Δεν έδωκα καλούπια…

«Εζήτησα να ξυπνήσω ψυχές ικανές να καθορίσουν μονάχες τους αύριο την τύχη τους κι όχι νευρόσπαστα που να κινούνται σήμερα με τη θέληση του πρώτου τυχαίου δασκάλου τους κι αύριο με του άλλου οποιουδήποτε κυρίου τους.

Δεν έδωκα καλούπια σε καμιά περιοχή της ζωής και της σκέψης τους, καλούπια που αλλάζουν επιφανειακά μονάχα κ’ εξωτερικά τη ζωή, μα που αφήνουν αποκοιμισμένη και στείρα την ψυχή τους.

Όπου έβλεπα την ελεύθερη σκέψη τη σεβάστηκα και την αγάπησα, οσοδήποτε τολμηρή κι αν ήταν, και περιφρόνησα με αγανάκτηση το μυαλό το σκλαβωμένο μέσα στα δεσμά της πρόληψης και της υποκρισίας.

Γιατί μαθητής μου εμένα δεν είναι ‘κείνος που αγαπά την ήρεμη κι ακίνδυνη ζωή, τη στρωμένη με λουλούδια, αλλά εκείνος που μέσα του έχει ξυπνήσει η ανησυχία. Μαθητής μου δεν είναι ‘κείνος που θα μ’ αγαπήσει με μια θηλυκιά και μαλακή άγονη αγάπη, αλλά εκείνος που ακολουθώντας τις αρχές της επικίνδυνης πάλης θα με φτάσει και θα με ξεπεράσει, αρνούμενος ίσως στο τέλος εμένα.»

Μίλτος Κουντουράς, διευθυντής του Διδασκαλείου Θηλέων Θεσσαλονίκης

κάποιος μένει στο δρόμο, θα τον συναντήσουμε;

astegoi

ενημερώνουμε φίλους και γνωστούς! 

κι αν δεν μπορείς να έρθεις στις 2 Ιουνίου

τουλάχιστον μπορείς να μας φέρεις όσα ζητούνται

για να τα ετοιμάσουμε κι έτσι θα συμμετέχεις

πληροφορίες για το που και πότε θα τα συγκεντρώσουμε, προσεχώς…

«Γιατί πείνασα,
και μου δώσατε
να φάω,
δίψασα,
και μου δώσατε να πιω,
ξένος ήμουν,
και με περιμαζέψατε,

Συνεχίστε να διαβάζετε κάποιος μένει στο δρόμο, θα τον συναντήσουμε;.

Καλοτάξιδο το σπίτι «Μεθεξις»

Κάποιοι φίλοι με αντιρρήσεις ξεκίνησαν να στεγάσουν μια νέα κίνηση. Την καλωσορίζουμε κι ευχόμαστε αέρα στα πανιά τους!

Έλα να συζητήσουμε, να πιούμε ένα αφέψημα, να δούμε πως μπορούμε να συμπράξουμε και να μάθουμε ο ένας με τον άλλο.Εάν δεν φτάσουν τα φαγώσιμα, τα ροφήματα ή ό, τι άλλο, δεν πειράζει, η καλή παρέα και οι όμορφες κουβέντες γεμίζουν την ψυχούλα μας.Στην συντροφιά μας η Κατερίνα Μπάστα και η Ευγενία Τσακίρη που θα μας πουν λίγα λόγια για τα σεμινάρια που ξεκινούν από Δευτέρα 18 Μαΐου.

Σάββατο 16 Μαΐου στις 19:00, στο Μέθεξις, μία φρέσκια πρόταση, ένα νέο «σπίτι», το δικό σου.

Αρτέμωνος 92 δίπλα στο μετρό του Αγίου Ιωάννη.

θα ενώσεις τη θέλησή σου στην δύναμή μας; στήριξε τη δράση αλληλεγγύης

Οι φίλοι με «Αντι-Ρήσεις» σε συνεργασία με τον χώρο τέχνης και δράσης «Το Βρυσάκι» και το «Δίκτυο Αλληλεγγύης Λέρου» συγκεντρώνουμε αυτά που όντως χρειάζονται αυτό το διάστημα στο νησί Λέρος οι άνθρωποι που δραστηριοποιούνται και ενώνουν τις δυνάμεις τους, ώστε να περιθάλψουν και να βοηθήσουν τους μετανάστες που φτάνουν στο νησί κάθε τόσο.

Συγκεκριμένα λοιπόν για να έχουμε έμπρακτες «Αντι-Ρήσεις» την επόμενη Τετάρτη 13/5 και Πέμπτη 14/5 και ώρες 20.00 με 21.30 στο «Βρυσάκι» -οδός βρυσακίου 17 Πλάκα, πλησίον μετρό Μοναστηράκι- συναντιόμαστε, κουβεντιάζουμε, πίνουμε καμια μπύρα κι ανταμώνουμε φέρνοντας ο καθένας μας ζευγάρια κάλτσες και μπισκόντα ή κρακερς.

Αυτές τις δυο νύχτες λοιπόν τα συγκεντρώνουμε και τα πακετάρουμε για να τα αποστείλουμε στους φίλους που ενεργοποιούνται στο «Δίκτυο Αλληλεγγύης Λέρου» προκειμένου να τα μοιράσουν στους ανθρώπους αυτούς που καλούνται να υποδεχθούν.

Ενεργοποιούμαστε και ενημερώνουμε φίλους ώστε να βοηθήσουμε κατα το δυνατόν κάνοντας ό,τι μπορούμε! Ένα ζευγάρι κάλτσες ή ένα πακέτο με κράκερς ή μπισκότα είναι ελάχιστα αλλά σημεντικά και ικανά για να ενισχύσουν έναν άνθρωπο. Μπορούμε να ανταποκριθούμε αρκεί να το θελήσουμε!

 

Προσκλήσεις για θέατρο

Resizer.ashx

Μία παράσταση με 6 αδελφές, παράλληλα σύμπαντα, ποίηση, παιχνίδι με το φως και αέναη κίνηση μέσα σ’ ένα τετράγωνο ανεβαίνει στο Θέατρο Τζένη Καρέζη από τις 20 Απριλίου έως τις 25 Μαΐου 2015. Η ηθοποιός και σκηνοθέτης Γεωργία Ανδρέου, μετά την πολυσυζητημένη παράσταση «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος» (2011-2012), επιλέγει το κλασικό έργο του Άντον Τσέχωφ «Τρεις Αδελφές» για να εισχωρήσει στις ρωγμές του χρόνου και να μιλήσει για τις ελπίδες και τους φόβους ενός κόσμου μουδιασμένου, ανέστιου, που παραπαίει ανάμεσα στην πρόθεση για αλλαγή και την απόφαση για δράση.

Η σκηνοθέτης σκιαγραφεί με ρεαλιστικό και μαζί αλληγορικό τρόπο τους μηχανισμούς κινητοποίησης και αδράνειας, την πορεία προς την ατομική και κοινωνική ενηλικίωση των ηρωίδων του έργου, αλλά παράλληλα και του σύγχρονου δυτικού κόσμου που βρίσκεται σε μια διαδικασία μετάβασης, επώδυνης αλλά καθαρτικής, από το ημίφως των ψευδαισθήσεων στο ανελέητο φως της αλήθειας. Οι συνθήκες και τα πάθη των «Τριών αδελφών», ο κόσμος τους, μας είναι πολύ οικεία στο σημερινό αφιλόξενο κι εχθρικό τοπίο κρίσης, μαρασμού και αλλαγής.

Το είδαμε και το προτείνουμε!  Φίλοι του blog,
κληρώνουμε 3 διπλές προσκλήσεις για την παράσταση της Δευτέρας 11/5
αρκεί να στείλετε ως αύριο Πέμπτη βράδυ (24:00) email  με θέμα θέατρο τσέχωφ,  ονοματεπώνυμο, τηλέφωνο επικοινωνίας στο antirisisblog@gmail.com
Και όσοι δεν κερδίσετε αξίζει να το δείτε!

Συνεχίστε να διαβάζετε Προσκλήσεις για θέατρο.

Πριν απαντήσεις να ρωτάς Και πριν μιλήσεις κάνε Τα λόγια σου να τα φοράς Όχι να σε φοράνε

Έπειτα από μια βραδιά παραδοσιακών χορών και ένα σεμινάριο που περιείχε και παρουσίαση παραδοσιακής φορεσιάς Θράκης καταφέρνω να κάνω λόγια όσα έζησα κι όσα γεννήθηκαν ως σκέψεις μέσα μου. Είδα τις φορεσιές κρεμασμένες και φορεμένες και στάθηκα αμίλητα μπροστά στην αρχοντιά και στην ωραιότητα. Μπροστά στον πλούτο και στην δόξα της ζωής και των ανθρώπων. Οι άνθρωποι έφτιαχναν τον ρουχισμό τους. Και χρησιμοποιούσαν τα καλύτερα υλικά που μπορούσαν πολλές φορές. Όσο μπορούσαν. Από την φορεσιά αποκαλυπτόταν όλος σου ο κόσμος στην κοινωνία. Σε χαρές έβαζαν τα καλύτερα. Στην εκκλησία φορούσαν τα καλύτερα. Σε κάθε περίσταση. Πέρα από συμβολισμούς, οι φορεσιές είχαν και πρακτικές εφαρμογές στην καθημερινή τους ζωή. Αυτό που έκαναν δίχως να το συνειδητοποιούν γιατί απλά ήταν η ζωή τους, δίχως ερμηνείες ήταν να εκφράζουν τον πλούτο τους και στη φορεσιά.

Συνεχίστε να διαβάζετε Πριν απαντήσεις να ρωτάς Και πριν μιλήσεις κάνε Τα λόγια σου να τα φοράς Όχι να σε φοράνε.

«Άνθρωποι που δώσαν την χαρά, που ‘φτασε και σε μένα»

Σα να μην γεννήθηκαν ποτέ,
σα να ‘ταν ένα ψέμα
άνθρωποι που δώσαν την χαρά,
που ‘φτασε και σε μένα.

Άγιοι που δεν θα γιορταστούν
γιατί δεν θα τους βρουν
ημέρα που ταιριάζει.

Άμυαλοι που πέσαν στην φωτιά
για να ‘χει τ’ όνειρο
φωλιά για να κουρνιάζει.

Δεν τους πρέπουν εικονίσματα
κεριά και καντηλέρια
τις χοές μας που και που στη γη
και τη ματιά στ’ αστέρια.

Μέσα στης ζωής τον πανικό
ασίκικο χορό
χορεύουν οι ψυχές τους

Αχ! καρδούλα δως μου δύναμη
να βρω κάποια στιγμή
κι εγώ τις αντοχές τους.

«Την άνοιξη αν δεν την βρεις την φτιάχνεις» Οδ. Ελύτης

watercycling4

Για να το λέει ο Ελύτης κάτι θα ξέρει! Έμαθα πολλά από τη συμπεριφορά ενός ανθρώπου που μετά από μια παρεξήγηση, μετά από μια σύγκρουση, δεν έμεινε κλεισμένος στο εγωιστικό του τσόφλι αλλά θέλησε να υπερβεί το συνηθισμένο, το αυτονόητο. Επήγε κι έμεινε όλη νύχτα έξω από το σπίτι εκείνου με τον οποίο λογομάχησαν. Και το πρωί που τον βρήκε, συγχωρέθηκαν, κάθισαν και συζητήσανε. Η κίνηση αυτή μου φαίνεται μεγαλειώδης, γιατί περιέχει γνήσιο ενδιαφέρον, καθαρή συνείδηση, ισχυρή θέληση, αγάπη ανυπόκριτη, φοβερή ταπείνωση, επίμονη υπομονή, έμπρακτη εφαρμογή της σιωπηλής εμπειρίας του αυθεντικού.

Έφτιασε μιαν άνοιξη κι όχι μια νύξη, ούτε μια κλεισμένη, βουβή, αδιάφορη, γκρεμισμένη γέφυρα με τον άλλον. Και μετράς σε αυτόν τον τρόπο που θέλει να βρίσκει τον άλλο και να κοινωνεί και να μοιράζεται και να συγκρούεται και να ξαναχτίζει σχέσεις ανθρώπινες στο λίγο της ζωής μας στη γη, μετράς το φθηνό και το λίγο. Αυτός δεν μπόρεσε να κοιμηθεί στην ιδέα πως με κάποιον έχει διένεξη. Κι όχι μόνο αυτό, δίχως λόγια σηκώθηκε, άφησε το σπίτι του και τη θαλπωρή του βολέματός του και κίνησε να φαρδύνει τον παράδεισο που εκείνες τις ώρες τον στένευε εξαιτίας της σχάσης με τον συνάνθρωπο. Έπλεξε την άνοιξη στην καρδιά του και την πρόσφερε στον απέναντι, την μπόλιασε.

Συνεχίστε να διαβάζετε «Την άνοιξη αν δεν την βρεις την φτιάχνεις» Οδ. Ελύτης.

Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν

1004545_542309435845079_1731223396_n

Με τι πέτρες τι αίμα και τι σίδερο

Και τι φωτιά είμαστε καμωμένοι

Ενώ φαινόμαστε από σκέτο σύννεφο

Και μας λιθοβολούν και μας φωνάζουν

Αεροβάτες

Το πως περνούμε τις μέρες και τις νύχτες μας

Ένας Θεός το ξέρει.

Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν

Κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες

Φίλε μου όσοι δεν ένιωσαν ποτέ με τι

Σίδερο με τι πέτρες τι αίμα τι φωτιά

Χτίζουμε ονειρευόμαστε και τραγουδούμε!

 

Θυμήθηκα πως είναι να κάνω όνειρα

228319-123065621248995900

Ένα σούρουπο την ώρα που ο ήλιος αλλάζει βάρδια στη γη κι αφήνει πίσω του σκοτάδι καβάλησα την μοτόρα και πήγα στην άκρη του νησιού. Τα άνθη των δέντρων στόλιζαν το δρόμο με μοσκοβολιές. Ανέβηκα στα βράχια από κεί που έκανα βουτιές. Φυσούσε ο αγέρας κι έσπρωχνε την θάλασσα με δύναμη στα βράχια. Αυτός ο ήχος με ξεκουράζει. Αδειάζει το μυαλό μου. Στάθηκα για ώρα ακίνητος. Έκλεισα τα μάτια μου και σήκωσα τα χέρια μου σε σχήμα αγκαλιάς. Σε λίγη ώρα η αλμύρα με είχε λούσει.

Συνεχίστε να διαβάζετε Θυμήθηκα πως είναι να κάνω όνειρα.

Μια αλήθεια την Πρωταπριλιά!!!

koutia

Μακάρι να ήταν ψέμα…

blog - Eagle - 2010-05-25 - Για τηλεόραση 2 (Ζώων και παιδιών ανατροφή)

Έτσι απλά!

Εκπομπή (χιουμοριστική) του γερμανικού καναλιού ZDF που αναδεικνύει με καυστικό τρόπο το θέμα της Τρόικας στην Ελλάδα και των γερμανικών αποζημιώσεων.
Αξίζει να το παρακολουθήσετε.

«Χανιά 1821»

Ένα μικρο (20 λεπτά) ντοκιμαντέρ για την ιστορία των Χανίων το έτος 1821.

Βίντεο Ιάπωνα για τα Μετέωρα

Ένας Ιάπωνας τουρίστας, θαύμαζε τις ομορφιές της χώρας μας, την επισκέφθηκε, όμως εκείνο που του έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν τα Μετέωρα και τα μοναστήρια επάνω στα βράχια.

Η διαμονή του εκεί του έμεινε αξέχαστη και οι εικόνες που είδε καταγράφηκαν, όχι μόνο στη μνήμη του, αλλά και στην κάμερά του.

Μέσα σε 3 λεπτά μας παρουσιάζει όλο το μεγαλείο και τη γοητεία της περιοχής με τη βοήθεια της φωτογραφικής μηχανής και ενός drone που τράβηξε μοναδικές εικόνες.

«Όχι πρώτες σειρές… Δεν βλέπω καλά…»!!!

ταινια 26-03

Απλές δράσεις που κάνουν την ζωή μας…. ένα κομμάτι παράδεισο!

Οι περισσότεροι προσπερνούν έναν άστεγο χωρίς καν να τον κοιτάξουν. Τρεις Γερμανοί φοιτητές όμως, αποφάσισαν να το αλλάξουν αυτό.

Πρώτα πλησίασε ο ένας από αυτούς έναν άστεγο και ζήτησε να δανειστεί για λίγο το κουβαδάκι του. Στην εύλογη απορία του άστεγου ο φοιτητής απάντησε… «Απλά για να παίξω μουσική με αυτό».

Ο φοιτητής παίρνει ένα καπέλο, το τοποθετεί ανάποδα μπροστά του και αρχίζει να χτυπά ρυθμικά το κουβαδάκι…

Δείτε τη συνέχεια στο πολύ όμορφο βίντεο:

Όταν μια ολόκληρη γειτονία γίνεται… όπως εσύ 😉

Από αισθήματα… πως πάμε???

1496660_1019700658044984_7945708845694224726_n

Σεμινάριο Ιστορίας

Holevas_08-03

Τιμή σ’ εκείνους όπου στη ζωή των ώρισαν να φυλάγουν Θερμοπύλες

11018898_421546664675064_7097768189847861254_n

Έρχονται άνθρωποι στη ζωή μας, σπάνιοι,

ανυπολόγιστης αξίας, προσφοράς και θυσίας.

Σηματωροί και κήρυκες που μας δείχνουν

άλλες οπτικές, άλλης βιοτής, με ορίζοντες ανοιχτούς.

Με πρόσημα θετικά στο νου και την καρδιά τους.

Φεύγοντας,  μάς παραδίδουν τη σκυτάλη να συνεχίζουμε

με πνεύμα ενότητας, ταπεινής συνεργασίας, θυσιαστικού αγκαλιάσματος, εμπνευσμένης συνδημιουγίας

ώστε να αυξάνει αυτή η παρακαταθήκη.

Αυτό το ανεκτίμητης αξίας δώρο

που γέμιζε τις εμπειρίες μας και πότιζε…τις ρίζες μας.

Δεν μας επιτρέπεται να την κρατήσουμε

εγωιστικά με σκέψεις αξιωσύνης και μη

αλλά να την μοιραστούμε και να την προσφέρουμε όπως μας δόθηκε στους νεότερους.

Αυτό μόνο  θα αποτελεί ουσιαστικά το έμπρακτο «ευχαριστώ» μας.

Συνεχίστε να διαβάζετε Τιμή σ’ εκείνους όπου στη ζωή των ώρισαν να φυλάγουν Θερμοπύλες.

ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΓΩ ΞΥΠΝΑΩ ΚΑΙ ΚΟΙΜΑΜΑΙ !