Αναζήτηση

Αντι-ρήσεις

Antirisis

Κατηγορία

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

Σαν σήμερα…το 523 μ.Χ.

Σαν σήμερα το 523 μ.Χ. θεμελιώνεται ξανά, από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό αυτή την φορά, η εκκλησία της Αγιάς Σοφιάς στην Κωνσταντινούπολη.

Agia-Sofia

Ο Βυζαντινός Ναός της Ύπατης Σοφίας του Ένσαρκου Λόγου του Θεού, περισσότερο γνωστή ως Αγία Σοφία ή Αγιά-Σοφιά, (τουρκικά Ayasofya, λατινικά Sancta Sophia ή Sancta Sapientia), γνωστός και ως Ναός της Αγίας του Θεού Σοφίας ή απλά Η Μεγάλη Εκκλησία, είναι το πρώτο κτίσμα που χτυπάει στα μάτια του επισκέπτη, καθώς εισέρχεται από την Προποντίδα. Το ξεχωριστό αυτό σημείο είχαν επιλέξει για να χτίσουν τους ναούς τους, αιώνες πριν από τους Βυζαντινούς, οι ειδωλολάτρες.

Ο πρώτος ναός της Αγίας Σοφίας θεμελιώθηκε από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο το 330 μ.Χ. όταν ονόμασε τη μετέπειτα Κωνσταντινούπολη πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η ανέγερση του ναού ολοκληρώθηκε από τον γιο του Κωνστάντιο και τα εγκαίνια έγιναν στις15 Φεβρουαρίου του 360.

Συνέχεια ανάγνωσης «Σαν σήμερα…το 523 μ.Χ.»

Σαν σήμερα: Φιόντορ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι.

ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΑΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ Μ’ ΑΔΕΙΑΝΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ, με κάποια υπόσχεση ελευθερίας που οι άνθρωποι με την ηλιθιότητά τους και με την έμφυτή τους διαφθορά δεν μπορούν ούτε καν να την κατανοήσουν, που τη φοβούνται και τη σκιάζονται γιατί τίποτα και ποτέ δεν υπήρξε για τον άνθρωπο και την ανθρώπινη κοινωνία πιο αφόρητο απ’ την ελευθερία!
300px-dostoevsky_1872
ΕΝΩ, ΒΛΕΠΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΠΕΤΡΕΣ μέσα σε τούτη τη γυμνή πυραχτωμένη έρημο; Κάνετες ψωμιά κι η ανθρωπότητα θα τρέξει πίσω Σου σαν κοπάδι, γεμάτη ευγνωμοσύνη κι υπακοή, αν και πάντα θα τρέμει από φόβο πως θα μπορούσες ν’ αποτραβήξεις το χέρι Σου και να πάψεις να τους δίνεις τα ψωμιά Σου. Μα Συ δε θέλησες να στερήσεις απ’ τον άνθρωπο την ελευθερία κι απόρριψες την προσφορά γιατί σκέφτηκες: Τι ελευθερία θάναι αυτή όταν η υπακοή θα εξαγοραστεί με ψωμιά;
ΤΟ ΗΞΕΡΕΣ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΗΣ, μα αρνήθηκες τη μοναδική αλάνθαστη σημαία που Σου προτάθηκε για να εξαναγκάσεις όλους να Σε προσκυνήσουν ασυζητητεί -τη σημαία του επίγειου άρτου. Και την αρνήθηκες εν ονόματι της ελευθερίας και του επουράνιου άρτου. Κοίτα λοιπόν τι έκανες ακόμα. Κι όλα αυτά πάλι εν ονόματι της ελευθερίας! Σου λέω πως η πιο βασανιστική φροντίδα για τον άνθρωπο είναι τούτη: Ζητάει να βρει όσο μπορεί γρηγορότερα κάποιον που να μπορεί να του παραδώσει εκείνο το δώρο της ελευθερίας που μ’ αυτό γεννιέται ο δύστυχος.
ΑΝΤΙ ΝΑ ΚΥΡΙΕΨΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, εσύ τους την έκανες ακόμα μεγαλύτερη. Ή μήπως ξέχασες πως ο άνθρωπος προτιμάει την ησυχία, ακόμα και το θάνατο, παρά την ελεύθερη εκλογή εν γνώσει του καλού και του κακού; Δεν υπάρχει τίποτα πιο ελκυστικό για τον άνθρωπο απ’ την ελευθερία της συνείδησής του, μα δεν υπάρχει και τίποτα πιο βασανιστικό.

Συνέχεια ανάγνωσης «Σαν σήμερα: Φιόντορ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι.»

Σαν σήμερα…

44779

Σαν σήμερα, 4 Φεβρουαρίου 1843, «έφυγε» ο Γέρος του Μωριά, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

Ας θυμηθούμε τον περίφημο λόγο του στην Πνύκα.

Στις 7 Οκτωβρίου 1838 ο γηραιός στρατηγός και εν ενεργεία Σύμβουλος Επικρατείας Θεόδωρος Κολοκοτρώνης επισκέφθηκε το Βασιλικό Γυμνάσιο της Αθήνας (νυν 1ο Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο Αθήνας) για να παρακολουθήσει τη διδασκαλία του γυμνασιάρχη Γεωργίου Γενναδίου (1784-1854) για τον Θουκυδίδη. Τόσο εντυπωσιάστηκε από την «παράδοσιν του πεπαιδευμένου γυμνασιάρχου και από την θέαν τοσούτων μαθητών», ώστε εξέφρασε την επιθυμία να μιλήσει και ο ίδιος προς τους μαθητές. Την πρότασή του απεδέχθη ο Γεννάδιος και λόγω της στενότητας του χώρου και του πλήθους των μαθητών η ομιλία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ορίσθηκε για τις 10 το πρωί της 8ης Οκτωβρίου 1838 στην Πνύκα.

Η Ομιλία
Παιδιά μου!

Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος και προ αυτού και ύστερα απ’ αυτόν ο ίδιος επαρατήρησα, και απ’ αυτά να κάμωμε συμπερασμούς και δια την μέλλουσαν ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνος ηξεύρει τα μέλλοντα. Και δια τους παλαιούς Έλληνας, οποίας γνώσεις είχαν και ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, οποίους ήρωας, στρατηγούς, πολιτικούς είχαν, δια ταύτα σας λέγουν καθ’ ημέραν οι διδάσκαλοί σας και οι πεπαιδευμένοι μας. Εγώ δεν είμαι αρκετός. Σας λέγω μόνον πως ήταν σοφοί, και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφίαν των.

Συνέχεια ανάγνωσης «Σαν σήμερα…»

19η Μαΐου, ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων

Θυμάσαι; 20 Ιουλίου 1974, 38 Χρόνια

20 Ιουλίου 2012,

38 χρόνια έχουν περάσει από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Σήμερα είναι ημέρα μνήμης, ημέρα ντοκυμαντέρ και κλισέ, ημέρα πολιτικών λόγων και ξαναγραμμένων δηλώσεων με την εισαγωγική πρόταση όπως και στο κείμενο που διαβάζεις τώρα να γράφει 38 αντί για 37 χρόνια.

Τι σημαίνει λοιπόν τελικά αυτή η μέρα για τη δική μας γενιά η οποία δεν έζησε τις μαύρες εκείνες μέρες; Τι πρέπει να κάνεις τη μέρα αυτή, πως πρέπει να συμπεριφερθείς και γιατί άλλωστε να είναι αυτή η μέρα διαφορετική από την προηγούμενη ή την επόμενη. Εξάλλου οι ίδιοι οι άνθρωποι, οι δικοί μου και οι δικοί σου γονείς, που έζησαν αυτές τις μέρες, δεν φαίνεται να δίνουν και τόση σημασία. Είναι μήπως επειδή αυτή η μέρα ήταν τόσο τραυματκή ώστε να έχει σχηματίσει μια υποσυνείδητη ασπίδα άρνησης στο μυαλό τους που μπλοκάρει την μνήμη ή απλά επειδή αυτή η  ανυσηχία δεν συντρέχει με τα σημερινά προβλήματα, τα δρώμενα. Εννοώ την οικονομική κρίση, η οποία φαίνεται να είναι αποτέλεσμα της παγκοσμιας οικονομικής κρισης, ή  αποτέλεσμα της κολισιεργίας του Χριστόφια, ή αποτέλεσμα της κακοδιαχείρισης του καπετάνιου της κεντρικής τραπεζας ή αποτέλεσμα της ασυνεννοησίας των κομμάτων, ή …, ή …, ή…. Εννοώ τον θάνατο 13 ανθρώπων πέρυσι λόγω ασυνεννοησίας, αδιαφορίας, ανικανότητας και ανευθυνότητας.

Συνέχεια ανάγνωσης «Θυμάσαι; 20 Ιουλίου 1974, 38 Χρόνια»

Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι…

Ἀπαρτίσας οὖν τὰ πάντα, ὡς αὐτῷ ἐδόκει καλῶς, ἔπεμψεν ἔνδον λέγων τῷ βασιλεῖ «Γίνωσκε τὰ τοῦ πολέμου ἤδη ἀπήρτησθαι· καὶ καιρός ἐστιν ἀπό τοῦ νῦν πρᾶξαι τὸ ἐνθυμηθὲν πρὸ πολλοῦ παρ’ ἡμῖν νῦν· τὴν δὲ ἔκβασιν τοῦ σκοποῦ τῷ Θεῷ ἐφίεμεν. Τί λέγεις; Βούλει καταλιπεῖν τὴν πόλιν καὶ ἀπελθεῖν, ἔνθα καὶ βούλει, μετὰ τῶν σῶν ἀρχόντων καὶ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῖς, καταλιπὼν τὸν δῆμον ἀζήμιον εἶναι καὶ παρ’ ἡμῶν καὶ παρά σοῦ; ἤ ἀντιστῆναι καὶ σὺν τῇ ζωῇ καὶ τὰ ὑπάρχοντα ἀπολέσεις σύ τε καὶ οἱ μετὰ σέ, ὁ δὲ δῆμος αἰχμαλωτιστθεὶς παρὰ τῶν Τούρκων διασπαρῶσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ;» Ὁ βασιλεὺς δ’ ἀπεκρίνατο σὺν τῇ συγκλήτῳ· «Εἰ μἐν βούλει, καθὼς καὶ οἱ πατέρες σου ἔζησαν, εἰρηνικῶς σὺν ἡμῖν συζῆσαι καὶ σύ, τῷ Θεῷ χάρις. Ἐκεῖνοι γὰρ τοὺς ἐμοὺς γονεῖς ὡς πατέρας ἐλόγιζον καὶ οὕτως ἐτίμων, τὴν δὲ πόλιν ταύτην ὡς πατρίδα· καὶ γὰρ ἐν καιρῷ περιστάσεως ἅπαντες ἐντὸς ταύτης εἰσιόντες ἐσώθησαν καὶ οὐδεὶς ὁ ἀντισταίνων ἐμακροβίω. Ἔχε δὲ καὶ τὰ παρ’ ἡμῖν ἁρπαχθέντα ἀδίκως κάστρα καὶ γῆν ὡς δίκαια καὶ ἀπόκοψον καὶ τοὺς φόρους τόσους, ὅσους κατὰ τὴν ἡμετέραν δύναμιν, κατ’ ἔτος τοῦ δοῦναι σοι καὶ ἄπελθε ἐν εἰρήνῃ. Τί γὰρ οἶδας, εἰ θαῤῥῶν κερδᾶναι εὐρεθῇς κερδανθείς; Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι, οὔτ’ ἐμόν ἐστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν». Συνέχεια ανάγνωσης «Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι…»

..Φρίξον ήλιε στέναξον η γη…

… Εάλω η Πόλις…

19 Μαϊου… τι ΔΕΝ πρέπει να ξεχάσω…

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ…

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

 «Η Ρωμανία κι’ αν επέρασεν ανθεί και φέρει κι’ άλλο».

Συνωστισμός… στη Βουλή

Από χθες μία είδηση που διαβάζω σε διάφορα μπλογκ (πράγμα που μάλλον την κάνει βάσιμη μιας και υπάρχει πολυφωνία)με κάνει και ντρέπομαι. Αναφέρει πως η αξιότιμη κ. Ρεπούση αποχώρησε από τη Βουλή όταν ο κ. Πολύδωρας ζήτησε να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή στη μνήμη της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού… κ. Ρεπούση ως Ιστορικός θα έπρεπε να ξέρετε πως «λαός που ξεχνά την Ιστορία του είναι αναγκασμένος να την ξαναζήσει¨… εγώ  αρνούμαι να ξεχάσω! και όσο περνάει από το χέρι μου θα το θυμίζω και στους άλλους….

Σαν σήμερα….

Η σημερινή μέρα για τους Έλληνες έχει μείνει στην ιστορία για τις 2 μάχες που έδωσαν κατά την διάρκεια της Ελληνικής επανάστασης. Και οι 2 μάχες χάθηκαν από τους Έλληνες επαναστάτες αλλά η μια και πρώτη χρονικά είχε ως θετικό ότι εμψύχωσε τους Έλληνες.

Η μάχη της Αλαμάνας

Από τους πρωτεργάτες του εθνικού ξεσηκωμού στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα και ήρωας της μάχης της Αλαμάνας. Γεννήθηκε στην Άνω Μουσουνίτσα (ο σημερινός Αθανάσιος Διάκος του Νομού Φωκίδας) το 1788 και το πραγματικό του όνομα ήταν Αθανάσιος Μασαβέτας. Ο πατέρας του Νικόλαος, μη μπορώντας να αντέξει τα βάρη της πολυμελούς οικογένειάς του, τον έστειλε δόκιμο μοναχό στο κοντινό μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, σε ηλικία 12 ετών. Πέντε χρόνια αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος, αλλά γρήγορα εγκατέλειψε την καλογερική, όταν σκότωσε ένα τούρκο αγά, επειδή, σύμφωνα με κάποια παράδοση, αυτός του έθιξε τον ανδρισμό του, θαμπωμένος από την ομορφιά του. Συνέχεια ανάγνωσης «Σαν σήμερα….»

Δύο άξιοι συνεχιστές των ηρώων του 1821

Ο 103χρονος Αριστείδης Κασσαράς και ο 92χρονος Αριστοτέλης Παπαντώτης από την Αιτωλοακαρνανία. Παλιοί πολεμιστές στο μέτωπο του ’40.

Σεμνοί, όπως όλοι οι πραγματικοί ήρωες, ήρεμοι και πράοι, χωρίς να κάνoυν χρήση των τίτλων τους, αναφέρονται στους αγώνες, στο μέτωπο και την αντίσταση που τους χάρισαν μετάλλια και τραύματα.

«Δεν κάναμε τίποτα περισσότερο από το καθήκον, που φλόγιζε τα μεθυσμένα νιάτα μας σαν ξεκινούσαν για το μέτωπο, με το όραμα της νίκης. Δεν μας χώριζαν διαφορές, δεν μας δηλητηρίαζαν πολιτικά μίση, δεν μας διαιρούσαν τάξεις, ιδέες, φρονήματα. Συνέχεια ανάγνωσης «Δύο άξιοι συνεχιστές των ηρώων του 1821»

Αυτές οι μέρες είναι του Βαγόρη (και όχι του “Βρετανικού Δικαίου”)

Την Ελλάδα αγαπώ αλλά και σένα
Μ΄ έναν έρωτα μεγάλο, αληθινό
Τα γαλάζια σου τα μάτια τα θλιμμένα
Τον καθάριο της θυμίζουν ουρανό.
Ευαγόρας Παλληκαρίδης,
μαθητής ετών 17,
λίγο πριν από την αγχόνη του «Βρετανικού Δικαίου»
«Και τη μάνα φιλώντας
την κοιτάζω να κλαίει.
Μάνα μην κλαις της λέω,
μάνα μην κλαις και κλαίω.
Κι όλο πάω και τρέχω»…
…και πέθανε ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ.
Σαν σήμερα οι Άγγλοι ιμπεριαλιστές συνέλαβαν και έπειτα δολοφόνησαν τον 17χρονο Ευαγόρα Παλληκαρίδη. ΟΛΗ Η ΜΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ.

Η Ελλάδα είναι και επίσημα δέσμια των δανειστών της, με τα ατσάλινα δεσμά του Βρετανικού Δικαίου.

Συνέχεια ανάγνωσης «Αυτές οι μέρες είναι του Βαγόρη (και όχι του “Βρετανικού Δικαίου”)»

Μια εικόνα για την Ελλάδα χίλιες λέξεις…

(BestQuest:) Με αφορμή των κινητοποιήσεων ξανά στην Αθήνα σήμερα άλλα και βλέποντας αυτήν την φωτογραφία στο facebook θέλω να μου πείτε, τους σχολιασμούς σας και τι συναισθήματα σας έρχονται από την εικόνα,τι έχετε να πείτε για τις σκέψεις αυτών που σχολιάζουν από κάτω αρνητικά ή θετικά.

Συνέχεια ανάγνωσης «Μια εικόνα για την Ελλάδα χίλιες λέξεις…»

Ίμια… δεν ξεχνω. Εσύ;

31 Ιανουαρίου σήμερα. Σαν πολύ ησυχία δεν υπάρχει; Που είναι ο κόσμος που κατά καιρούς κατεβαίνει στους δρόμους; Αλλά γιατί να βγει; Μήπως σήμερα μας έκοψαν κανένα επίδομα; Μήπως σκοτώθηκε απ την ανοησία κάποιου αστυνομικού κανένα ‘αθώο’ παιδί; Μήπως είναι ημέρα μνήμης κάποιας εξέγερσης; Τα κανάλια γιατί ασχολούνται με μικρά πράγματα; Που είναι τα τεράστια αφιερώματα;

Μάλλον σαν Έλληνες ξεχνάμε πολύ εύκολα… Σαν σήμερα πριν 15 χρόνια κορυφωνόταν μια ακόμα κρίση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Σαν σήμερα στις 4:50 άλλοι τρεις ΗΡΩΕΣ προστείθονταν στον μακρύ κατάλογο όσων με το αίμα τους αποδεικνύουν το αυτονόητο ΑΙΓΑΙΟ=ΕΛΛΑΔΑ. Τρεις ήρωες που μαζί με τόσους άλλους ανήκουν στην κατηγορία των αντιπαραγωγικών (ευτυχώς μόνο για κάποιους οι οποίοι όμως και εκείνες τις μέρες έπαιξαν σημαντικό ρόλο). Τα ονόματά τους για τους περισσότερους άγνωστα. Χριστόδουλος Καραθανάσης, Παναγιώτης Βλαχάκος,Έκτορας Γιαλοψός. Συνέχεια ανάγνωσης «Ίμια… δεν ξεχνω. Εσύ;»

Μαρτυρία για τα Ίμια

Αν δεις εκεί ψηλά στις πολεμίστρες, θα δεις να σε κοιτάζουνε μορφές!

«Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι άνθρωποι που κάνουν Αντίσταση. Που παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις μας, στις αξίες μας, στην ιστορία μας και στους αγώνες μας. Οι αναθεωρητές πολύ κακή συγκυρία επέλεξαν για να γκρεμίσουν από τις καρδιές των Ελλήνων τα κάστρα των θυσιών. Σταθήτε όλοι όρθιοι στις επάλξεις σας και μην ξεπουλήσετε τα πρωτοτόκια μας. Διδάξτε στα παιδιά σας την αλήθεια, όπως την εβίωσαν οι αείμνηστοι Πατέρες μας. Ο λαός μας ξέρει να υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσιά του. Το έχει κατ’ επανάληψιν αποδείξει. Και θα το αποδείξει και πάλι. Αντίσταση και Ανάκαμψη. Για να ξαναβρούμε ό,τι έχουμε χάσει, για να υπερασπισθούμε ό,τι κινδυνεύει.»

Συνέχεια ανάγνωσης «Αν δεις εκεί ψηλά στις πολεμίστρες, θα δεις να σε κοιτάζουνε μορφές!»

Και στις ήττες υπάρχουν ήρωες!

Παραμονή της Παναγίας στην Κύπρο και οι μάχες δεν έχουν σταματήσει παρά την εκεχειρία εδώ και εβδομάδες. Οι Τούρκοι προωθήθηκαν στα σωθικά της Κύπρου και έχουν καταλάβει μεγάλο μέρος του νησιού. Η Εθνική Φρουρά βαριά χτυπημένη από τα στίφη του Αττίλα συνεχίζει να δίνει μια απέλπιδα μάχη μπροστά στις χιλιάδες Τούρκους αιμοδιψείς εισβολείς. Σφάζουν, βιάζουν, καίνε.πάντα έτσι έκαναν.όταν επελαύνουν καίνε και καταστρέφουν. Η κατάρα της Ασίας έπεσε βαριά στην Κύπρο.

Ο Αττίλας β΄ ξεκίνησε.μανιασμένα βρυχούνται τα Τούρκικα άρματα και ξεχύνονται παντού.

Από τα ξημερώματα της 14ης Αυγούστου, το πυροβολικό και η αεροπορία των Τούρκων άρχισαν να βομβαρδίζουν μανιασμένα το στρατόπεδο της ΕΛ.ΔΥ.Κ.. Ακολούθησαν όπλα καμπύλης τροχιάς, όλων των διαμετρημάτων και άρματα μάχης.

Συνέχεια ανάγνωσης «Και στις ήττες υπάρχουν ήρωες!»

Σαν Σήμερα…

Ήταν Δευτέρα 15 Ιουλίου 1974….

 

Ο τότε δικτάτορας της Ελλάδας Δημήτριος Ιωαννίδης(1923-2010) πέτυχε την ανατροπή του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Μακάριο(1913-1977) δίνοντας έτσι δικαιολογία στη Τουρκία να εισβάλει παράνομα στη Κύπρο η οποία και κατέχει μέχρι σήμερα το 40% του νησιού. Ο δικτάτορας αν και έφερε τεράστια ευθύνη για την εισβολή της Τουρκίας ποτέ δεν κλήθηκε να λογοδοτήσει για αυτό.

Μονάδες της Εθνοφρουράς και του Ελληνικού Στρατού βομβάρδισαν το Προεδρικό Μέγαρο. Συνέχεια ανάγνωσης «Σαν Σήμερα…»

29 Μαϊου 1453: Η ‘Αλωση της Πόλης…

Γράφει ο Γεώργιος Φρατζής,στο «Χρονικό » του:
«Ω αγαπητά μου παιδιά, από το Θεό, τον προφήτη του Μωάμεθ και εμένα τον ίδιο το δούλο του, σας παρακαλώ και σας ικετεύω να κάνετε αύριο έργο αξιομνημόνευτο, όπως και οι πριν από μας παντού ως τα τώρα έκαναν, όπως είναι φανερό, και με προθυμία, γενναιότητα και μεγαλοψυχία να περάσετε σαν φτερωτοί με τις σκάλες πάνω από το τείχος. Και τη φήμη που κέρδισαν οι πρόγονοί μας και τους χάρισε ο Θεός μη γίνετε αφορμή εσείς να τη χάσουμε· αντίθετα, πλησίασε η ώρα να την αυξήσου με κατά πολύ». Τους είπε και πολλά άλλα λόγια στρατιωτικού περιεχομένου, και τους φούντωσε το φρόνημα για να δράσουν γενναία. Συνέχεια ανάγνωσης «29 Μαϊου 1453: Η ‘Αλωση της Πόλης…»

Γιατί πουλί μ΄δεν κελαηδείς;

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: