Είσαι προνομιούχος

Τίποτα δεν είναι δεδομένο. Σκέψου πως θα ήταν η ζωή σου δίχως κάποιες καταστάσεις, δίχως κάποια πρόσωπα που συνάντησες στη πορεία. Ούτε αυτά που έζησες όπως τα έζησες είναι αυτονόητα επειδή σου δόθηκαν. Είσαι προνομιούχος…το ζήτημα είναι πως τα χρησιμοποιείς όσα ζεις κι ό,τι συ προσφέρεται. Και από όλα έχεις όφελος όταν στρέφεσαι στον εαυτό σου και παλεύεις με το «εγώ» σου. Δεν ξεχνάμε ποτέ όσους μας φέρθηκαν τις δύσκολες στιγμές με αγάπη. Το τώρα δεν ξαναρχεται. Και δεν το ζω γιατί σκέφτομαι πως κι αύριο μέρα είναι. Κάποιες φορές ξαφνικά η ζωή τα φέρνει αλλιώς με τους ανθρώπους. Αλλάζουν ρότα και διάθεση. Ο,τι δίνεται διαρκεί όσο μας επιτρέπεται. Έρχεται, μας αφυπνίζει και χάνεται. Το αξιωνόμαστε κι ύστερα χανόμαστε! κι αλλάζει ο νους πορεία. Οι λεπτομέρειες κάνουν την διαφορά. Αυτά λέω στον εαυτό μου αλλά δεν ακούει!

Ποίημα στους φίλους

filoi

Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις
για όλα τα προβλήματα της ζωής σου,
ούτε έχω απαντήσεις
για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου ˙
όμως μπορώ να σ’ ακούσω
και να τα μοιραστώ μαζί σου.

Δεν μπορώ ν’ αλλάξω
το παρελθόν ή το μέλλον σου.
Όμως όταν με χρειάζεσαι
θα είμαι εκεί μαζί σου.

Συνεχίστε να διαβάζετε Ποίημα στους φίλους.

Καλή αντάμωση

eee

Πάμε για χαμό!

pita 2015 13

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΑΣ

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ – ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΤΕ ΤΗΝ ΦΟΡΜΑ

δικός σου ο κόσμος

ry4biasf2

Η χώρα αυτή που εσένα μονάχα κοιτά,
τους άνθινούς της θησαυρούς στρώνει μπροστά σου,
δικός σου ο κόσμος όλος
μα, κι απ’ όλονε τον κόσμο
στην πατρίδα σου να δώσεις την καρδιά σου!

Άγγελος Τερζάκης

Ένα ωραίο γράμμα

«Οι καλλιεργημένοι άνθρωποι σέβονται την ανθρώπινη ατομικότητα και γι’ αυτό είναι πάντοτε συγκαταβατικοί, γελαστοί, ευγενικοί, υποχρεωτικοί.

 Δεν χαλούν τον κόσμο για το σφυρί ή για τη γομολάστιχα που χάθηκαν. Δεν αγανακτούν για τους θορύβους ή το κρύο. Δέχονται με καλοσύνη τα χωρατά και την παρουσία ξένων ανθρώπων στο σπιτικό τους. Δεν συμπονούν μονάχα τους κατώτερους, τους αδύναμους και τις γάτες. Πονάει η ψυχή τους και για κείνο που δεν φαίνεται με γυμνό μάτι.

Είναι ντόμπροι και φοβούνται το ψέμα σαν τη φωτιά. Δεν λένε ψέματα ακόμα και για τιποτένια πράγματα. Το ψέμα προσβάλλει εκείνους που το ακούνε και ταπεινώνει στα μάτια τους εκείνους που το λένε. Δεν παίρνουν ποτέ πόζα, στο δρόμο είναι όπως και στο σπίτι τους, δεν ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κατώτερου τους.

Δεν είναι φλύαροι και δεν αναγκάζουν τον άλλο να ακούει τις εκμυστηρεύσεις τους όταν δεν τους ρωτάει. Δεν ταπεινώνονται για να κεντήσουν τη συμπόνια του διπλανού. Δεν παίζουν με τις ευαίσθητες χορδές της ψυχής των άλλων για να κερδίζουν σαν αντάλλαγμα αναστεναγμούς και χάδια.

Δεν λένε «εμένα κανείς δεν με καταλαβαίνει», ούτε «πουλήθηκα για πέντε δεκάρες», γιατί αυτά δείχνουν πως αποζητάν τις φτηνές εντυπώσεις. Είναι πρόοστυχα τερτίπια, ξεθωριασμένα, ψεύτικα. Δεν είναι ματαιόδοξοι. Δεν τους απασχολούν τέτοια ψεύτικα διαμάντια όπως οι γνωριμίες με εξοχότητες.

Όταν κάνουν δουλειά που δεν αξίζει ένα καπίκι, δεν γυρίζουν με χαρτοφύλακα των εκατό ρουβλιών και δεν καμαρώνουν πως τάχα τους άφησαν να μπουν εκεί που δεν επιτρέπουν στους άλλους. Κι ο Κριλώφ ακόμα λέει πως το άδειο βαρέλι ακούγεται πιο πολύ από το γεμάτο.

Αν έχουν ταλέντο, το σέβονται. Θυσιάζουν γι’ αυτό την ησυχία τους, τις γυναίκες, το κρασί, την κοσμική ματαιότητα. Είναι περήφανοι για την αξία τους και έχουν συνείδηση της αποστολής τους. Αηδιάζουν από την ασχήμια και καλλιεργούν μέσα τους την ομορφιά.

Δεν μπορούν να κοιμηθούν με τα ρούχα, δεν μπορούν να βλέπουν στο τοίχο κοριούς, να πατούν σε φτυσιές. Δαμάζουν όσα μπορούν και εξευγενίζουν το ερωτικό ένστικτο. Δεν κατεβάζουν βότκα όπου βρεθούν. Πίνουν μονάχα όταν είναι ελεύθεροι και τους δίνεται ευκαιρία. Γιατί τους χρειάζεται «γερό μυαλό σε γερό κορμί».

Απόσπασμα από ένα γράμμα του Αντόν Τσέχωφ στον αδερφό του Νικολάι.

Βαρύς ο κόσμος να τον ζήσεις…

DSC_0161Βαρύς ο κόσμος να τον ζήσεις όμως για λίγη περηφάνια το άξιζε!

Οδυσσέας Ελύτης

ένα χειρόγραφο του μεγάλου Έλληνα ποιητή και ζωγράφου

αφημένο στην βιβλιοθήκη του αντικαρκινικου- ογκολογικού νοσοκομείου Αθηνών  «Άγιος Σάββας»

μια φωτογραφία από τα κάλαντα που τραγούδησε μια παρέα, παραμονές Χριστουγέννων εκεί.

Βουβός Άγγελος (2014)

«Βουβός Άγγελος»

Μια ταινία για τους σύγχρονους νέους από την ερασιτεχνική κινηματογραφική ομάδα της ενορίας του Ι. Ν. Αγίου Παντελεήμονος Χαλέπας Χανίων. Προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 21 Δεκεμβρίου 2014 στα πλαίσια των Χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων της ενορίας.

Σενάριο: Μαρία Παστουρματζή
Σκηνοθεσία: Μάνια Παπαδάκη
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρία Παπαδογιάννη
Μοντάζ: Αντώνης Τζατζάνης

Επά που καλαντήσαμε!

yyy

Για 7η συνεχόμενη χρονιά πιστοί στο ραντεβού μας,

καλαντήσαμε τα παραδοσιακά κάλαντα

σε γειτονιές της Αθήνας προξενώντας έκπληξη,

γιατί συνεχίζουμε να έχουμε Αντι-Ρήσεις!

Μια πρωτοβουλία που δεν υποκινείται από κανέναν

παρα μόνο από το κέφι, το μεράκι και την αμείωτη διάθεση

οι φοιτητές και οι νέοι να συναντιόμαστε και να γράφουμε ιστορία.

Να συναντιόμαστε και να καταθέτουμε

ό,τι ελπιδοφόρο, ζωντανό και δημιουργικό μπορούμε.

Είναι χαρά μας το γεγονός πως από το 2008 έχουν ξεκινήσει…

-πολλές παρέες εντός κι εκτός της χώρας-

και (ξανα)συνεχίζουν την παράδοση των Καλάντων στο τόπο τους!

Συνεχίστε να διαβάζετε Επά που καλαντήσαμε!.

Καλά Χριστούγεννα!

Ραντεβού αύριο στη πρόβα των Καλάντων!

img_0144

η τελευταία πρόβα θα γίνει αυτή τη ΔΕΥΤΕΡΑ 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2014 και ΩΡΑ 20.30-22.30

στην αίθουσα μουσικής στον 4ο όροφο της Πανεπιστημιακής Λέσχης

(Ιπποκράτους 15 Αθήνα, πλησίον Μετρό Πανεπιστήμιο)

ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΟΥΜΕ, ΝΑ ΖΕΣΤΑΘΟΥΜΕ,

ΝΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ.

Παρακμή- Υποδούλωση – Αναγέννηση

afisa-200-xronia-filikh

Την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014 και ώρα 11.30 το πρωί στην αίθουσα του φιλολογικού συλλόγου «Παρνασσός» (Πλατεία Ἁγ. Γεωργίου Καρύτση 8 Αθήνα, πλησίον ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο) με αφορμή τα 200 χρόνια από την ίδρυση της φιλικής εταιρείας (1814-2014) θα έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε, να συζητήσουμε και να προβληματιστούμε μέσα από άγνωστες πτυχές για τις ενέργειες και τη δράση της Φιλικής Εταιρείας, Σήμερα με ποιους τρόπους μπορούμε να πετύχουμε μια αναγέννηση;  Θα αναπτύξουν τις θεματικές οι: Δημήτρης Σταθακόπουλος και ο Ηλίας Φιλιππίδης. είσοδος ελεύθερη. Περισσότερα παρακάτω!

Συνεχίστε να διαβάζετε Παρακμή- Υποδούλωση – Αναγέννηση.

Έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα

γράψανε σ’ έναν τοίχο » πού χάθηκες; εσύ που έψαξες;»

εμπόδια

για να είμαστε παρέα και να δημιουργούμε μαζί,

πέρα από το βαρύ καθημερινό πρόγραμμα,

η αδιαφορία,

η πεποίθηση πως κάποιοι άλλοι θα είναι εκεί και θα ετοιμάσουν

κι  ο εγωισμός μου.

κι αλλού γράψανε: » αν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε ήδη νεκροί»

κι όταν βολεύομαι κι είμαι αυτάρκης στον μικρόκοσμό μου

δεν μ’ ενδιαφέρει ο άλλος.

Κι όταν δένω τον γαϊδαράκο μου απουσιάζω πλέον απ’ τη ζωή σου φίλε.

Συνεχίστε να διαβάζετε Έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Έζησαν και πέθαναν αγκαλιά

Καθημερινά κατακλυζόμαστε από πρότυπα που τίποτα δεν θυμίζουν σε αυτά που γαλουχήθηκαν και μεγάλωσαν οι γονείς μας.C3

Αν κάποιος δεν χωρίσει, δεν απατά τον/την σύζυγο του, το πιο πιθανό είναι πως θα χαρακτηριστεί οπισθοδρομικός.

Ε! Αν είναι και για λίγο να αισθανθούμε όπως οι πρωταγωνιστές της παρακάτω ιστορίας νομίζω ότι αξίζει για να το παλέψουμε.

Μετά από 66 χρόνια γάμου, ένα υπερήλικο ζευγάρι Συνεχίστε να διαβάζετε Έζησαν και πέθαναν αγκαλιά.

Αλλάζουν τα πράγματα

Είμαστε όλοι χαμένοι μέσα στη σκληρή καθημερινή πραγματικότητα!

πολλά προβλήματα, πολλές εργασίες, εκκρεμότητες. Χανόμαστε και απομακρυνόμαστε!

ξαναβρισκόμαστε και δυναμώνουμε!

μας δένουν και μας στηρίζουν στιγμές ωραίες, αληθινές ως αναμνήσεις που μας φέρνουν εγγύτερα.

Είναι αποδεδειγμένο πως για όσα θέλουμε κάπως παλεύουμε να βρούμε χρόνο.

Για όσα παραδεχόμαστε δίνουμε το παρόν.

Κουρασμένοι. Δίχως όρεξη για ζωή και επικοινωνία.

Πεθάναμε στα 25 μας και θα μας θάψουν στα 70.

Τίποτα και κανείς δεν είναι δεδομένα! η ζωή αλλάζει ραγδαία!

Συνεχίστε να διαβάζετε Αλλάζουν τα πράγματα.

Να πως ήταν το ξημέρωμα της 28ης…

Ψηλά στην Ήπειρο, ο χειμώνας είχε ήδη έρθει. Στα Ιωάννινα, ο διοικητής της VΙΙΙ Μεραρχίας Πεζικού (ΜΠ), ο υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, βρισκόταν στο γραφείο του. Η ώρα είχε περάσει, αλλά ο έμπειρος στρατηγός, μαζί με τους επιτελείς του, βρίσκονταν σκυμμένοι επάνω από τους απλωμένους χάρτες τους, μελετώντας τους και ανταλλάσσοντας μόνο τα απαραίτητα λόγια. Συνεχίστε να διαβάζετε Να πως ήταν το ξημέρωμα της 28ης….

Βολεμένοι απόγονοι ηρώων

10505347_351125311715739_6969284562363607432_n ellinoitalikospolemos_677211032

Τιμή στους ήρωες του ’40 που με πλήρη αυταπάρνηση έπεσαν στα πεδία των μαχών υπερ βωμών και εστιών, υπέρ πίστεως και πατρίδος. Τιμή σ’ αυτούς που ακούραστα νύχτα και ημέρα έδωσαν τη ζωή, το σώμα, το αίμα τους για τη λευτεριά.  Εμείς σήμερα βολεμένοι απόγονοι ηρώων που κουραζόμαστε στις ατέρμονες σκέψεις, ανάπηροι να ενεργοποιηθούμε, να επικοινωνήσουμε, να παλέψουμε. Δύσκαμπτοι και στρουνθοκαμηλίζοντες! ωχ! αδερφέ εγώ; ωχ! αδερφέ εγώ; τι έχω να κερδήσω; δεν μπορώ, δεν μπορώ, δεν μπορώ! φαντάσου όμως να το έλεγαν και να το έπρατταν σε κάθε κίνδυνο αυτοί που είτε γνωστοί είτε άγνωστοι δεν είπαν εγώ κι εσύ είπαν εμείς με λόγο έμπρακτο και ξεκίνησαν να πολεμούν! καναπεδάκηδες εμείς σήμερα, μόνο like σε σχετικές εικόνες με την ημέρα στο facebook κάνουμε! και άσε το σήμερα, πες θα χαλαρώσουμε και θα αναπαυτούμε λίγο μέρα που είναι.

Το ότι είμαστε μονίμως επαναπαυμένοι πως κάποιοι άλλοι θα τρέξουν κάποιοι άλλοι θα πολεμήσουν κάποιοι άλλοι θα κάνουν αυτό που εμείς περιμένουμε πάντα έτοιμο για να το κρίνουμε! εμείς είμαστε μόνο για συναυλίες, ομιλίες, αγρυπνίες, λιτανείες, αγώνα στην καφετέρια, κρασί, κιθάρα και σουβλάκι! δίχως κόπο, δίχως έννοια, δίχως καμιά ευθύνη και πρωτοβουλία, ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΗΡΩΩΝ ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΗΡΩΩΝ ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΗΡΩΩΝ!!!

Συνεχίστε να διαβάζετε Βολεμένοι απόγονοι ηρώων.

Μια αποτελεσματική διαφήμιση

Σε έναν κινηματογράφο στο Hong Kong, ζητήθηκε στους θεατές να ΜΗΝ κλείσουν τα κινητά τους αφού μπουν στην αίθουσα προβολής.

Μετά, προβάλλεται μια διαφήμιση Volkswagen, και δείτε τη συνέχεια εδώ:

Άγιε μου Φανούριε, φανέρωσε τα όλα…

του Άρη Δαβαράκη lostinlearning_astronomer-thumb-large

Τρίτη βράδυ έκανα ένα διάλειμμα από τη δουλειά και κατηφόρισα την Ηρώδου Αττικού και έστριψα μέσα από το παρκάκι προς το Ζάππειο και πήγα στην «Αίγλη» και είδα τον «Chef» – μια ταινία από αυτές που έχω πολλά χρόνια να δώ, χωρίς καμιά δυσκολία, χωρίς ζόρια, χωρίς προβληματισμούς, μια ταινία όλο καλά αισθήματα και μεγάλα χαμόγελα και αγαπησιάρικες ανθρώπινες σχέσεις, με συμπρωταγωνιστή έναν εντεκάχρονο σαν τον βαφτισιμιό μου που ήταν κι’ αυτός στο σινεμά με τον Μπάμπη και την Έλενα, τους γονείς του και τον αδερφό του και την Κατερίνα – ενώ δίπλα μου καθόντουσαν δυό φίλες από τα χρόνια πριν την εφηβεία, πάντα φίλες, γερά στηρίγματα, δικοί μου άνθρωποι. Έφαγα ένα μεγάλο ποπ-κόρν, ήπια ένα τσάϊ με λεμόνι, και, για να το γιορτάσω, έφαγα και δύο Kayak ξυλάκια frozen Greek Yoghurt –  γεύση βανίλια. Η ταινία είχε χάπι-εντ, ήταν όλη happy έτσι κι’ αλλοιώς –και μη μου πει κανείς πως αυτές δεν είναι καλές ταινίες (οι απροβλημάτιστες) γιατί θα του πω ότι δεν καταλαβαίνει τίποτα από την αληθινή ζωή και την αληθινή χαρά και το φώς το αληθινό. Θα του πώ πως δεν καταλαβαίνει Χριστό με λίγα λόγια.

Βιάστηκα να επιστρέψω εδώ μπροστά στο λάπτοπ

Συνεχίστε να διαβάζετε Άγιε μου Φανούριε, φανέρωσε τα όλα….

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ !

na-min-ksexasoume

Στις 20 Ιουλίου 1974, σαράντα περίπου χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες, υπό την υποστήριξη της Τουρκικής Αεροπορίας και του ναυτικού εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η απόβαση των Τουρκικών στρατευμάτων που ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις, με ένα μήνα σχεδόν διαφορά η πρώτη από τη δεύτερη, είχε ως αποτέλεσμα την παράνομη κατοχή, μέχρι σήμερα του 37% του νησιού.

40 χρόνια μετά….

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ