένος (έχουμε και μια αξιοπρέπεια!), «Όχι! Αποκλειστικά με δικά μας χρήματα. Θα μάθουμε πόσα ακριβώς μετά το πέρας των αγώνων»! Τα πλήρωσε το κράτος, δηλαδή εμείς, δηλαδή τα εγγόνια μας. Κι εμείς φωνάζαμε «Ζήτω» και «Γεια». Και στήναμε ωραίες τελετές έναρξης και λήξης. Γραφείο τελετών! Συνεχίστε να διαβάζετε Ακούς εκεί….We blame you!.

Άνεμος και ενέργεια (2)

3. ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΙ ΣΥΜΒΟΛΑ

 Ο διασημότερος ίσως ανεμόμυλος στην ευρωπαϊκή ιστορία ανήκει στη ισπανική λογοτεχνία, δηλαδή δεν υπήρξε ποτέ . Είναι εκείνος στον οποίο επιτίθεται ο Δον Κιχώτης στο γνωστό μυθιστόρημα. Ο Σάντσο Πάντσα τον παρακολουθεί Ένας ακόμα παγκόσμια διάσημος ανεμόμυλος – ο οποίος εξακολουθεί να λειτουργεί ως πασίγνωστο καμπαρέ είναι ο Κόκκινος Μύλος – MOULIN ROUGE – της γαλλικής πρωτεύουσας Οι εικόνες με ανεμόμυλους έγιναν σύμβολα σε χώρες όπως η Ολλανδία με τους χαρακτηριστικούς windmolens της . Σήμα κατατεθέν έγιναν όμως και οι μύλοι στην κυκλαδική μας Μύκονο.

 
4. ΑΝΕΜΟΜΥΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η εμφάνιση των ανεμόμυλων στον ελλαδικό χώρο γίνεται τον 13ο αιώνα στην Ρόδο και στην Κρήτη και στη συνέχεια σε άλλα νησιά. Ειδικά στην Κρήτη εμφανίζονται κατά την Ενετοκρατία γραπτές μαρτυρίες με ανεμόμυλους για την άλεση σιτηρών Ανεμόμυλοι της Μυκόνου. Σήμερα, διατηρούνται οι επτά από τους δέκα ανεμόμυλους που υπήρχαν στη Μύκονο ως τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα και με την ενέργεια των βοριάδων άλεθαν τα ντόπια σιτηρά. Οι μύλοι της Μυκόνου, πρώιμες μεταποιητικές μονάδες, συνέβαλαν καθοριστικά μεταξύ 17ου και 19ου αιώνα στην οικονομική ευρωστία του νησιού. που ως αναγκαίος σταθμός για τα διερχόμενα το Αιγαίο ιστιοφόρα πλοία, τα προμήθευε με παξιμάδι. Χάνοντας την οικονομική σημασία τους με την εξέλιξη της τεχνολογίας μετά το 1920, έχασαν την οικονομική σημασία τους αλλά αναδείχθηκαν σε ένα από τα δημοφιλέστερα μνημεία των Κυκλάδων και η εικόνα τους, σαν ένα «σήμα κατατεθέν», ταξίδεψε σε όλη τη Γη. Συνεχίστε να διαβάζετε Άνεμος και ενέργεια (2).

30 χρόνια πριν… η κυρά της Ρω

 

 

Η ΚΥΡΑ ΤΗΣ ΡΩ (30 χρόνια από τότε που έφυγε από κοντά μας)
1982-2012 30 χρόνια από τότε που η κυρά της Ρω διάβηκε τους δρόμους τ’ ουρανού…

Παράδειγμα Ηρωισμού και αυτοθυσίας: Γρηγόρης Αυξεντίου

«Στην εσχάτην ανάγκην θα αγωνιστώ και θα πεθάνω σαν Έλληνας, αλλά ζωντανόν δεν θα με πιάσουν».
                                                                                                                          Γρηγόρης Αυξεντίου.

Ο Γρηγόρης Αυξεντίου γεννήθηκε στο χωριό Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου, που βρίσκεται ανάμεσα στη Λευκωσία και την Αμμόχωστο, στις 22 Φεβρουαρίου του 1928. Από τη φύση του ήταν παράτολμος και ατίθασος, ενώ είχε γαλουχηθεί με εθνικά και θρησκευτικά ιδεώδη. Οι γονείς του, Πιερής και Αντωνού, ήταν εύποροι αγρότες. Είχε και μια αδερφή, την Χρυσταλλού Αυξεντίου-Σουρουλλά Ο Γρηγόρης μετά το δημοτικό σχολείο του χωριού του φοίτησε στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και ακολούθως έφυγε για την Ελλάδα με σκοπό να γίνει στρατιωτικός. Για να σπουδάσει, πήρε πρώτα την ελληνική υπηκοότητα και ξεγράφτηκε ουσιαστικά από την τότε αγγλοκρατούμενη Κύπρο. Μπήκε τελικά στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών και παράλληλα μελετούσε φιλολογία σκοπεύοντας να παρακολουθήσει αργότερα τη Φιλοσοφική. Το 1949 απέτυχε στις εξετάσεις της Σχολής Ευελπίδων και γράφτηκε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών του Ελληνικού Στρατού και έλαβε κατάρτιση ανθυπολοχαγού. Εκεί αφού αποφοίτησε, έκανε τη στρατιωτική του θητεία στον 1° λόχο του 613ου τάγματος πεζικού, στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα και αλλού, απ’ όπου και έστελνε φλογερά πατριωτικά γράμματα στους δικούς του, αναφέροντας ότι εκεί αισθανόταν περήφανος γιατί έκανε το καθήκον του προς την πατρίδα. Τελείωσε τη θητεία του στις 15/11/1952 και επέστρεψε στην Κύπρο, όπου άρχισε να εργάζεται στα κτήματα του πατέρα του σαν οδηγός, μεταφέροντας εργάτες από τη Λύση στην Αμμόχωστο. Εκείνη την περίοδο αρραβωνιάζεται. Τον Ιανουάριο του 1955 μυήθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α. (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών, με κύριο στόχο την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα) από τον Ανδρέα Αζίνα και είχε την πρώτη του επαφή με το Γρίβα στις 20/1/1955, που ήταν αρχηγός της Ε.Ο.Κ.Α. και μπήκε στον αγώνα κατά των Άγγλων. Αντί του καθιερωμένου όρκου, ο Γεώργιος Γρίβας Διγενής δέχτηκε τον λόγο της στρατιωτικής τιμής του Αυξεντίου. Την άνοιξη του ιδίου χρόνου συμμετείχε στις επιθέσεις κατά της Ηλεκτρικής Εταιρείας και του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Λευκωσίας.

Συνεχίστε να διαβάζετε Παράδειγμα Ηρωισμού και αυτοθυσίας: Γρηγόρης Αυξεντίου.

Όχι στην εθνική κατάθλιψη…

Γύρω μας βλέπουμε πρόσωπα σκυθρωπά. Το άγχος καταλαμβάνει τους Έλληνες και είναι έκδηλη η αγωνία για το μέλλον. Οι δημοσκοπήσεις και οι έρευνες των ειδικών Ινστιτούτων καταγράφουν μία εντεινόμενη και διευρυνόμενη τάση εθνικής κατάθλιψης. Στο μετρό ακούω συνεχώς και περισσότερους ανθρώπους να παραμιλούν. Στους δρόμους βλέπουμε εκατοντάδες ανθρώπους να ψάχνουν φαγητό στους κάδους απορριμμάτων.
Ο καθένας μας ερωτά τον άλλο τί ξέρει, τι ακούει, τί προβλέπει για τα οικονομικά προβλήματα. Σύγχυση επικρατεί σε όσους ακούν και διαβάζουν τα ΜΜΕ. Κάθε αναλυτής έχει τη δική του γραμμή και άποψη που διαφωνεί με τις απόψεις και προβλέψεις των άλλων. Εικόνες και καταστάσεις ασυνήθιστες ειδικά για όσους γεννήθηκαν μετά το 1950 και έζησαν σε περιόδους σχετικής ανάπτυξης και ευμάρειας. Συνεχίστε να διαβάζετε Όχι στην εθνική κατάθλιψη….

Αμόλα καλούμπα!

Ένας μεγάλος φωτεινός ήλιος έχει τη θέση του στο δελτίο καιρού την ημερα του Σαββάτου!

Μιας λοιπόν και ο καιρός το επιτρέπει, τι ποιο ιδανικό λοιπόν από ένα πικ-νικ;!!!
Όχιι όμως οποιοδήποτε πικ-νικ!

Τι λέτε για ένα (πρώορο) πεταγμα ΧΑΡΤΑΕΤΟΥ;!!!!!!!

Πάρτε το κέφι σας, τα μουσικά σας όργανα, τις καλούμπες σας,
τις ψάθες και τους μουσαμάδες σας κι ελάτε!!!!

Που; Στο  λόφο Φιλοπππάπου! Αυτό το Σάββατο 25/2/2012 και ώρα 10: 30!

Το κέφι, το παιχνίδι, η μουσική δε θα λείψουν! Τα έχουμε αναλάβει όλα!

Θα λείψεις εσύ;;;;

Σίγουρα θα αναρωτιέστε πως και γίνεται νωρίτερα….
επειδή πολλά παιδιά είναι από επαρχία και θέλουν να περάσουν την Καθαρά Δευτέρα με τους δικούς τους,
σκεφτήκαμε να μην τους στερήσουμε και ένα…. πέταγμα με την παρέα των Αντι-ρήσεων! Έχετε αντίρρηση;!!!

ΠΡΟΣΟΧΗ! Όποιος κύριος επιθυμεί και μπορεί ας φέρει μαζί του από ένα αναψυκτικό ή χυμό ή ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό!

Οι κυρίες αν θέλουν και μπορούν από ένα σακουλάκι πατατάκια!

Ευχαριστούμε πολύ!

Το πως θα έρθετε εδώ: http://www.ploigos.gr/?sessionid=9cbf6094db6befe46f7b81a01220cb42

Και ο χάρτης για το κινητό σας εδώ: http://www.ploigos.gr/m/?sessionid=9cbf6094db6befe46f7b81a01220cb42

…πιο ψηλά, όλο ψηλότερα!


ETOIMAΣΤΕΙΤΕ! Σε λίγο θα πετάξουμε και τους δικούς μας!

Άνεμος και Ενέργεια (1)

Ιστιοφόρο, Ανεμόμυλος, Ανεμογεννήτρια

 

Ενέργεια που μεταβιβαζόταν από ανθρώπινα σώματα – κωπηλάτες σε κουπιά αλλά και – σε πρώτο ρόλο – ΕΝΕΡΓΕΙΑ του ΑΝΕΜΟΥ – κίνησε επί αιώνες τα εκατομμύρια ιστιοφόρα – ανθρώπινες κατασκευές σε κάθε είδους ταξίδια στην επιφάνεια των θαλασσών και σημάδεψε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τη διαδρομή του ανθρώπινου πολιτισμού. Οι Αχαιοί με τη θυσία της Ιφιγένειας και η περιπλάνηση του Οδυσσέα δημιούργησαν τα σύμβολα αλλά οι Φοίνικες, οι Έλληνες, οι Βίκινγκς, οι Κινέζοι, οι  Βενετσιάνοι, οι Πορτογάλοι, οι Ισπανοί, οι Ολλανδοί και οι Άγγλοι ήταν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές, χωρίς βέβαια να είναι μόνον αυτοί.

1. Η φτερωτή των Περσών ήταν ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ.

Οι Άραβες τους ήξεραν. Εξάλλου η πρώτη γραπτή αναφορά σε ανεμόμυλο εμφανίζεται σε έργα Αράβων συγγραφέων του 9ου μετά Χριστόν  αιώνα. Το συγκρότημα ανεμόμυλων για άλεση των σιτηρών βρισκόταν στα σύνορα της Περσίας και Αφγανιστάν και η φτερωτή ήταν ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ  στρεφόμενη περί κατακόρυφο άξονα . Κάθε μύλος μετέδιδε κίνηση σε ένα μόνο ζεύγος οριζόντια τοποθετημένες μυλόπετρες.  Τον 13ο αιώνα οι μύλοι αυτού του τύπου ήταν γνωστοί στην Βόρεια Κίνα αλλά εν τω μεταξύ τον είχαν γνωρίσει και οι Άραβες. Συνεχίστε να διαβάζετε Άνεμος και Ενέργεια (1).

Πως είδα…το Σύνταγμα!

Αθήνα, Σύνταγμα: ώρα 18:00

Είναι η ατμόσφαιρα που κυριολεκτικά σου «καίει την ανάσα».Ο  ήχος από τις μολότοφ και τις κρότου  λάμψης ακουγόταν  ήδη από πολύ μακριά, πριν καν προσεγγίσω την πλατεία… Όταν έφτασα είδα πως δεν αποτελούσα μονάδα. Χιλιάδες ήταν μαζί μου εκεί.(εγώ γιατί άραγε πήγα;). Συνεχίστε να διαβάζετε Πως είδα…το Σύνταγμα!.

Κλείστε τα φώτα, φωτίζει η φωτιά…

Σύνταγμα … ώρα 0:00. το μέλλον σου είναι κάπου κάτω από τις στάχτες…

Μια εικόνα για την Ελλάδα χίλιες λέξεις…

(BestQuest:) Με αφορμή των κινητοποιήσεων ξανά στην Αθήνα σήμερα άλλα και βλέποντας αυτήν την φωτογραφία στο facebook θέλω να μου πείτε, τους σχολιασμούς σας και τι συναισθήματα σας έρχονται από την εικόνα,τι έχετε να πείτε για τις σκέψεις αυτών που σχολιάζουν από κάτω αρνητικά ή θετικά.

Συνεχίστε να διαβάζετε Μια εικόνα για την Ελλάδα χίλιες λέξεις….

Οι άνεμοι…έχουν ονόματα! (4)

δ. Το γήινο ανάγλυφο

ο ΒΑΡΔΑΡΗΣ της Θεσσαλονίκης 

Με το ίδιο όνομα  το ΠΟΤΑΜΙ και ο ΑΝΕΜΟΣ. 700 περίπου χρόνια μετά τον Χριστό, σε εποχή Βυζαντινής αυτοκρατορίας  οι μογγόλοι Βαρδάροι εισβάλλουν στην κοιλάδα του Αξιού για να εγκατασταθούν τελικά εκεί, καλλιεργώντας εδάφη που τους παραχωρήθηκαν. Γρήγορα αφομοιώθηκαν  από τους ντόπιους πληθυσμούς αλλά άφησαν τη λέξη Βαρδάρης ως συμπληρωματικό όνομα του ποταμού Αξιού – σε σύγχρονες σλαβικές γλώσσες, ο ποταμός  λέγεται  Вардар  Βαρδάρ – αλλά και στο όνομα του τοπικού ανέμου ο οποίος έπνεε και εξακολουθεί να πνέει στην περιοχή.

Ο Βαρδάρης κάνει περιοδικά την εμφάνισή του στη Θεσσαλονίκη ως ένας ξηρός βοριάς – ή βορειοδυτικός άνεμος – μεγάλης ταχύτητας.  Η εμφάνισή του στη Θεσσαλονίκη σχετίζεται και με το γήινο ανάγλυφο της περιοχής. Προέρχεται από το υψίπεδο των Σκοπίων και εισβάλλει στην ελληνική περιοχή από το άνοιγμα ανάμεσα στα βουνά Πάικο και Μπέλες. Διαρκεί δύο περίπου ημέρες και ενίοτε και τρεις έως τέσσερεις, αλλά κάνει αρκετές εμφανίσεις κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Συνεχίστε να διαβάζετε Οι άνεμοι…έχουν ονόματα! (4).